ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Μουσική | Πρόσωπα

Imam Baildi : Δέκα χρόνια έξυπνης μαγειρικής που τώρα πάει... παρακάτω 05 Ιουλίου 2017

Για τους Ιmam είναι η στιγμή που θα ανοίξουν τα χαρτιά τους.

Το θυμάμαι εκείνο το τηλεφώνημα που άκουσα πρώτη φορά το όνομα τους. Οι γιοι του Γρηγόρη Φαληρέα (και ανίψια του Τάσου) «μαγειρεύουν» λέει στο laptop τους βουτώντας μέσα σε Χιώτη, Τσιτσάνη, Γιαννίδη και άλλους, ως άξιοι εκπρόσωποι της ένδοξης οικογένειας τους, αλλά και της εποχής τους.
Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά μοναδικό. Ιmam Baildi (όχι εκείνο με το ψωμάκι και τη σάλτσα, το άλλο με τα σάμπλερς και την salsa) ήτοι Ορέστης και Λύσανδρος Φαληρέας δέκα έτη μετά. To γκρουπ έχει διευρυνθεί εδώ και κάμποσα χρόνια με τους μόνιμους συνοδοιπόρους του μουσικούς (Αλέξης Αραπατσάκος, Γιάννης Δίσκος, Λάμπης Κουντουρόγιαννης, Στέλιος Προβής) και τις φωνές των Mc Yinka και Ρένας Μόρφη (το κορίτσι της παρέας), ενώ το πλούσιο χρονικό των δέκα χρόνων του περιέχει και πάμπολλα ενσταντανέ από φεστιβάλ, κλαμπ και αίθουσες συναυλιών εκτός Ελλάδος.

Το εξωτερικό για τους Imam είναι μια καθημερινότητα που ξεκίνησε νωρίς, σχεδόν από την πρώτη μέρα που μας συστήθηκαν. Εν ολίγοις το Ιmam χορεύεται και αλλού. Και όσο χορεύεται και πάει τόσο προσθέτει εμπειρία (γνώση, γνωριμίες, συναντήσεις …) αποκτώντας την «πατίνα» του παλιού που όμως από το κύτταρο του, είναι φτιαγμένο για να ψάχνει διαρκώς, ισορροπώντας πάνω σε μια νοσταλγία που παίρνει διάφορα αρώματα – ανάλογα με το ύφος και το στιλ του κάθε τραγουδιού.

Τρία χρόνια μετά το τελευταίο τους στούντιο άλμπουμ έχουν στα χαρτιά το νέο (ήδη έχουμε ακούσει το σινγκλ «Χαρά μου» των Μωράκη / Πρετεντέρη, Οικονομίδη, αλλά και το δικό τους «Σημείωμα») και με αφορμή αυτό μάς ανοίγονται στην πρώτη τους μεγάλη καλοκαιρινή συναυλία (6 Ιουλίου στην Τεχνόπολη) σ’ ένα πάρτι κάπως διαφορετικό από τα προηγούμενα. Τα 10 χρόνια δεν είναι λίγα. Δεν είναι και πολλά. Αλλά για τους Ιmam (που συναντήσαμε μαζί με την Ρένα Μόρφη στο στούντιο του ΜΕΝΤΑ στην εκπομπή του Πάνου Σουρούνη) αυτή εδώ η στιγμή – ήτοι η 6η Ιουλίου- θα είναι η στιγμή που θα ανοίξουν τα χαρτιά τους γι’ αυτό που πρόκειται να συμβεί από δω και πέρα…

Δηλαδή;
Το 2016 έκλεισε μια πορεία τριών-  τεσσάρων χρόνων που καταγράφηκε και σε ένα διπλό cd. Τώρα δουλεύουμε για τον επόμενο δίσκο οπότε και το πρόγραμμα στην Τεχνόπολη διαμορφώνεται ανάλογα. Θα έχουμε σίγουρα και παλιά κομμάτια, αλλά μέσα στην ροή θα μπουν και νέα.. Και νέα στοιχεία γενικότερα. Οπότε τώρα πάμε να στήσουμε κάτι που το «βλέπουμε» από την αρχή…

