ΤΡΙΤΗ 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018
Μουσική | Πρόσωπα

Ο Λεωνίδας Μπαλάφας, οι επιχειρήσεις, τα μεγάλα αφεντικά, τα λόμπι και τα... ζόμπι 24 Νοεμβρίου 2017

«Το τραγούδι δεν μπορεί να κάνει πιο εύκολη τη ζωή κανενός. Μπορεί όμως να δημιουργεί συναισθήματα και μνήμες, να συμπονεί, να δίνει χαρά και δύναμη στους ανθρώπους που το έχουν ανάγκη».

Όσοι τον γνωρίζουν δε θα εκπλαγούν. Έχουν συνηθίσει να τον περιμένουν από τη μια και να έρχεται από την άλλη- πότε με στιβάνια και Κρητική καρδιά (θυμάστε το video στο youtube και το «Να Σταθώ στα Πόδια μου») πότε με κλαρίνο ή τρομπέτα - πάντα όμως με εκείνη την ωραία «αψάδα» (την ορμή, την καθαρότητα, την τόλμη) που μόνο το ροκ διαθέτει. Ο ίδιος πάλι, μάλλον έχει ξεπεράσει αυτές τις... εύκολες κατηγοριοποιήσεις και το βλέπει πιο ποιητικά το θέμα.

Στον Σταυρό του Νότου Plus όπου σάλπισε ήδη την έναρξη (23 Nοέμβρη) μάς καλεί να απολαύσουμε την «συνύπαρξη της νηνεμίας και του μαΐστρου, της φύσης και του τσιμέντου, του χορού και της τάβλας». Θα τον απολαύσουμε όμως και σε ένα νέο του «ταξίδι», επιστροφή στα περασμένα, όπου πάει και συναντάει μια κορυφαία λαϊκή φωνή. Για να δούμε ποια…


H πρώτη μου αντίδραση μόλις άκουσα τα δύο νέα τραγούδια σου («Άνθρωπο» και «Ο,τι ειπα») ήταν κάτι σαν «σπουδή πάνω στον Στράτο Διονυσίου κάνει ο Μπαλάφας; Ωραία κόντρα στίχου/ ερμηνείας και μουσικής: Ο Στράτος μπροστά και η σόουλ των ‘70ς ο ήχος του τραγουδιού (έτσι τουλάχιστον το είδα εγώ). Για πες μας εσύ πώς το ζεις (και πώς μπήκες σ αυτή τη διάθεση –την πιο λαϊκή)...
Έπεσες μέσα. Έχω γράψει αρκετά λαϊκά τραγούδια και ήθελα να κάνω ένα δίσκο με κάποια απ' αυτά ενορχηστρωμένα όχι με τον παραδοσιακό λαϊκό τρόπο, αλλά πιο πειραγμένα και παντρεμένα με έναν ηλεκτρικό ήχο που να θυμίζει τη δεκαετία των ‘70ς, αλλά επί της ουσίας να έχει το δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα. Ένα εξελιγμένο λαϊκό μοντέλο του 2017 με σεβασμό για το παρελθόν και τους μεγάλους συνθέτες και στιχουργούς, αλλά και ερμηνευτές όπως ανέφερες τον Στράτο Διονυσίου και με όρεξη να ταξιδέψει στην εποχή του και παράλληλα να είναι και μπροστά απ'αυτήν.

Εγώ πάντως σε είχα αφήσει στην Κρήτη με τον Ζερβάκη κι εκείνο το τραγουδάκι που είχε κάνει χιλιάδες χτυπήματα στο You Tube … Αναρωτιέμαι αν εκείνο το μπουμ στο youtube (επιτυχία;) έκανε τη ζωή σου πιο εύκολη σε κάτι. Είναι άραγε μια επιτυχία στο youtube αντίστοιχη με μια ραδιοφωνική επιτυχία; To «επιτυχία» το λέω με την έννοια της διάδοσης ενός κομματιού στο ευρύτερο κοινό…
Το τραγούδι δεν μπορεί να κάνει πιο εύκολη τη ζωή κανενός. Μπορεί όμως να δημιουργεί συναισθήματα και μνήμες, να συμπονεί, να δίνει χαρά και δύναμη στους ανθρώπους που το έχουν ανάγκη. Το διαδίκτυο, η τηλεόραση, το ραδιόφωνο κ.ά. είναι τα μέσα που μπορούν να οδηγήσουν τα τραγούδια στα αφτιά του κόσμου. Διαφέρουν μοναχά στην ταχύτητα και στον τρόπο. Το θέμα είναι ένα καλό τραγούδι να ακουστεί και πιστεύω πως το αληθινό σε κάθε εποχή επιβιώνει και μόνο με ένα μέσο, το στόμα με στόμα και ζει απ΄ την ψυχή ως την ψυχή.

