Μουσική | Κυκλοφορίες

«Δαβίδ», το «διαμάντι» της Ελένης Καραΐνδρου



Cd_large_karaindrou  

Κυκλοφορεί διεθνώς, από την ECM, ένα πολύ σημαντικό έργο της Ελληνίδας δημιουργού.

«Όταν πρωτοήρθα σε επαφή με αυτό το καταπληκτικό κείμενο, τον «Δαβίδ» το 1980 για την παράσταση που ετοίμαζε τότε το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου, ποτέ δεν περίμενα ότι το ταξίδι του θα διαρκούσε τόσα χρόνια».
Τριανταέξι χρόνια μετά, κι ενώ η δισκογραφική αποτύπωση του έργου κυκλοφορεί σε cd από την new series της πιο «εστέτ» εταιρείας της Ευρώπης, ECM (που στην Ελλάδα εκπροσωπεί η Μικρή Άρκτος) αποκτώντας έτσι και ένα διεθνές προφίλ, η Ελένη Καραΐνδρου κάθεται για μια ακόμα φορά στο πιάνο της, μέσα στον ασφυχτικά γεμάτο «Ιανό». Θα την συνοδεύσουν οι συνεργάτες της μουσικοί, Βαγγέλης Χριστόπουλος (ο «ποιητής του όμποε» όπως τον αποκαλεί) και ο ακορντεονίστας Νίκος Χατζηιορδάνου ενώ η μέτζο σοπράνο Ειρήνη Καράγιαννη θα μας δώσει μια γεύση από τους στίχους που έχουν γραφτεί στα λατινικά αλλά σε Χιώτικο γλωσσικό ιδίωμα. Έργο γραμμένο στα μέσα του 1700 από άγνωστο Χιώτη ποιητή -που «μοναδικό δείγμα της Αιγαιοπελαγίτικης δραματουργίας που εμπλουτίζει τη θεατρική μας παράδοση με νέα στοιχεία» κατά τον Κώστα Γεωργουσόπουλο- έφτασε στις αρχές του 80 στα χέρια του Σπύρου Ευαγγελάτου μέσω του φιλόλογου Θωμά Παπαδόπουλου που το ανακάλυψε στα τέλη του 70 σε βιβλιοθήκη της Ρώμης.
Kι ενώ τα τερτίπια της τύχης το ήθελαν κλεισμένο επί αιώνες μέσα σε συρτάρια, και βιβλιοθήκες, το άγγιγμα της μουσικής της Καραΐνδρου το έφερε κοντά μας, πρώτα μέσα από εκείνη την πρώτη παράσταση του Σπύρου Ευαγγελάτου και στη συνέχεια μέσα από τις διάφορες σκηνικές του εκδοχές (η Καραΐνδρου το δούλευε και το παρουσίαζε κατά καιρούς) μέχρι την τελική και πιο πολυπρόσωπη μορφή του «σκηνική καντάτα για σολίστ, χορωδία και ορχήστρα» που είδαμε το 2010 στο Μέγαρο Μουσικής με την Καμεράτα (σε διεύθυνση Αλέξανδρου Μυράτ) την χορωδία της ΕΡΤ (διεύθυνση Αντώνης Κοντογεωργίου) και ερμηνευτές τους Ειρήνη Καράγιαννη (μέτζο) και Τάσση Χριστογιαννόπουλο (βαρύτονο). Σολίστ οι εκλεκτοί και- σχεδόν μόνιμοι συνεργάτες της Καραΐνδρου – η μοναδική Κιμ Κασκασιάν (βιόλα) που είχε έρθει τότε ειδικά για αυτό από την Αμερική και οι Βαγγέλης Χριστόπουλος (όμποε), Στέλλα Γαδέδη (φλάουτο) Μαρία Μπιλντέα (άρπα), Ρενάτο Ρίπο (βιολοντσέλο), Κατερίνα Κτώνα (τσέμπαλο), Σωκράτης ‘Ανθης (τρομπέτα), Μαρί Σεσίλ Μπουλάρ (κλαρινέτο), Σόνια Πισκ (φαγκότο) και Βαγγέλης Σκούρας (γαλλικό κόρνο). Την συναυλία εκείνη που ηχογραφήθηκε ζωντανά από το ηχογραφικό κέντρο του Μεγάρου επιμελήθηκε ο παραγωγός της ECM (και συνεργάτης πλέον της Ελένης Καραΐνδρου) ο «πολύς» Μάνφρεντ Άιχερ, γνωστός στυλοβάτης της ευρωπαϊκής τζαζ (και των λεπτών αποχρώσεων της «σύγχρονης κλασσικής» ) το χέρι του οποίου ανέλαβε στην συνέχεια και τις μείξεις ώστε να έχει το ηθογράφημα την κατάλληλη μορφή (ροή ) για μια παγκόσμια δισκογραφική αγορά (σ αυτό οφείλεται και το ότι δεν ακούμε τον αφηγητή της παράστασης Δημήτρη Καταλειφό). Το στίγμα της μουσικής της Ελένης Καραΐνδρου- ο λυρισμός της, η μελωδικότητα της, η ανάλαφρη μελαγχολία της, όλα τα αναγνωρίσιμα σημεία που την χαρακτηρίζουν είναι εκεί. Όμως αυτή την φορά διακρίνεις και μια θρησκευτική αύρα και ένα ύφος μουσικό που σε πάει πιο κοντά στο μπαρόκ (το έργο είναι επηρεασμένο από το Ιταλικό μπαρόκ μελόδραμα και την θρησκευτική θεματολογία που ανθούσε στα μέσα του 18ου αιώνα).
«Δαβίδ» λοιπόν, ένα ακόμη «διαμάντι» της Ελένης Καραΐνδρου, έτσι όπως το αποτύπωσε ο αλώβητος από κρίσεις Μάνφρεντ ΄Αιχερ, σε μια εποχή που- και συμβολικά να το πάρουμε- έχει ανάγκη από το μύθο του «μικρού» που αντέχει και τα βάζει με τους φαινομενικά αήττητους αντιπάλους του. Μέσα από αυτό τον μύθο άλλωστε, αλλά και τον τρόπο που τον έχει αποδώσει ο άγνωστος Χιώτης ποιητής ξεπήδησε η αγάπη της για το έργο «Με συνεπήρε το Χιώτικο γλωσσικό ιδίωμα, το χιούμορ και οι δραματικές του εντάσεις» μου είχε πει κάποτε. Αυτή τη φορά, κι ενώ η Ειρήνη Καράγιαννη ήταν ήδη στην σκηνή και περιμέναμε να ξεκινήσει το «λάιβ» μέρος της παρουσίασης, ακούμε την ίδια την Ελένη Καραΐνδρου να φέρνει τα λόγια του ποιητή κοντά μας απαγγέλλοντας- συγκινημένη- τους στίχους «Tα καλά της ζωής μας δεν στεργούσι/ πέφτουν όλα και σπούσι, σαν κρυστάλλια / αγάλια αγάλια,αγάλια».

Χάρη Ποντίδα

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2017

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2017

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2017

Κυκλοφορίες Μαΐου 2017

Κυκλοφορίες Απριλίου 2017

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2017

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2016

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2016

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαΐου 2016

Κυκλοφορίες Απριλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2016

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2015

Κυκλοφορίες Απριλίου 2015

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2015