Μουσική | Πρόσωπα

Συνέντευξη: Ο Λόλεκ δηλώνει «παρών» στην κυρία Ντάλογουεϊ 22 Δεκεμβρίου 2017

Ο ηθοποιός υποδύεται ένα ρόλο, ενώ ο μουσικός, ακόμα και αν η παρουσία του έχει μία συμβολική θέση και εξυπηρετεί δραματουργικά την παράσταση, όπως συμβαίνει στις δύο παραστάσεις που αναφέρεις, εξακολουθεί να είναι ο μουσικός.

Ο Λόλεκ είναι ένας μουσικός χαμηλών τόνων που έχει την ικανότητα να «ξυπνά» διάφορες νοσταλγικές αισθήσεις, ένας μουσικός που αγαπά το θέατρο, που συνθέτει μουσική γι΄αυτό και που τολμά να είναι μόνος του παρών στη σκηνή την ώρα της παράστασης ερμηνεύοντας τα τραγούδια του. Η αρχή έγινε το 2013 στα «Σκίτσα της Αθήνας» σε σκηνοθεσία του Ακύλλα Καραζήση. Έπειτα στην «Κατερίνα» και τώρα στην «Κυρία Ντάλογουεϊ» που από τις 22 Δεκεμβρίου θα παρουσιαστεί στη Β’ Σκηνή του Θεάτρου Oδού Κεφαλληνίας σε διασκευή και σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου με τη Φαίη Ξυλά, τη Στέλλα Αντύπα και την Κατερίνα Φωτιάδη.

Θέατρο- Μουσική: Τι σημαίνουν για σένα αυτές οι δύο έννοιες; Πώς επικοινωνούν;
Επικοινωνούν, όπως συμβαίνει και με όλες τις τέχνες εξάλλου, μέσω των κοινών σημείων αναφοράς, που μπορεί να είναι η έμπνευση, το κίνητρο, ο σκοπός που κινητοποιεί έναν δημιουργό κ.λ.π. Με τον ίδιο τρόπο επικοινωνούν οι τέχνες μεταξύ τους σε μία εποχή, αλλά και μέσα στον χρόνο, αν για παράδειγμα πραγματεύονται το ίδιο θέμα ή αφορμή για τη δημιουργία τους ήταν ίδιο ή παρόμοιο γεγονός, αναπτύσσουν έτσι μία διαλεκτική σχέση για ένα ζήτημα, αλληλοσυμπληρώνονται κ.λπ... Συχνά μοιράζονται στοιχεία η μία της άλλης και γίνονται η μία για την άλλη έμπνευση. Όταν μπλέκονται μεταξύ τους, η μουσική και ο λόγος με τον  κινηματογράφο ή το θέατρο, το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα είναι προφανώς σύνθετο, αλλά ταυτόχρονα διατηρεί η κάθε τέχνη την αυτοτέλειά της, παρότι εξερευνούν μαζί το δημιουργικό μέρος αυτής της σύνθεσης. Έπειτα απευθύνουν στο κοινό το αποτέλεσμα αυτής της εξερεύνησης και δημιουργίας, αυτό που βρήκαν ή τουλάχιστον αυτό που νομίζουν ότι βρήκαν. Αν και νομίζω ότι η εξερεύνηση και η εξέλιξη ενός καλλιτεχνικού έργου συνεχίζεται και μετά τη δημοσιοποίηση και απεύθυνσή του στο κοινό. Ειδικά όταν μιλάμε για τέχνες που εκφράζονται με το στοιχείο της άμεσης και ζωντανής παρουσίασής τους, όπως συμβαίνει με μία θεατρική παράσταση ή μία συναυλία -πόσο μάλλον όταν μία θεατρική παράσταση έχει και live  μουσική- η εξέλιξη είναι διαρκής, "το έργο είναι μεταβαλλόμενο", η δημιουργία για παράδειγμα μιας θεατρικής παράστασης δεν τελειώνει στις πρόβες, αλλά για τους μεν συντελεστές - δημιουργούς αρχίζει με την πρώτη πρόβα και τελειώνει στην τελευταία παράσταση και για το κοινό κάθε παράσταση είναι διαφορετική.

Πόσο σημαντική είναι η μουσική στον θεατρικό λόγο; Πώς τον ενισχύει;
Το θέατρο είναι πολυσύνθετο: έχεις το λόγο, την εικόνα, την ερμηνεία, τον ηθοποιό, τα σκηνικά, τα κοστούμια, τα φώτα, τη μουσική, όλα αυτά συμβαίνουν μπροστά στον καθιστό θεατή  που δεν μιλά, δεν πίνει, δεν καπνίζει, που εκουσίως βρίσκεται στην άβολη θέση να είναι αμέτοχος και να περιμένει να δει, να ακούσει. Όλα τα παραπάνω πρέπει να δημιουργήσουν μία ενέργεια. Η ενέργεια αυτή πρέπει να έχει τη δύναμη να κάνει συμμέτοχο το θεατή, να δει, να ακούσει αυτό που θέλει να του πει το έργο, να συμμετέχει με συναισθήματα κ.ο.κ. Σε αυτήν την ενέργεια, λοιπόν, η μουσική έχει καθοριστικό ρόλο, είναι η συνεχιζόμενη ερμηνεία των ηθοποιών, όταν αυτοί σιωπούν ή η υπερεαλιστική φωνή που ενισχύει τα λόγια τους ή μπορεί να πηγαίνει κόντρα στις πράξεις τους.