Ο στόχος ποιος είναι τελικά. Ο χορός;
H αλήθεια είναι ότι επειδή ξεκινήσαμε σαν djs, μας έχει μείνει λιγάκι αυτό το κουσούρι. Βέβαια αν το δούμε με λίγο πιο ψύχραιμο μάτι, ο στόχος κάθε φορά είναι να γνωριστούμε με το κοινό και να κάνουμε όλοι μαζί μια γιορτή. Κι ενώ από την αρχή έχουμε ένα πρόγραμμα πολύ δυναμικό, εμείς οι ίδιοι είμαστε πιο μαζεμένοι - μέχρι να φτάσουμε προς το τέλος της βραδιάς, οπότε έχουμε αναπτύξει μια οικειότητα με τον κόσμο κι αυτό είναι πολύ ωραίο συναίσθημα. Γιατί είτε είσαι με 100 άτομα είτε με 5.000, στο φινάλε νιώθεις κοντά, ότι μοιράζεσαι κάτι. Συμβαίνει μια μέθεξη. Μια ανταλλαγή ενέργειας που κλιμακώνεται και στο τέλος δεν υπάρχει η σκηνή, γιατί είσαι ένα με τον κόσμο.

«Το Σημείωμα» είναι το πρώτο τραγούδι που γράφετε- εξ ολοκλήρου δικό σας (στίχος και μουσική). Θα περίμενε κανείς να έχει συμβεί νωρίτερα αυτό…
Το ότι γράψαμε ένα τραγούδι προέκυψε στην πορεία. Για τον περισσότερο κόσμο μοιάζει λιγάκι σαν να κάναμε κάτι αντίθετο απ’ αυτό που κάνουμε μέχρι τώρα. Για μας όμως δεν είναι... Όλα είναι μια ιδέα- είτε είναι παλιό το κομμάτι, είτε νέο – το «βλέπεις» μ’ έναν άλφα τρόπο και αναλαμβάνεις να του δώσεις μια μορφή, την οποία στη συνέχεια μπορεί να την αλλάξεις. Γενικά είμαστε συνηθισμένοι στη διαδικασία της αλλαγής. Να φτιάξεις ένα μουσικό πλαίσιο διαφορετικό από το αρχικό. Κι αυτό το εφαρμόζουμε ακόμα και στα κομμάτια που γράφουμε εμείς. Και αφιερώνουμε τον ίδιο μόχθο είτε πρόκειται για διασκευή, είτε είναι δικό μας το τραγούδι…

Δηλαδή δεν ασχολείστε πολύ με την μελωδία; To στίχο ή την ερμηνεία...
Υπάρχουν όλα αυτά σίγουρα. Αλλά εμείς δεν είμαστε τραγουδοποιοί να παίζουμε για παράδειγμα ένα κομμάτι στην κιθάρα με τρία ακόρντα. Γράφουμε κάτι –με ή χωρίς στίχους- φτιάχνουμε μια πρώτη μορφή και μετά το αντιμετωπίζουμε σαν κάτι που πρέπει να το εξελίξουμε, να του δώσουμε ένα «χρώμα». Περίπου ό,τι κάνει κι ένας παραγωγός. Γιατί ακριβώς αυτό είναι η άνεση μας, η ευχέρεια μας...

Μιλήσατε για νέα στοιχεία στο λάιβ της Τεχνόπολης. Ότι βλέπετε τα πράγματα με νέο μάτι. Σημαίνει ότι και ο νέος σας δίσκος θα έχει κάτι που θα τον διαχωρίζει από την μέχρι τώρα πορεία σας;
H μεγάλη διαφορά είναι ότι δεν θα υπάρχουν- σχεδόν καθόλου samples. Θα είναι νέα ηχογραφήματα. Και η παραγωγή θα είναι πιο clean (καθαρή). Νοσταλγία ναι, αλλά όχι παλιές ορχήστρες, παλιά όργανα, παλιές φωνές. Πιο έμμεση η αναφορά μας στο παρελθόν…

