ΠΕΜΠΤΗ 18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018
Μουσική | Πρόσωπα

Μουσικές Ταξιαρχίες: Μια σκανδαλιά στη σχολική εκδρομή 16 Ιανουαρίου 2018

Μία σκανδαλιά ήταν όλη η πορεία του Τζίμη Πανούση. Μία δοκιμασία των αντοχών του κοινού στο «πολίτικαλ ινκορέκτ»: προσβολή συμβόλων, όπως το σπέρμα στην ελληνική σημαία, ολόγυμνες γυναίκες/αντικείμενα στη σκηνή, επιθέσεις σε κομμουνιστές και εβραίους, σεξιστικά και ομοφοβικά αστεία…

Γνώρισα τις Μουσικές Ταξιαρχίες και τον Τζίμη Πανούση μέσα από μία κασέτα. Την  «απαγορευμένη κασέτα». Ήταν ακόμα η εποχή που τα καλλιτεχνικά έργα περνούσαν από λογοκρισία και το περιεχόμενό τους θα έπρεπε να συνάδει με τα χρηστά ήθη και το ελληνορθόδοξο στίγμα του έθνους - αυτό ακριβώς δηλαδή που ο Πανούσης λάτρευε να τσιγκλάει... Και η κασέτα – βέβαια – είχε «κοπεί» πανηγυρικά από την επίσημη κυκλοφορία.

«Disko Tsoutsouni», «Κι εγώ σ’ αγαπώ, γ@μώ τον…», «Μουσικές Ταξιαρχίες κι άλλες αηδίες εν είδη χάπενινγκ»…
Κοιτώντας από την απόσταση των δεκαετιών, δεν ξέρω αν εκείνα τα τραγούδια είχαν  πραγματικά μεγάλο καλλιτεχνικό βάρος ή ήταν η απαγόρευση και ο «μύθος» που τα έκαναν σημαντικά… Εκείνη την εποχή πάντως οι πιτσιρικάδες αντιγράφαμε σαν τρελοί την κασέτα και οι πιο «προχωρημένοι» την παίζαμε δυνατά από τα ραδιοκασετόφωνα για να τσαντίζουμε τους «μεγάλους»…

Ήταν, θυμάμαι, μία σχολική εκδρομή στο Γυμνάσιο που τα σκατόπαιδα της παρέας μου αποφασίσαμε να στήσουμε την απόλυτη μαθητική σκανδαλιά: στη διαδρομή της επιστροφής με το πούλμαν θα ζητούσαμε από τον οδηγό να παίξει από τα μεγάφωνα του λεωφορείου ένα τραγούδι που δήθεν μας άρεσε πολύ και θα το τραγουδούσαμε όλοι μαζί χαρωπά και αθώα… Ατακάραμε λοιπόν την κασέτα στο «Κι εγώ σ΄αγαπώ, γ@μώ τον…» και του ζητήσαμε να ανεβάσει την ένταση… Όπως ήταν φυσικό, στο πρώτο ρεφρέν η κασέτα εκσφενδονίστηκε από το παράθυρο του πούλμαν, η συνοδός καθηγήτρια έγινε τούρμπο κι εμείς, τα σκατόπεδα, σκασμένα στα γέλια, εισπράτταμε τα επιτιμητικά βλέμματα των χριστιανόπουλων συμμαθητών μας…
Δε μου άρεσε ποτέ πραγματικά αυτό το τραγούδι. Δεν έβρισκα κανένα λόγο να βρίζει τον Χριστό σε ένα ερωτικό τραγούδι… Αλλά μου άρεσε η «σκανδαλιά». Όπως νομίζω άρεσε και στον Τζίμη Πανούση…

