ΠΕΜΠΤΗ 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018
Μουσική | Πρόσωπα

Μάικλ Τζάκσον: Δέκα εξομολογήσεις του Βασιλιά της Ποπ 19 Αυγούστου 2013

«Δεν υπάρχει ανώτερη πράξη αγάπης από το να μοιράζεσαι το κρεβάτι σου με κάποιον».

Μία κάθε μέρα. Προσωπικότητες σπουδαίες, μιλάνε για τη ζωή τους και για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον κόσμο. Το www.tospirto.net ανθολογεί τα σπαράγματα του λόγου σημαντικών καλλιτεχνών, επιλέγοντας σκέψεις, τσιτάτα, ατάκες που μας αποκαλύπτουν τον άνθρωπο πίσω από τα είδωλα, αλλά και που μας σπρώχνουν να σκεφτούμε. Να προχωρήσουμε μπροστά με όχημα την πολύτιμη σκέψη εκείνων που σηκώθηκαν ψηλά, πάνω από πλήθος, και που μας έδειξαν το δρόμο της υπέρβασης.

Ένα ταλέντο που μόνο ένας τυφλός και κωφός, μπορεί να αγνοήσει. Ένα χάρισμα που λίγες φορές μέσα σε αιώνα επισκέπτεται έναν καλλιτέχνη. Ο Μάικλ Τζάκσον δημιούργησε ποπ μουσική και έναν ποπ μύθο, που τιμάει όλους αυτούς τους όρους. Έχοντας αποδεχτεί αυτά για τον άδικα χαμένο Τζάκσον, μπορούμε να μιλήσουμε για τις άλλες πλευρές του: του ερημίτη, του εκκεντρικού, του παρανοϊκού ίσως, εκείνου που πολεμήθηκε, ή και για άλλους έσφαλε στην περίπτωση των κατηγοριών παιδεραστίας που του καταλογίστηκαν. Πρόκειται ούτως ή άλλως για έναν άνθρωπο εξαιρετικά διάσημο, αλλά και σκοτεινό. Ποιος τον γνώρισε πραγματικά; Στις παρακάτω φράσεις -αποσπάσματα από συνεντεύξεις, αλλά και βιβλία του- φωτίζουμε τα παιδικά του χρόνια, την ευαίσθητη ψυχολογία του, αλλά και τη μεταφυσική, αν πιστεύετε στα μεταφυσικά, σχέση του με την τέχνη.

1. «Ξέρεις τι άλλο μου αρέσει; Οι πλαστικές κούκλες. Επειδή μάλλον πιστεύω ότι μπορώ να τις ζωντανέψω. Μου αρέσει να φαντάζομαι ότι μιλάω μαζί τους. Φαντασιώνομαι ότι είναι οι φίλοι που δεν είχα ποτέ. Μόνο δυο φίλους θα έλεγα ότι έχω. Όταν είσαι διασκεδαστής δεν ξέρεις ποιος είναι πραγματικά φίλος σου. Δεν μπορούν να σε δουν σαν γείτονα, σε βλέπουν σαν σταρ. Εγώ θέλω φίλους πραγματικούς, κι επειδή δεν γίνεται, μιλάω στις κούκλες».

2. «Κάθομαι στα παρασκήνια και λέω “Σας παρακαλώ, σας παρακαλώ, μη με φωνάξετε. Ντρέπομαι υπερβολικά”. Αλλά όταν βρεθώ στη σκηνή, επανακτώ τον έλεγχο. Είναι μαγεία, ασύγκριτο συναίσθημα. Νιώθεις ταυτόχρονα την ενέργεια του καθενός που βρίσκεται στο ακροατήριο. Την αισθάνεσαι σωματικά. Όταν με φωτίζουν οι προβολείς, καμιά συστολή δεν έχω, σας το ορκίζομαι».

3. «Ξυπνάω από τα όνειρά μου και σκέφτομαι ”Πω πω, αυτό πρέπει να το γράψεις”. Είναι περίεργο. Ακούς τις λέξεις, όλο το τραγούδι υπάρχει εκεί μέσα στο μυαλό σου. Και σκέφτεσαι “Σόρι, αλλά αυτό δεν το έγραψες εσύ. Ήταν ήδη έτοιμο”. Γι’ αυτό δεν μου αρέσει να θεωρούνται τα τραγούδια μου “δικά μου”. Πιστεύω ότι κάπου αλλού, κάποιος άλλος τα έχει ήδη γράψει, κι εγώ είμαι απλώς αυτός που τα μεταφέρει εδώ. Αλήθεια το πιστεύω αυτό».

