ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Μουσική | Κυκλοφορίες

Ελεωνόρα Ζουγανέλη | Μετακόμιση Τώρα ΕΜΙ



Cd_large_newego_large_t_661_105965790  

Πηγαίνει ανάποδα σε ό,τι έχει κάνει, ψάχνεται, δοκιμάζει, προτείνει, ρίχνει δολώματα στο μεγαλύτερο, ηλικιακά, κοινό.

Ξεκινώντας με το «Απαγορεύεται» της Μαρίας Παπαγεωργίου, ένα τραγούδι για το «τρίτο πρόσωπο» σε μία σχέση, ένα λαϊκό με τζαζ τόνους, ο νέος δίσκος της Ελεωνόρας Ζουγανέλη δίνει από την αρχή στίγμα: η Ελεωνόρα μεγάλωσε, «μετακόμισε», ο ήχος της δεν στοχεύει πια να ξεσηκώσει μόνο, ο στίχος θέλει να πει πια περισσότερα, η φωνή της δεν επιδεικνύει απλώς δύναμη, πόνο και τσαμπουκά, έχει κι άλλες πλευρές, πιο περίπλοκα πράγματα να εκφράσει.

Αυτή η ήρεμη, «ακουστική» εισαγωγή ανοίγει στην ουσία με πυγμή έναν δίσκο- πορτρέτο, όπως τους λέγαμε παλιά: έναν δίσκο στον οποίο Ζουγανέλη + συνεργάτες ζητούν από τους συνθέτες και τους στιχουργούς να της ζωγραφίσουν όλα της τα πρόσωπα. Για παράδειγμα, η Παπαγεωργίου και ο στιχουργός της Σταύρος Σταύρου, την είδε ως μια πληγωμένη γυναίκα σε μια γωνία και τέτοια είναι και η προσέγγιση, (θεματικά τουλάχιστον) και στα τραγούδια των Καραμουρατίδη/ Ευαγγελάτου: στο «Να’ σαι Καλά» και τον «Όμηρο» υπογράφουν ίσως τα πιο μαζικά, τα πιο αμέσως εξαργυρώσιμα, «λαϊκά» με την αυθεντική έννοια της λέξης, δημιουργήματά τους. Απολύτως συναισθηματικά μιλώντας και τα δύο μου ακούστηκαν αυτομάτως κλασικά, ίσως και επειδή κοιτούν προς τα πίσω στον χρόνο και δεν ξέφτισαν ποτέ από τις πολλές ακροάσεις που τους επεφύλαξα - σε αντίθεση με το, νομίζω, γραμμένο βάση συνταγής «Μονάχα εγώ». Τόσο οι δημιουργοί, όσο και η ερμηνεύτρια, θα πρέπει να είναι περήφανοι που σπάνε την προκατάληψη που λέει ότι «δεν γράφονται πια ωραία λαϊκά σήμερα». Εκεί είναι για όσους και όσες τα ψάχνουν.

Δεν είναι τυχαίο που και στα τέσσερα προαναφερθέντα τραγούδια, η ερμηνεύτρια …υποφέρει από την έκβαση των ερωτικών της επιλογών. Αυτό είναι το προφίλ της, είναι το κορίτσι που πιστεύει κι απογοητεύεται (ενώ παλιά «καψουρευόταν» και εν τέλει «τα’ σπαγε», η εξέλιξη είναι εμφανής) και από άποψης τραγουδιού, αυτό το περιεχόμενο – reality show αποδίδει καρπούς. Να προσθέσω κάτι εδώ: έχοντας αφήσει το cd πάνω στο γραφείο μου για δυο μέρες, παρατήρησα πόσο ενδιαφέρον προκαλεί η Ζουγανέλη σε κάθε περαστικό μάτι. Το cd πέρασε από διάφορα χέρια, σχολιάστηκε, με ρώτησαν πολλοί αν είναι καλό, τι επέλεξε να τραγουδήσει αυτή τη φορά. Είναι η Ζουγανέλη ένα πρόσωπο που έχει αυτό το ανεξήγητο ταλέντο να αφορά, να προκαλεί ενδιαφέρον και το πολύ εξομολογητικό, ρετρό και μελό (όλους τους χαρακτηρισμούς ως καλούς τους αναφέρω) ρεπερτόριο, της πάει. Της χτίζει ένα μύθο. Ακόμη και ο πατέρας της ο Γιάννης Ζουγανέλης, σε στίχους Sunny Μπαλτζή, σαν δραματική ηρωίδα παλιάς σχολής τη φαντασιώθηκαν και της έγραψαν ένα βαλς, μανιφέστο ρομαντισμού, κινηματογραφικού χαρακτήρα. Στο «Μισό του εμείς» ο Μίνως Θεοχάρης πάλι χωρισμένη τη θέλησε και του «βγήκε»: είδα αρκετούς στο Facebook να βάζουν στάτους τους στίχους του ρεφρέν.