Αργότερα, όταν τον είδα για πρώτη φορά live – να ήταν στο Κύτταρο; Δεν θυμάμαι… - διέκρινα τη σκανδαλιά και στο βλέμμα του. Ήταν εκείνη η παιδική ματιά που κοιτάζει συνεσταλμένα τους «μεγάλους» για να δει αν θα τον μαλώσουν που έσπασε το βάζο, που μίλησε άσχημα στη θεία Βασιλική, που δεν έκοψε τα μαλλιά του, όπως είχε υποσχεθεί…

Μία σκανδαλιά ήταν όλη η πορεία του Τζίμη Πανούση. Μία δοκιμασία των αντοχών του κοινού στο «πολίτικαλ ινκορέκτ»: προσβολή συμβόλων, όπως το σπέρμα στην ελληνική σημαία, ολόγυμνες γυναίκες/αντικείμενα στη σκηνή, επιθέσεις σε κομμουνιστές και εβραίους,  σεξιστικά και ομοφοβικά αστεία…
Αλλά ήταν η ματιά αυτού του σκανδαλιάρικου παιδιού που δεν σ΄ έκανε να σηκωθείς να φύγεις, βρίζοντας που ισοπέδωνε αυτά που ίσως εσύ θεωρούσες σημαντικά, αλλά καθόσουν να τον δεις και να τον ακούσεις… Και να ξεκαρδιστείς στα γέλια επειδή κάποιος έλεγε τα ανείπωτα. Και μάλιστα χωρίς σκοπό, χωρίς να σε κατευθύνει κάπου – απλώς για να σε σκανδαλίσει…

Τα τελευταία χρόνια είναι αλήθεια ότι ο Πανούσης επαναλάμβανε τον εαυτό του. Ίσως ήταν τα προβλήματα υγείας, ίσως η κούραση, αλλά βλέπαμε και ακούγαμε τα ίδια αστεία, τα ίδια τραγούδια, τις ίδιες φάρσες στο τηλέφωνο, το ίδιο μικρόφωνο να βγαίνει από το κολάν του και να κατευθύνεται στο στόμα των θεατών, τον ομαδικό αυνανισμό με το συρτάκι του Ζορμπά… Και με τιμές ποτού, ακριβότερες κι από της Πάολας…

Πηγαίναμε όμως στον Πανούση για να πάρουμε μία «αναμνηστική δόση» από τα νιάτα μας… Τις «σκανδαλιές» των σχολικών εκδρομών που έγραψαν του καθενός μας την ιστορία…
Γεια σου Τζιμάκο! Οι σκανδαλιές σου θα μας ξυπνάνε πάντα μνήμες…

Δημήτρης Καλαντζής

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_slider Τζίμης Πανούσης: «Πήρε μια ολόκληρη εποχή κι... έφυγε» Η Χάρη Ποντίδα γράφει για τον δικό της Τζίμη Πανούση. Main_slider Ειρήνη Σκυλακάκη: «Στην Ελλάδα ένιωσα ότι θα έκανα κύκλους γύρω από τον εαυτό μου» In the light of ...London Main_touliatos Νίκος Τουλιάτος: «Ερωτεύτηκα το θέατρο και παντρεὐτηκα τη μουσική» «Δε θα εγκαταλείψω την μουσική αλλά θα της δώσω άλλο περιεχόμενο. Τα κρουστά στο θέατρο μεταμορφὠνονται σε ρόλο». Main_slider Συνέντευξη: Ο Λόλεκ δηλώνει «παρών» στην κυρία Ντάλογουεϊ Ο ηθοποιός υποδύεται ένα ρόλο, ενώ ο μουσικός, ακόμα και αν η παρουσία του έχει μία συμβολική θέση και εξυπηρετεί δραματουργικά την παράσταση, όπως συμβαίνει στις δύο παραστάσεις που αναφέρεις, εξακολουθεί να είναι ο μουσικός. Main_photo_maria_papageorgiou Συνέντευξη: Η Μαρία Παπαγεωργίου, ο Χρήστος Θηβαίος και το...βλέμμα «Νιώθω γριά επί σκηνής με τον Χρήστο!».
#load_content_with_ajax