Περίγραψε μας λίγο τη διαδικασία που συνθέτεις μουσική για μια παράσταση...
Δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος τρόπος. Σε γενικές γραμμές η πρώτη αίσθηση που μου δημιουργεί το κείμενο είναι και η καθοριστική. Θα προσπαθήσω να γράψω τις βασικές ιδέες σ' αυτό το στάδιο και μετά θα αφήσω τις ανάγκες του έργου να με οδηγήσουν. Πολλά πράγματα θα χρειαστούν να τροποποιηθούν, κάποια να μείνουν εκτός και κάποια θα προκύψουν στην πορεία. Η διαδικασία ολοκληρώνεται, όταν ο σκηνοθέτης και εγώ αισθανθούμε πως δεν χρειάζεται κάτι επιπλέον.

Και στον μονόλογο της «Κατερίνας» και στην «Κυρία Ντάλογουεϊ» είσαι επί σκηνής; Πώς συμβάλλει η δική σου ζωντανή ερμηνεία στην παράσταση;
Η πρώτη φορά που έπαιξα μουσική επί σκηνής ήταν το 2013 στην παράσταση «Σκίτσα της Αθήνας» σε σκηνοθεσία του Ακύλλα Καραζήση. Έπειτα στην «Κατερίνα» και τώρα στην «Κυρία Ντάλογουεϊ». Όλες ήταν εξαιρετικές εμπειρίες για εμένα. Όταν παίζεις live στην σκηνή ενός θεάτρου, υπάρχει μια δυναμική σχέση ανάμεσα στο μουσικό και τους ηθοποιούς, γιατί και οι δύο ερμηνεύουν εκείνη τη στιγμή. Ο ηθοποιός υποδύεται ένα ρόλο, ενώ ο μουσικός, ακόμα και αν η παρουσία του έχει μία συμβολική θέση και εξυπηρετεί δραματουργικά την παράσταση, όπως συμβαίνει στις δύο παραστάσεις που αναφέρεις, εξακολουθεί να είναι ο μουσικός. Υπάρχει, όμως, δυναμική αλληλεπίδραση μεταξύ μουσικού επί σκηνής και ηθοποιών, όπως και μεταξύ ηθοποιών.

Ποια άλλα θεατρικά έργα θα ήθελες να «ντύσεις»;
Το «Περιμένοντας τον Γκοντό» είναι το πρώτο που μου έρχεται τώρα στο μυαλό.

Θα δοκίμαζες ποτέ τις υποκριτικές σου ικανότητες;
Δεν είμαι ηθοποιός, οπότε δεν το επιδιώκω. Αν κάποιος μου πρότεινε κάτι που θα με ενδιέφερε μπορεί να το σκεφτόμουν.

Τι σε γοητεύει ιδιαίτερα στο έργο αυτό της Βιρτζίνια Γουλφ;
Ο τρόπος γραφής της Γουλφ που είναι μοναδικός, η αφοπλιστική ματαιότητα του Σέπτιμου, το καταπιεσμένο «θέλω» της Κυρίας Ντάλογουεϊ σαν μόνιμη σκιά στο αγνό συναίσθημά της και το γεγονός ότι δεν συμβαίνει κανένα φαντασμαγορικό φινάλε σαν «ανταμοιβή» του αναγνώστη.
Αντιστοίχως, η σκηνοθετική προσέγγιση της Μαρίας Ξανθοπουλίδου έγινε με απόλυτο σεβασμό στο έργο της Γουλφ και αυτό μπορεί έκανε το όλο εγχείρημα ιδιαίτερα δύσκολο, αλλά ακριβώς για αυτόν τον λόγο είμαι πολύ χαρούμενος με το αποτέλεσμα της παράστασης. Ήταν μια άψογη συνεργασία με όλους τους συντελεστές της παράστασης.

Αν δεν ήσουν μουσικός θα ήσουν;
Μηχανικός ήχου

Το μεγαλύτερό σου όνειρο...
Να καταφέρω να κάνω έναν δίσκο σαν κάποιους που θαυμάζω.

Μελλοντικά σχέδια
Τα πιο άμεσα είναι μουσική που γράφω για την «Φλαντρώ» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Σίδερη που θα ανέβει στον πολυχώρο Artiki στην Ερμιονίδα, η συναυλία που θα κάνω στο «ΙΛΙΟΝ PLUS» στις 4/1. Λίγο αργότερα σχεδιάζω κάποια μεταμεσονύκτια ακουστικά live στην Β' Σκηνή του θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας για κάποιες Παρασκευές του Φεβρουαρίου.

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_original_slider Θοδωρής Βουτσικάκης: «Πώς να γραφτεί καλός στίχος από μια γενιά που συμπιέζει το συναίσθημα σε τρία hashtag;» «Θεωρώ ότι δεν έχει μπει η υπογραφή της δικής μου γενιάς στο τραγούδι». Main_slider Lisette Oropesa: Ντίβα της νέας γενιάς Η χαρισματική σοπράνο από τη Λουιζιάνα κατακτά τις μεγάλες σκηνές Main_slider Συνέντευξη: Η Idra Kayne μιλά στο www.tospirto.net «Θέλω να πω και ελληνικά τραγούδια Άλλωστε η μητρική μου είναι τα ελληνικά». Main_slider Νέα πρόσωπα: Δημήτρης Σκύλλας Η μουσική του χαρακτηρίζεται ως μια σύγχρονη τελετουργία που συνομιλεί με την παράδοση ποικίλων πολιτισμών. Main_original_slider Ο Bryan Ferry έρχεται στο Ηρώδειο κι εμείς ...σκαλίζουμε και βρίσκουμε Ο «δανδής της ροκ» στις 11.9 θα ανέβει στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού, δύο μέρες πριν τη συναυλία του στο υπέροχο Θέατρο Δάσους της Θεσσαλονίκης. Main_slider Κερδίζοντας το στέμμα της «βασίλισσας» της σόουλ Η ζωή και το έργο της Αρίθα Φράνκλιν.
#load_content_with_ajax