Είναι προφανώς η στιγμή που η τραγουδίστρια θέλει να μιλήσει προσωπικά. Και ο Κώστας Λειβαδάς για να γράψει την -ανάλαφρη σαν διαφημιστικό σποτ -«Μετακόμιση Τώρα», προφανώς πήρε οδηγία, αφού η Ζουγανέλη πράγματι άλλαξε σπίτι και είπε να το «θεωρητικοποιήσει», να μιλήσει γενικώς για το «επόμενο βήμα» και να δει τι θα βγει. Ο Λειβαδάς, πάντοτε εφευρετικός, παίζει κι ένα ακόμη παιχνίδι γράφοντας για αυτήν: παίρνει ένα «εργαλείο» σκληρό, δυναμικό, ατσαλάκωτο όπως είναι η νεανική φωνή της Ζουγανέλη και της απαιτεί να αποδώσει τραγούδια απολύτως της ευαισθησίας, όπως τα «Λόγια που είπαμε», ή την τελείως «κόντρα», κοντά στο νεο-παραδοσιακό, «Η επιμονή σου» που λένε μαζί. Προκύπτει κάτι το ενδιαφέρον, δύο ακόμα πρόσωπα της.

Είναι ο δίσκος υπέροχος, ένα κλασικό έργο που θα το ακούσουν και οι επόμενες γενιές; Όχι. Αυτό μπορεί να συμβεί με τον τέταρτο ή τον πέμπτο δίσκο της, καθώς είναι ακόμα πολύ νέα. Αλλά μου αρέσει που η Ζουγανέλη τόλμησε, πήγε ανάποδα σε ό,τι έχει κάνει, ψάχνεται, δοκιμάζει, προτείνει, ρίχνει δολώματα στο μεγαλύτερο, ηλικιακά, κοινό και στο μεταξύ λέει και μερικά πολύ όμορφα, τραγούδια. Δείχνει ότι η «Μετακόμιση» της, πραγματική και καλλιτεχνική, της φρέσκαρε το μυαλό, και τη συντόνισε σε μια νέα φάση, ωριμότερη και τολμηρή, που ελπίζω να αποδειχτεί τόσο δημοφιλής όσο και η παλιότερη, η νεανική.

 

Νίκος Ράλλης

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2017

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2017

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2017

Κυκλοφορίες Μαΐου 2017

Κυκλοφορίες Απριλίου 2017

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2017

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2016

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2016

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαΐου 2016

Κυκλοφορίες Απριλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2016

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2015

Κυκλοφορίες Απριλίου 2015

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2014

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2014

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2014

Κυκλοφορίες Μαΐου 2014

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2014

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2014

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2013

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2013

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2013

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2013

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2013

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2013

Κυκλοφορίες Μαΐου 2013

Κυκλοφορίες Απριλίου 2013

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2013

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2013

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2013

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2012

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2012

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2012

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2012

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2012

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2012

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2012

Κυκλοφορίες Μαΐου 2012

Κυκλοφορίες Απριλίου 2012

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2012

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2012

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2012

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2011

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2011

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2011

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2011