Μουσική | Είδα...

Είδα: τον Nick Cave στην Πλατεία Νερού 26 Ιουνίου 2018

Τελικά η επίδραση Κέιβ είναι αναλλοίωτη και φαίνεται να έχει ανάλογο απογειωτικό αποτέλεσμα με εκείνου του χειμώνα.

O Cave και οι ιστορίες της βροχής ένα καλοκαιρινό βράδυ στην Αθήνα. Μια φίλη (που έγινε παπί) πήρε ταξί, γύρισε στο Μαρούσι, άλλαξε και ξανακατέβηκε "σφαίρα" όταν έμαθε ότι θα γίνει η συναυλία. Οι άλλες, όλες μαζί σε ένα ταξί, ανεβοκατέβαιναν τη Θησέως μέχρι να δουν τι θα γίνει, ενώ το κοντέρ έγραφε. Kι εμείς ακροβολισμένες στο σταθμό Φαλήρου και σε ανοικτή γραμμή με την Μαρία που ήταν από ώρα κάτω από μια ομπρέλα στην πλατεία Νερού παίρναμε ανταπόκριση από Ηρώδειο - ο Sting λέει είχε βγει με μια σκούπα στο χέρι και μάζευε τα νερά. Ωραία λοιπόν, το ξέρουμε ότι "τρέχουν" τα νέα σ αυτές τις περιπτώσεις, αλλά τι γίνεται τώρα, που ενώ εμείς πήραμε το ok απ τα κεντρικά, οι αστραπές εξακολουθούν και κόβουν τον ουρανό στα δύο και το τράφικ στην παραλιακή έχει πάρει πάλι τα πάνω του; For his eyes only.

Για τον Nικόλα ρε κορίτσια, αφήστε τα λόγια και πάμε. Πάμε. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να φανταστώ άλλον καλλιτέχνη από την αλλοδαπή που να έχει αυτή την αποπλανητική γοητεία και μάλιστα σε ένα γυναικείο κοινό που έχει περάσει τα «ήντα». Αυτό το κοινό ειδικά (τουτέστιν εγώ κι η παρέα μου) μάλλον ανεχτήκαμε τους Editors που με την ηλεκτρική φόρα τους και τις επιτυχίες τους είχαν ήδη προλάβει και είχαν στεγνώσει τα βρεγμένα. Προσοχή στους νερόλακκους κορίτσια. Και υπομονή. Μην διαμαρτύρεστε. Τώρα που φάγαμε τον γάιδαρο, θα τα βάλουμε με τις καθυστερήσεις; Μα τι είναι αυτό το σούρτα φέρτα στη σκηνή και το κουβάλημα ( τι «οικοσκευή» έχει ο Σπηλιάς;) επί πόση ώρα πρέπει να στήνουν το σέτινγκ; Όχι δεν βγάζει νόημα αυτό, δεν βγάζει σου λέω, άσε που είμαστε ήδη ταλαιπωρημένες. Τι είπα; Ταλαιπωρημένες; Νομίζετε…

Γιατί μόλις δίνεται το σύνθημα από τους Bad Seeds γύρω στις 12 και πέντε και η επιβλητική, σκοτεινή μουσική του Jesus φέρνει τον Κέιβ στη σκηνή νιώθεις τον ηλεκτρισμό να ανεβαίνει στον ουρανό και το κοινό να γίνεται ένα. Κέιβ ο seducer. Ήρωας σε ταινία goth, κήρυκας και προφήτης μιας μεσσιανικής αλήθειας, που πρέπει να μας την μεταφέρει οπωσδήποτε ταρακουνώντας μας εκ θεμελίων, σαρώνει με το νευρικό του περπάτημα την σκηνή, γίνεται …βέλος που πετάγεται από την μια άκρη στην άλλη, χαμηλώνει και χαιρετάει το κοινό, απευθύνεται σ' αυτό με την οικειότητα φίλου. «Are you wet;» λέει δυνατά (είστε βρεγμένοι;) «Cause I' m not» (εγώ όχι - κι ας μην ξεχνάμε την δεύτερη ,«υπαινικτική» σημασία της λέξης). Είμαι κολλημένη στα κάγκελα, στα δεξιά της σκηνής και μπορώ να διακρίνω την νευρώδη φιγούρα του να τρέχει από δω κι από εκεί, να «κατεβαίνει» στον «διάδρομο» που έχει προστεθεί (για να μπορεί να φτάνει μέσα στο κοινό) να γονατίζει, να πάλλεται ολόκληρος, να «καίγεται», ενώ ένα διονυσιακό και μακρόσυρτο «From her to eternity» φέρνει τον ίδιο αλλά και τον κιθαρίστα του Waren Ellis (που εδώ κρατάει βιολί) σε σημεία βρασμού. Η Πλατεία Νερού καίγεται, τα βλέμματα είναι όλα κολλημένα στη σκηνή, τα χέρια σηκωμένα ψηλά σαν κύμα που πηγαινοέρχεται.