Ως ακροατής, όμως, διαπιστώνω ότι το ραδιόφωνο έχει πολύ συγκεκριμένες επιλογές . Πολύ «κλειστός» ο κύκλος των επιλογών τους. Έχει να κάνει με την κρίση αυτό (ή όσον αφορά εσένα, ήταν πάντα έτσι;) Υπάρχει «κύκλωμα» κατά την γνώμη σου;
Έχει να κάνει με το χρήμα, με τις μεγαλοεταιρείες, τις επιχειρήσεις, τα μεγάλα αφεντικά, με το ψώνιο του καθενός, το τραπέζι συζητήσεων, με τα λόμπι και τα ζόμπι. Πόσα ελληνικά συγκροτήματα, καλλιτέχνες και τραγουδοποιοί με σπουδαίο έργο είναι στην απ'έξω και το παλεύουν, πόσοι συνθέτες και στιχουργοί. Καθοδηγούμενα κι απρόσωπα μέσα κι ούτε μια στάλα μπέσα βουλιάζουν τους εν ζωή και εκθειάζουν τους μετά θάνατον.

Ήσουν πάντα ανεξάρτητο πνεύμα, ακόμη και στα πρώτα σου βήματα του Fame story. Τα οφέλη της ανεξαρτησίας είναι γνωστά. Zημιές ή -αν θες- μειονεκτήματα υπάρχουν;
Υπάρχει η ελευθερία της επιλογής, με το να είσαι ανεξάρτητος δεν έχεις κανέναν πάνω από το κεφάλι σου να σου λέει τι να κάνεις και πως. Δε σημαίνει, όμως, πως δεν έχεις δίπλα σου ανθρώπους συνοδοιπόρους με παράλληλη αντίληψη κι αισθητική, με αγάπη για τα τραγούδια. Το μόνο μειονέκτημα, αν το θέσουμε σαν μειονέκτημα, που για μένα δεν είναι, είναι πως ταξιδεύουμε με το καρβουνιάρικο και όχι με το εξπρές.

Μετά από τόσα χρόνια στο χώρο (και 10 χρόνια στην δισκογραφία) υπάρχει κάτι που να σε συνδέει με εκείνον τον τύπο που κέρδισε στο Fame story; Oταν βλέπεις τον εαυτό σου τότε, τι σκέφτεσαι;
Είμαστε ο ίδιος τύπος που συνεχίζει κι εξελίσσεται

Και μια που στραφήκαμε στο λαϊκό τραγούδι, τι θαυμάζεις περισσότερο σ αυτό το είδος, τι σε απωθεί;
Θαυμάζω την αμεσότητα, την ειλικρίνεια, το μεράκι και την αυθεντικότητα. Με απωθεί το τάχα μου λαϊκό τραγούδι που προβάλλεται μετά μανίας αυτήν την εποχή που δεν έχει την παραμικρή σύνδεση με το παλιό, καλό λαϊκό άσμα.

Το λάιβ αυτό έχει και ... Συμπλήρωσε το εσύ
Τον Νίκο Χριστόπουλο στα τύμπανα, τον Υoel Soto Gonsalez στο μπάσο, τον Σπύρο Βρυώνη στην ηλεκτρική κιθάρα, τον Χρήστο Κυριαζή στο σαξόφωνο, τον Διονύση Κοκόλη στην τρομπέτα κι εμένα. Ενα φίνο παρεάκι που γουστάρει να βγάλει γούστα.

Info: Από την Πέμπτη 23 Νοέμβρη και κάθε Πέμπτη μέχρι 4 Ιανουαρίου Σταυρός του Νότου Plus

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_piss Μουσικές Ταξιαρχίες: Μια σκανδαλιά στη σχολική εκδρομή Μία σκανδαλιά ήταν όλη η πορεία του Τζίμη Πανούση. Μία δοκιμασία των αντοχών του κοινού στο «πολίτικαλ ινκορέκτ»: προσβολή συμβόλων, όπως το σπέρμα στην ελληνική σημαία, ολόγυμνες γυναίκες/αντικείμενα στη σκηνή, επιθέσεις σε κομμουνιστές και εβραίους, σεξιστικά και ομοφοβικά αστεία… Main_slider Τζίμης Πανούσης: «Πήρε μια ολόκληρη εποχή κι... έφυγε» Η Χάρη Ποντίδα γράφει για τον δικό της Τζίμη Πανούση. Main_slider Ειρήνη Σκυλακάκη: «Στην Ελλάδα ένιωσα ότι θα έκανα κύκλους γύρω από τον εαυτό μου» In the light of ...London Main_touliatos Νίκος Τουλιάτος: «Ερωτεύτηκα το θέατρο και παντρεὐτηκα τη μουσική» «Δε θα εγκαταλείψω την μουσική αλλά θα της δώσω άλλο περιεχόμενο. Τα κρουστά στο θέατρο μεταμορφὠνονται σε ρόλο». Main_slider Συνέντευξη: Ο Λόλεκ δηλώνει «παρών» στην κυρία Ντάλογουεϊ Ο ηθοποιός υποδύεται ένα ρόλο, ενώ ο μουσικός, ακόμα και αν η παρουσία του έχει μία συμβολική θέση και εξυπηρετεί δραματουργικά την παράσταση, όπως συμβαίνει στις δύο παραστάσεις που αναφέρεις, εξακολουθεί να είναι ο μουσικός. Main_photo_maria_papageorgiou Συνέντευξη: Η Μαρία Παπαγεωργίου, ο Χρήστος Θηβαίος και το...βλέμμα «Νιώθω γριά επί σκηνής με τον Χρήστο!».
#load_content_with_ajax