ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Μουσική | Κυκλοφορίες

Lady Gaga | ARTPOP EMI



Cd_large_lady-gaga-artpop-1384296044  

Αυτό το άλμπουμ μπορεί και να γίνει η ταφόπλακα της ίδιας και της καριέρας της.

Το concept είναι ένα πράγμα υψίστης σημασίας για την ποπ, κακά τα ψέματα. Για έναν ποπ σταρ, και ειδικά διαπλανητικής εμβέλειας, η σύλληψη ενός concept που σηματοδοτεί το καλλιτεχνικό έργο του συχνά είναι πιο καθοριστικό από το έργο το ίδιο. Τα τραγούδια μπορεί να αξίζουν, μπορεί και όχι. Το «Starman» είναι ένα σπουδαίο τραγούδι, ίσως όμως να μην είχε πάρει την προσοχή που έλαβε αν δεν το ερμήνευε ο «Ziggy Stardust», ενώ το «Like a Virgin», ένα μέτριο τραγουδάκι, δεν θα είχε γίνει ο ύμνος που έγινε αν δεν το τραγουδούσε η «παραστρατημένη καθολική» Μαντόνα. Η Lady Gaga, η πιο προβεβλημένη ποπ σταρ της τελευταίας πενταετίας, είναι μαστόρισσα του concept. Η «ιδέα» στην περίπτωσή της προηγείται του «έργου». Πολύ περισσότερα γνωρίζουμε για την αγάπη της για τον Ρίλκε, για τη βασανισμένη της ψυχή, το παλιό κόλλημα της με την κόκα, την εμμονή της με την avant garde, τη μητρική αγάπη που επιφυλάσσει για τους θαυμαστές της, την εργασιομανία της, τα είδωλά της από το χώρο του τραγουδιού, παρά για το καλλιτεχνικό της αίτημα το ίδιο. Ένα ωραίο, ξύπνιο, τραγουδάκι για χορό, το «Poker Face», ή μερικοί εντυπωσιακοί στίχοι στο «Bad Romance», μία συγκινητική ροκ μπαλάντα, όπως το «You and I», δεν αρκούν τελικά να δικαιολογήσουν τον μύθο που χτίστηκε γύρω από αυτή τη νεαρή (όχι ατάλαντη) τραγουδίστρια, πιανίστρια και χορεύτρια από τη Νέα Υόρκη. Του νέου της δίσκου με τίτλο «ARTPOP» προηγήθηκε μία πρωτοφανής καμπάνια με μανιφέστα, δηλώσεις, εξώφυλλα, πρώτης γραμμής συνεργασίες (όπως με τον Τζεφ Κουνς, που φιλοτέχνησε το εξώφυλλο), τεχνολογικές καινοτομίες στην παρουσίαση των τραγουδιών, πολυδιαφημισμένα promo live. Τίποτα από όλα αυτά, όπως και τίποτα σε όλο το πακέτο Lady Gaga, δεν είναι πραγματικά πρωτότυπο, τίποτα πρωτάκουστο. Αυτό που αλλάζει είναι η ένταση που τα χαρακτηρίζει: καθετί που την αφορά πρέπει να χορταίνει τις αισθήσεις σου σε βαθμό απόλυτου κορεσμού, με τον τρόπο που σε αφήνει κουρασμένο -παρά ικανοποιημένο- η παρακολούθηση του πιο πρόσφατου χολιγουντιανού blockbuster σε multiplex κινηματογράφο. Αμέσως μετά, το μόνο που θες είναι να πας σπίτι σου να κοιμηθείς.
Αυτή ακριβώς είναι και η εντύπωση που σου μένει από την ακρόαση του «ARTPOP». Πρέπει να προσπεράσεις το concept, αυτό που επανέλαβε δεκάδες φορές στις συνεντεύξεις της, ότι φιλοδοξεί δηλαδή να φέρει την «τέχνη» στην «ποπ», λες και η ποπ δεν είναι τέχνη από τα χρόνια της Motown, για να καταφέρεις να ακούσεις απερίσπαστος τα έρημα τα τραγουδάκια της. Υπάρχουν διάσπαρτες κάποιες όμορφες μελωδίες στον δίσκο, στο «Venus», στο «Do what U want», στο ομώνυμο κομμάτι, και αλλού, τίποτα ωστόσο που δεν έχουμε ξανακούσει από τη Γκρέις Τζόουνς, τη Μαντόνα, τη Γκουέν Στεφάνι, τον Πρινς, τη Τζάνετ Τζάκσον και πολλούς ακόμη καλλιτεχνικούς της προγόνους. Αυτόν τον πολτό από ξαναειπωμένα πράγματα θα τον ανεχόσουν ευχάριστα - δεν υπάρχει παρθενογένεση στην τέχνη, τουλάχιστον όχι συχνά-, εάν δεν τον αποδυνάμωνε η μεγαλομανής προσέγγιση. Τσιγγάνικες κιθάρες, techno beats, χιπ χοπ, eurobeat, disco, ροκ κιθάρες, πολλοί ανόητοι στίχοι- διαφημιστικά μότο, μπαίνουν όλα μαζί στο μπλέντερ και καθιστούν την ακρόαση ομηρική περιπέτεια. Από πάνω, έχεις μία τραγουδίστρια που δεν ερμηνεύει, φωνάζει, είναι εκκωφαντική, διεκδικεί την προσοχή σου με κορώνες και αυτάρεσκο spoken word, αλλάζει φωνή από κομμάτι σε κομμάτι, λειτουργεί περισσότερο σαν μηχανή τραγουδιού, παρά σαν καλλιτέχνης που εκφράζεται. Πρέπει να φτάσεις στο track αριθμό 13, με τίτλο «Dope»,  για να ακούσεις, στο κουπλέ τουλάχιστον, μια ερμηνεία κάπως ανθρώπινη, μέχρι να έρθει το ρεφρέν και να το χάσει και πάλι μες στην υπερβολή. Ήδη, λίγες μέρες μόνο μετά την κυκλοφορία του, ο δίσκος «ARTPOP» παρουσιάζεται από τα media ως αποτυχία, ως την ταφόπλακα που θα πλακώσει τη Lady Gaga και την καριέρα της. Αυτή η άδικη και βεβιασμένη εκτίμηση δεν είναι παρά η εύλογη αντίδραση στο υστερικό πλασάρισμα ενός καλλιτέχνη ως power product. Τόσο η Lady Gaga, όσο και ο στρατός από managers τριγύρω της, όπως έστρωσαν θα κοιμηθούν.

Νίκος Ράλλης

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2017

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2017

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2017

Κυκλοφορίες Μαΐου 2017

Κυκλοφορίες Απριλίου 2017

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2017

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2016

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2016

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαΐου 2016

Κυκλοφορίες Απριλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2016

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2015

Κυκλοφορίες Απριλίου 2015

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2014

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2014

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2014

Κυκλοφορίες Μαΐου 2014

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2014

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2014

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2013

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2013

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2013

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2013

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2013

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2013

Κυκλοφορίες Μαΐου 2013

Κυκλοφορίες Απριλίου 2013

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2013

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2013

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2013

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2012

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2012

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2012

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2012

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2012

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2012

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2012

Κυκλοφορίες Μαΐου 2012

Κυκλοφορίες Απριλίου 2012

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2012

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2012

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2012

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2011

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2011

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2011

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2011