Τελικά η επίδραση Κέιβ είναι αναλλοίωτη και φαίνεται να έχει ανάλογο απογειωτικό αποτέλεσμα με εκείνου του χειμώνα όπου λόγω sold out πολλοί δεν είχαμε προλάβει. Αυτήν τη φορά- μας εξηγεί- δεν γίνεται να ανεβάσει κόσμο πάνω στην σκηνή (το έκανε σε όλη την διάρκεια της περιοδείας του) λόγω προφανών κινδύνων, αλλά η «επικοινωνία» είναι το ίδιο έντονη, το ίδιο ερωτική. Όλα τα ωραία του, επί τάπητος με το ίδιο πάθος, τον ίδιο θυμό (ή την απίστευτη τρυφεράδα του ακόμα και μέσα στο ίδιο κομμάτι) «Jubilee Street», «Into my Arms», «Stagger Lee», «Loverman», κομμάτια από το Skeleton Tree ή παλιότερα, σε ένα λάιβ από εκείνα που βλέπεις στο youtube και λες τι ωραία θα ήταν να ήμουν εκεί- κι αυτή την φορά ήσουν. Ο Cave στην Πλατεία Νερού ένα βράδυ που έριξε πολύ νερό στην Αθήνα, αλλά ειδικά εκεί ξαστέρωσε νωρίς. Άλλωστε μια Πλατεία Νερού πώς να φοβάται τις ιστορίες της βροχής;

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_slider Είδα: τους Scorpions στο Καλλιμάρμαρο Ένα απόλυτα έντιμο φωτιστικό και ηχητικό θέαμα με τις μεγάλες επιτυχίες του συγκροτήματος. Main_slider Είδα: τους Calexico στο Ηρώδειο Μια ζεστή (πολύ ζεστή) βραδιά του Ιουλίου, όπου οι τροβαδούροι από την Αριζόνα, μάς έκαναν επί ένα γεμάτο δίωρο να δούμε τι σημαίνει «The thread that keeps us» (ο τίτλος του τελευταίου δίσκου). Main_41006102970_0562a579cd_b Μποέμ: από το Λονδίνο στο… σπίτι σας! Η Βασιλική Οπερα μάς χάρισε διαδικτυακά μία θαυμάσια παραγωγή της «Μποέμ» του Πουτσίνι Main_sting_shaggy-10 Είδα: τον Sting και τον Shaggy στο Ηρώδειο Η πιο "αταίριαστη" συνεργασία που έγινε ποτέ, αλλά που στην πράξη δικαιώθηκε πλήρως. Main_113 Η ταράτσα του Φοίβου: Διασκέδαση τα μεσοβδόμαδα με άρωμα αναψυκτηρίου Ίσως και να είναι τυχερή ετούτη η γενιά. Μπορεί να διασκεδάζει με λιγότερα ψέματα… Main_img_1314 Είδα: το «New Worlds» με τον Μπιλ Μάρεϊ Δεν υπήρξε μέσα σ' αυτό το δίωρο, ανάσα του, ή υπόνοια νεύματός του που δεν «έφτασε» στην πλατεία και δε χειροκροτήθηκε με περίσσια ένταση.
#load_content_with_ajax