ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Μουσική | Κυκλοφορίες

Αλκίνοος Ιωαννίδης | Μικρή Βαλίτσα



Cd_large_mikri_valitsa_cover  

Ο πιο πυκνός και καθαρός δίσκος του, με τη φωνή του σαν να μας εκλιπαρεί να σταματήσουμε να σφυρίζουμε αμέριμνα.

Αν είναι κάτι που σε συγκινεί σ’ αυτόν το δίσκο, είναι η υπόγεια έντασή του. Θα μπορούσα να πω και η κραυγή του (η αλήθεια είναι ότι αυτό μου ήρθε πρώτα στο νου), αλλά αυτολογοκρίθηκα, ίσως γιατί Αλκίνοος και κραυγή, μέχρι και παράταιρο το λες ή (ακόμα χειρότερα) δήθεν.
Με κίνδυνο να γίνω πιο ψυχαναλυτική απ’ ό,τι χρειάζεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις, εδώ το νιώθεις ότι ο Αλκίνοος κρατάει ημερολόγιο ζωής και καταγράφει (με πόνο) μια πραγματικότητα που μοιάζει σαν να είναι… μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, μέσα από ένα στίχο με καθαρά πολιτικό περιεχόμενο (αν εξαιρέσει κανείς τα ποιητικά λόγια στο «Η μάννα μου το Πάσχα» που ανήκει στον πατέρα του Αντη Ιωαννίδη). Ακόμη και να μην ήξερες ότι η «βαλίτσα» του αφιερώνεται σε όσους αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον τόπο τους και σε όσους εγκαταλείπονται από αυτόν (ο ίδιος δήλωσε σε συνεντεύξεις του ότι σκέφτηκε πολλές φορές τελευταία να εγκαταλείψει την Ελλάδα), θα μπορούσες να το φανταστείς. Κι όχι μόνο μέσα από τους στίχους του που είναι πιο γυμνοί και ευθύβολοι από ποτέ («Μια χουφτα γη», «Τι περιμένεις πια», «Μικρή Βαλίτσα», «Ο τιμονιέρης», «Ο χορτάτος», «Πολιτική Τοποθέτηση»), αλλά και από το γεγονός ότι επιλέγει να ξεφύγει -μουσικά- από τα δεδομένα του και να «μιλήσει» με την απλότητα και την αμεσότητα που έχει το λαϊκό τραγούδι.
Τι θα έπαιρνε μαζί του αν έφευγε απ’ αυτήν τη χώρα; Τι θα έβαζε μέσα στη βαλίτσα του;
«Όπως βιαστικά οι πρόσφυγες παίρνουν μαζί τους τα στέφανα και τις φωτογραφίες τους, έτσι έκλεισα στη “Μικρή Βαλίτσα” κάποια λαϊκά τραγούδια» λέει ο ίδιος μέσα στο ένθετο του cd. Και όντως, παρακάμπτοντας ίσως ερωτήματα περί ροής και ύφους (προσωπικά, σε μουσικό επίπεδο, ένιωσα ότι με «πετάει» έξω), βάζει τα λαϊκά του στο κέντρο της ακρόασης, αναπαράγοντας, κλίμα πάλκου του ‘60, Θεσσαλονικιώτικης σχολής (Παπάζογλου) ρεμπέτικων, παραδοσιακών. Ωστόσο δεν υπάρχει κομμάτι μέσα σ’ αυτόν το δίσκο που να νιώσεις ότι έχει μπει για να γεμίσει κενά. Ούτε ένα «και» φτιαγμένο τυχαία. Ακόμα και στο παιχνιδιάρικο «Χατζιδακιάς» (στίχος του Γκάτσου που είχε γραφτεί για τον Χατζιδάκι κι εδώ το ερμηνεύει με τη Μαρία Φαραντούρη), συνδυάζει κυρίως σε ενορχηστρωτικό επίπεδο, την κλασσική μουσική του παιδεία (πιάνο, έγχορδα, φλάουτα, τρομπέτες, κόρνα, κλαρινέτα κλπ.) με τον μπαγλαμά του Μανώλη Πάππου - ένα μόνο παράδειγμα από τα πολλά, όπου ο μουσικός Αλκίνοος καταθέτει απόσταγμα μαθητείας στη μουσική.
Συνολικά, λοιπόν, αν εξαιρέσουμε τα καθαρά λαϊκά του κομμάτια, η «βαλίτσα» μπορεί να θεωρηθεί η συμπύκνωση μιας ενδιαφέρουσας πορείας μουσικά, με τραγούδια που άλλοτε παραπέμπουν στο γνωστό λυρικό τροβαδούρο που έχει περάσει και από τα θρανία συμφωνικής παιδείας, άλλοτε στον πιο αδρό Αλκίνοο της ραπ απαγγελίας («ρεύομαι σούσι κι ονειρεύομαι επανάσταση» στο αυτοσαρκαστικό «Πολιτική Τοποθέτηση»), ενώ άλλες στιγμές ακουμπούν τις πιο ροκ παρυφές του, όχι όμως με εντάσεις κρουστών ή ηλεκτρικά περάσματα. Εδώ επιλέγει να ροκάρει… εκλεπτυσμένα, υπαινικτικά, μέσα από ένα κουαρτέτο εγχόρδων (Los tres amigos) όπως αρμόζει σε στίχους ψυχής, που ναι εκφράζουν θυμό, σαρκασμό, αυτοσαρκασμό, ελπίδα –ευτυχώς-, αλλά και πόνο. Χαρακτηριστικό αυτού του ύφους είναι το «Πάντα θα ξημερώνει» που έγραψε για τον Παύλο Φύσσα -«τι είναι η ζωή; τι μη ζωή; και τι τ’ ανάμεσο τους; Ένα φωσάκι αγέννητο μες την καρδιά του σκότους».
Βαλίτσα γεμάτη η «Μικρή βαλίτσα» του Αλκίνοου του σήμερα, ο πιο πυκνός και καθαρός δίσκος του, ένα ημερολόγιο… καταστρώματος όπου η φωνή του σα να μας εκλιπαρεί να σταματήσουμε να σφυρίζουμε αμέριμνα. Ολος ο δίσκος σ’ αυτή τη φράση: μια αλυσίδα σε κρατά και τη γυαλίζεις και την ομορφαίνεις/ δένεις γραβάτα τη θηλιά/ τι περιμένεις πια …».

Χάρη Ποντίδα

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2017

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2017

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2017

Κυκλοφορίες Μαΐου 2017

Κυκλοφορίες Απριλίου 2017

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2017

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2016

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2016

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαΐου 2016

Κυκλοφορίες Απριλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2016

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2015

Κυκλοφορίες Απριλίου 2015

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2014

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2014

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2014

Κυκλοφορίες Μαΐου 2014

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2014

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2014

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2013

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2013

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2013

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2013

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2013

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2013

Κυκλοφορίες Μαΐου 2013

Κυκλοφορίες Απριλίου 2013

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2013

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2013

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2013

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2012

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2012

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2012

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2012

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2012

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2012

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2012

Κυκλοφορίες Μαΐου 2012

Κυκλοφορίες Απριλίου 2012

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2012

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2012

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2012

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2011

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2011

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2011

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2011