ΤΕΤΑΡΤΗ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2018
Μουσική | Είδα...

Η ταράτσα του Φοίβου: Διασκέδαση τα μεσοβδόμαδα με άρωμα αναψυκτηρίου 22 Ιουνίου 2018

Ίσως και να είναι τυχερή ετούτη η γενιά. Μπορεί να διασκεδάζει με λιγότερα ψέματα…

Για δεύτερη χρονιά ο Φοίβος Δεληβοριάς και η παρέα του προτείνουν μία νέα μορφή θερινής διασκέδασης που παίρνει στοιχεία από τα δημοφιλή αναψυκτήρια της δεκαετίας του ’70, τις σύγχρονες μουσικές σκηνές και το stand up comedy, δημιουργώντας ένα ενδιαφέρον πρόγραμμα «μεσοβδόμαδης εξόδου». 

Είναι μία πρόταση ψυχαγωγίας στον αντίποδα του «να το ρίξω έξω, βρε αδερφέ!». Είναι η έξοδος που πίνεις μία-δυο μπίρες, ακούς καλά τραγούδια, γελάς με τα αστεία και επιστρέφεις στο σπίτι σου (σχεδόν) νηφάλιος, με την αίσθηση ότι πήρες την ανάσα από την ρουτίνα που χρειαζόσουν, χωρίς τις υπερβολές των νυχτερινών υπερ-παραγωγών με τις κυρίες που γαυγίζουν και τους κυρίους που σκουπίζουν τις μύτες τους από την άσπρη σκόνη…

Στην ταράτσα του Φοίβου δεν θα εντυπωσιαστεί κάποιος από τους φωτισμούς, τα σκηνικά, τα κοστούμια και τα παραμορφωτικά ντεσιμπέλ… Κάποιες στιγμές ίσως και να πιάσει κάποιος τον εαυτό του να κοιτάζει, αντί για τη σκηνή, τον Παρθενώνα που λάμπει ολοφώτιστος στο φόντο, αλλά… είναι, άραγε, κακό αυτό για ένα «τίμιο» πρόγραμμα σε εποχή οικονομικής κρίσης που στοχεύει απλώς στο «να περάσει καλά ο κόσμος μία Τετάρτη ή Πέμπτη βράδυ»;

Το «πείραμα» έχει επιτυχία. Τουλάχιστον την Τετάρτη 13 Ιουνίου δεν έπεφτε καρφίτσα στην ταράτσα της Ιεράς Οδού. Ζευγάρια και παρέες από 25+ μέχρι (βία) 50 χρόνων, έδειχναν να απολαμβάνουν τον Φοίβο με το χαβανέζικο γιλέκο του να παίζει δικά του τραγούδια αλλά κι εκείνα των Κηλαηδόνη, Πανούση, Χάρυ Κλυνν και να σατιρίζει – εκτός από τον εαυτό του – όλους τους σημερινούς «πρωταγωνιστές» των μουσικών σκηνών, από τη Νατάσα Μποφίλιου μέχρι τους Καραμουρατίδη – Ευαγγελάτο.
Ενδιάμεσα, γενναίες δόσεις stand up comedy από τους: Γιώργο Χατζηπαύλου (τι σημαίνει να γίνεσαι πατέρας), Θανάση Αλευρά (τα «στοιχειωμένα μπουζούκια» που σαρώθηκαν από την οικονομική κρίση), Αποστόλη Μπαρμπαγιάννη (πολιτική σάτιρα με «πειράγματα» των θαμώνων),  Μάκη Παπαδημητρίου (απολαυστικά αμήχανος ως «διασκεδαστής»),  Σπύρο Γραμμένο (τραγούδια και έξυπνη πρόζα), αλλά και «διαλλείματα» με μαγικά και παντομίμα από τον Alex de Paris και κινηματογραφικά τραγούδια από την χαριτωμένη Νεφέλη Φασουλή. 
Ενοποιητικό στοιχείο και «κομφερασιέ» του προγράμματος ο Φοίβος Δεληβοριάς.

Δεν έμοιαζε με τον Οικονομίδη, ούτε τον Άλκη Στέα, ούτε άλλους κυρίους με περουκίνι και λαμέ σακάκι που οι παλιοί είχαμε προλάβει στο «Άλσος» και το «Green Park»… Ευγενικός ναι, ευχάριστος σίγουρα, χαριτωμένος με τον τρόπο του, περισσότερο όμως «Σαββοπουλικός» και λιγότερο «entertainer»…
Η εποχή άλλωστε δεν σηκώνει «μεγάλους ρόλους» και απόσταση των ανθρώπων πάνω στη σκηνή με τους ανθρώπους κάτω από τη σκηνή.
Ζητούμενο είναι να λειτουργήσει το πρόγραμμα παρεΐστικα, να έχει καλό ρυθμό εναλλαγών πρόζας και μουσικής και κορύφωση, όπως συνέβη στην «Ταράτσα» με το «Λέμε ναι» του Λουκιανού Κηλαδηδόνη, που τραγουδήθηκε από όλο το κοινό με τα χέρια ψηλά και χορταστικό χειροκρότημα στο τέλος.
Οι θεατές έδειχναν ικανοποιημένοι κατεβαίνοντας από την ταράτσα του Φοίβου...
Δεν το είχαν «ρίξει έξω» κατά πάσα πιθανότητα αλλά πόσοι, αλήθεια, ακόμα το «ρίχνουν έξω» με ξενύχτια, «ζημιές», σαμπάνιες και λουλουδοπόλεμους στη σημερινή μας πραγματικότητα;
Ίσως και να είναι τυχερή ετούτη η γενιά. Μπορεί να διασκεδάζει με λιγότερα ψέματα…

Δημήτρης Καλαντζής

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_luz_casal_6 Είδα: τη Luz Casal στο Ηρώδειο Η φωνή της μοιάζει πιο θαμπή απ’ ότι τη θυμάμαι, η εκφορά του λόγου είναι πιο αργή και θεατρική, όμως, όλο αυτό δίνει τέλεια το τωρινό της στίγμα που είναι εξίσου γοητευτικό. Μοναδικό. Main_slider Είδα: τη συναυλία του Bryan Ferry στο Ηρώδειο Η δόνηση που οφείλει να διαπερνάει ένα λάιβ είχε κάμποσες υφέσεις δίνοντας σου την αίσθηση μιας επανάληψης. Main_synavlia_eleftheriou_site_27_photo_thomas_daskalakis Ειδα: τη συναυλία - αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου στο Ηρώδειο Πόσα «πρόσωπα» είχε αυτός ο άνθρωπος, τι «ποταμός» το χέρι του (!), πόσο δικός του ο λυρισμός που διατρέχει τους στίχους του, αλλά και πόσες οι ..μεταμφιέσεις –αδύνατον να τον κλείσεις σε ένα στιλ. Main_63681986 Μια διαφορετική συναυλία στον περίβολο μιας... εκκλησίας Πλατείες, παραλίες, αυλές σπιτιών «γεμίζουν» μουσική. Main_slider Είδα: τους Scorpions στο Καλλιμάρμαρο Ένα απόλυτα έντιμο φωτιστικό και ηχητικό θέαμα με τις μεγάλες επιτυχίες του συγκροτήματος. Main_slider Είδα: τους Calexico στο Ηρώδειο Μια ζεστή (πολύ ζεστή) βραδιά του Ιουλίου, όπου οι τροβαδούροι από την Αριζόνα, μάς έκαναν επί ένα γεμάτο δίωρο να δούμε τι σημαίνει «The thread that keeps us» (ο τίτλος του τελευταίου δίσκου).
#load_content_with_ajax