4. Η συνείδηση εκφράζεται μέσω της δημιουργίας. Όλος ο κόσμος είναι ένας χορός, ο Χορός του Δημιουργού μας. Οι χορευτές έρχονται και φεύγουν από αυτόν τον κόσμο, μέχρι να ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου, αλλά ο χορός συνεχίζεται. Πολλές φορές, ενώ χόρευα, ένιωσα να με αγγίζει κάτι ιερό. Αυτές τις στιγμές νιώθω το πνεύμα μου να απογειώνεται και να ενώνεται με όλα τα ζωντανά πράγματα. Μεταμορφώνομαι σε όλους τους πλανήτες και το φεγγάρι μαζί. Γίνομαι ο εραστής και ο ερωμένος. Ο νικητής και ο κατεκτημένος. Ο κύριος, αλλά και ο σκλάβος. Ο τραγουδιστής και το τραγούδι. Ο γνώστης, αλλά και η γνώση. Συνεχίζω να χορεύω και τότε γίνομαι ο Αιώνιος Χορός της Δημιουργίας. Ο Δημιουργός και το Δημιούργημα γίνονται η Χαρά Ενσαρκωμένη. Συνεχίζω να χορεύω μέχρι να υπάρχει μόνο ο χορός».

5. «Αρχίζω να πιστεύω ότι η βαρβαρότητα του πατέρα μου ήταν ένα είδος αγάπης. Μια ατελής αγάπη σίγουρα, αλλά αγάπη παρόλα αυτά. Με πίεσε επειδή με αγαπούσε. Δεν ήθελε ποτέ κανείς να περιφρονήσει τα παιδιά του. Με το πέρασμα του χρόνου, αντί για πικρία, νιώθω ευλογία. Η αρχική μου οργή υποχώρησε, τον έχω συγχωρέσει».

6. «Έχω υπάρξει πολύ μόνος, οδυνηρά μόνος. Δεν έχεις ιδέα. Περπατούσα στον δρόμο και έψαχνα ανθρώπους να μιλήσω. Ήμουν ήδη στο απόγειο της καριέρας μου. Πήγαινα σε άγνωστους ανθρώπους και τους έλεγα “Θες να γίνουμε φίλοι;” Και αυτοί με κοίταζαν κι έλεγαν “Θεέ μου, ο Μάικλ Τζάκσον!”, που ήταν ακριβώς ό,τι δεν ήθελα να ακούσω».

7. «Γιατί να μην μπορείς να μοιραστείς το κρεβάτι σου; Δεν υπάρχει ανώτερη πράξη αγάπης από το να μοιράζεσαι το κρεβάτι σου με κάποιον. Είναι μαγεία, είναι πολύ γλυκό. Αυτό πρέπει να κάνουμε όλοι».

8. «Τη στιγμή που ξεκίνησα να σπάω όλα τα ρεκόρ στις πωλήσεις δίσκων, τα ρεκόρ του Έλβις, τα ρεκόρ των Beatles, τη στιγμή που το “Thriller” ήταν ο πιο επιτυχημένος δίσκος όλων των εποχών, ξαφνικά έγινα ένα τέρας. Έγινα ομοφυλόφιλος. Έγινα παιδεραστής. Με κατηγόρησαν ότι ασπρίζω το δέρμα μου. Έκαναν το ανθρωπίνως δυνατό ώστε να στρέψουν το κοινό εναντίον μου».

9. «Η ελπίδα είναι πολύ όμορφη λέξη, αλλά δυστυχώς συχνά αποδεικνύεται εύθραυστη. Οι ανθρώπινες ζωές, χωρίς να υπάρχει καμιά ανάγκη, συνεχίζουν να πλήττονται ή και να καταστρέφονται».

10. «Κάποιες φορές η καρδιά μας είναι βαριά, αλλά αδιαφορούμε. Και ξεχνάμε ότι ο πόνος της είναι το πολυτιμότερο μήνυμα της ζωής, ένα μήνυμα χωρίς λόγια που λέει “Ζήσε, κινήσου, απόλαυσε. Είσαι ζωντανός”. Χωρίς τον σοφό χτύπο της καρδιάς μας δεν θα μπορούσαμε να υπάρξουμε».