Πείτε μας κάτι από τα ταξίδια σας στο εξωτερικό. Ο ελληνικός στίχος δεν είναι εμπόδιο;
Στο εξωτερικό, κυρίως στο Βορρά, οι άνθρωποι δεν είναι ντροπαλοί χορεύουν εύκολα. Οι μεσογειακοί λαοί θέλουν πιο πολύ χρόνο ... Είτε όμως είσαι εδώ, είτε αλλού, στην πρώτη μισή ώρα υπάρχει διαφορά. Γιατί μετά το μισάωρο γίνονται όλοι μια παρέα - η γιορτή που λέγαμε πριν..

Και κάτι που έχετε καταλάβει για την Ελλάδα σ αυτή την μάλλον πολύ κακιά περίοδο που διανύει. Βλέποντας μέσα από τις εμπειρίες σας, ταξιδεύοντας...
Νομίζω δικαιούμαστε σαν λαός να είμαστε πιο υπερήφανοι. Τουλάχιστον σε καλλιτεχνικό επίπεδο, τα τελευταία χρόνια, τα χρόνια αυτά της κρίσης, γίνονται πολύ αξιόλογα πράγματα...

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_psarantonis_1 Ψαραντώνης: «Πάντα έπαιζα όπως μου ήρχοντο. Και τ' άλλα ακολουθούσαν» Ο Ψαραντώνης, ίσως ο πιο χαρακτηριστικός φορέας μιας παράδοσης που διαρκώς μετασχηματίζεται και πλουταίνει, ο ζωντανός θρύλος της πιο ένδοξης μουσικής οικογένειας της Κρήτης (Ξυλουρηδες) θα είναι εκεί για να μας κάνει να ζήσουμε όσα είναι δύσκολο να πούμε με λέξεις. Main_%ce%9e%e2%80%9d%ce%9e%c2%b7%ce%9e%ce%8c%ce%9e%c2%b7%ce%9f%e2%80%9e%ce%9f-%ce%9e%c2%b7%ce%9f%e2%80%9a_%ce%9e-%ce%9e%c2%b1%ce%9e%c2%bb%ce%9e%c2%b1%ce%9f%e2%80%9e%ce%9e%c2%b6%ce%9e%c2%b7%ce%9f%e2%80%9a_3 Δημήτρης Καλαντζής : Η τζαζ των αισθήσεων των παραισθήσεων και των (υψηλών) πωλήσεων Στις 13 του Σεπτέμβρη το τιμ Καλαντζή επανέρχεται στους Κήπους του Μεγάρου Μουσικής για ένα ακόμη Χατζιδακικό αφιέρωμα. Main_%ce%95%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%b8%ce%ad%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82_%ce%92%ce%b5%ce%bd%ce%b9%ce%ac%ce%b4%ce%b7%cf%82 Συνέντευξη: Ο Λευτέρης Βενιάδης και το Μουσικό Φεστιβάλ Χίου Πίσω από τη διοργάνωση αυτή βρίσκεται το όραμα δύο Χιωτών. Main_7ff7073957ac999cf144f36e4cddd84c_xl Συνέντευξη: Ο Μίλτος Λογιάδης μιλά για τον «Τροβατόρε» στο www.tospirto.net Όλα διαδραματίζονται ανάμεσα στη φωτιά και στο φεγγαρόφωτο... Main_ubftrokaus591a2070c1491 Στέφανος Κορωναίος: "Η όπερα χρειάζεται σήμερα σύγχρονα κοινωνικά μηνύματα" Ο Έλληνας βαρύτονος εγκατέλειψε την αρχιτεκτονική για τον μεγάλο του έρωτα. Main_panos_mouzourakis1140 Πάνος Μουζουράκης: «Πάτησα τα 38 Καιρός για συμμαζέματα» «Δεν έχω δώσει ένα μουσικό στίγμα μέχρι τώρα κι αυτό μου αφήνει το περιθώριο να ελίσσομαι ανάμεσα στα είδη».
#load_content_with_ajax