Διαβάστε επίσης:

Μαρία Κάλλας: δέκα εξομολογήσεις μιας ντίβας

Άντι Γουόρχολ: δέκα εξομολογήσεις του Πάπα της ποπ αρτ

Τσάρλι Τσάπλιν: δέκα εξομολογήσεις του βωβού «αλητάκου»

Τζίμι Χέντριξ: δέκα εξομολογήσεις του απόλυτου ροκ κιθαρίστα

Οσκαρ Ουάιλντ: δέκα εξομολογήσεις ενός αντισυμβατικού της παγκόσμιας διανόησης

Μαντόνα: δέκα εξομολογήσεις της βασίλισσας της ποπ

Άλφρεντ Χίτσκοκ: δέκα εξομολογήσεις του μετρ της αγωνίας

Αγκάθα Κρίστι: δέκα εξομολογήσεις της «βασίλισσας» του εγκλήματος

Tom Waits: δέκα εξομολογήσεις του μοναδικού κ. Waits

Ρούντολφ Νουρέγιεφ: δέκα εξομολογήσεις από τον επαναστάτη του χορού

Ρόμπερτ Ντε Νίρο: δέκα εξομολογήσεις του «Οργισμένου Ειδώλου» του Χόλυγουντ

Πάμπλο Πικάσο: δέκα εξομολογήσεις ενός παθιασμένου πρωτοπόρου

Άντον Τσέχωφ: δέκα εξομολογήσεις του μεγάλου ρώσου δραματουργού

Κερτ Κομπέιν: δέκα εξομολογήσεις του «άγιου» της ροκ

Πίνα Μπάους: δέκα εξομολογήσεις της θρυλικής χορογράφου

Τενεσί Ουίλιαμς: δέκα εξομολογήσεις του ψυχολόγου της σκηνής

Μέριλιν Μονρόε: δέκα εξομολογήσεις του απόλυτου σινε-συμβόλου του σεξ

Φρανκ Σινάτρα: δέκα εξομολογήσεις της… «Φωνής»

Τζορτζ Όργουελ: δέκα εξομολογήσεις του διάσημου βρετανού συγγραφέα

Ουόλτ Ντίσνεϊ: δέκα εξομολογήσεις του «πατέρα» των κινουμένων σχεδίων

Νίκος Ράλλης

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_slider Συνέντευξη: Η Χριστίνα Μαξούρη και το Άσπρο που... νοσταλγεί «Το κυριότερο απ' όλα είναι να πιστέψεις σ' αυτό που κάνεις». Main_slider Το tospirto.net μπήκε στις πρόβες της «Γενούφα» και μίλησε με τους συντελεστές της Το tospirto.net παρακολούθησε την πρόβα της «Γενούφα» του Λ.Γιάνατσεκ από την Εθνική Λυρική Σκηνή στο ΚΠΙΣΝ και κατέγραψε τους συντελεστές της να κάνουν λόγο για «οπερετική μαγεία» στην πρεμιέρα της καλλιτεχνικής περιόδου 2018-2019. Μιλούν στο tospirto.net: Γιώργος Κουμεντάκης, Λουκάς Καρυτινός,... Main_slider Οι Opera Chaotique και η αριστοφανική πρόκληση των «Βατράχων» Οι «αλχημιστές του σουρεαλιστικού καμπαρέ» μιλούν στο www.tospirto.net. Main_slider Η αληθινή Μόντσε Δικαίως ο θάνατός της προβλήθηκε ως μια από τις σημαντικότερες ειδήσεις των τελευταίων ημερών από τα κανάλια και από τον Τύπο σε όλο τον κόσμο. Main_original_slider Θοδωρής Βουτσικάκης: «Πώς να γραφτεί καλός στίχος από μια γενιά που συμπιέζει το συναίσθημα σε τρία hashtag;» «Θεωρώ ότι δεν έχει μπει η υπογραφή της δικής μου γενιάς στο τραγούδι». Main_slider Lisette Oropesa: Ντίβα της νέας γενιάς Η χαρισματική σοπράνο από τη Λουιζιάνα κατακτά τις μεγάλες σκηνές
#load_content_with_ajax