Μουσική | Κυκλοφορίες

Ένα «βαλς» για τη Δήμητρα Γαλάνη



Cd_large_galani_drakos_cover  

Η δημοφιλής τραγουδίστρια κυκλοφόρησε μαζί με τον Ευστάθιο Δράκο και τον Νίκο Μωραΐτη, έναν πολύ ιδιαίτερο δίσκο.

«Κι η ζωή απ' το τζάμι περνά σ' ένα βαλς των χαμένων μετά». O πιο new romantic  δίσκος  των τελευταίων χρόνων.-«Το βαλς των χαμένων μετά» (MINOS-EMI)- είναι εδώ.  Η Χατζιδακική χαρμολύπη  είναι εδώ : σκάει μύτη  και μας κλείνει το μάτι μέσα από εκείνο το παμπάλαιο «βαλς των χαμένων ονείρων»   που ο χρόνος το  μεταβόλισε   σε «βαλς των χαμένων μετά» και το άφησε στην πόρτα μας  σαν ευχή για τον χρόνο που έρχεται.  Να βάλεις ακουστικά,  να πιάσεις το τιμόνι και να δεις  την λεωφόρο από ψηλά -ιπτάμενο γαρ τα όχημα …
Και δεν ξέρεις πόσο ανάγκη την έχουμε  αυτή την αιώρηση πάνω από τα γήινα , μέρες που ζούμε.  Να κυλάει η μελωδία και να λικνίζεσαι χωρίς να μπαίνει η βαρύτητα στο κάδρο. Να μπαίνουν οι φωνές (Γαλάνη και Ευστάθιος τραγουδούν πολλά κομμάτια μαζί) και να σκέφτεσαι δεν είναι δυνατόν να αλληλοσυμπληρώνονται με τόση φυσικότητα. Too much ο  οίστρος μου  (ομολογώ)  αλλά πώς να μιλήσει κανείς για μουσική αν δεν μιλήσει για προσωπικά συναισθήματα ; To  πρώτο πράγμα που «ακούς» στο πόνημα της τριμελούς παρέας  (που στην ουσία δεν είναι τριμελής γιατί μπαίνει εντός και ο ήχος των Minor Project ) είναι αυτή η ανάλαφρη μελαγχολία που την αμέσως επόμενη στιγμή μεταβάλλεται σε φως  με όλες σου τις αισθήσεις να συντονίζονται στην  πιο αισιόδοξη και  ανάλαφρη γκάμα που διαθέτεις. Ανάταση να το πω ; Ανάσταση το λέω…
Πέρα από το γεγονός ότι «Το βαλς των χαμένων μετά»  είναι ένα cd που όταν πατήσεις το on δεν σ αφήνει νε πηδήξεις κομμάτι (σημαίνει άψογη ροή  και δυνατή ταυτότητα) στην τρίτη η τέταρτη ακρόαση  όταν  πλέον αποκαλύπτεται και ο στίχος  (πάντα έτσι γίνεται με τις δουλειές που έχουν περισσότερα από ένα επίπεδα ανάγνωσης) νιώθεις ότι αυτή η παράταιρη παρέα με τις τρεις γενιές «παιχτών», έχει λειτουργήσει σαν ένα σώμα μια ψυχή , τόσο καλά τόσο μαζί,  που σχεδόν εξαφανίζεται απ το κάδρο η προϋπάρχουσα  αγγλόφωνη version των Minor Project.  Τα εύσημα εδώ στον Νίκο Μωραΐτη. Γιατί όντως ακούγοντας ένα ένα τα κομμάτια , δεν έχεις την παραμικρή αμφιβολία ότι αυτό που μας έλεγε στην συνέντευξη τύπου  - «έβαλα τον δίσκο των Μinor Project  και την ώρα της ακρόασης μου κατέβαιναν ελληνικά λόγια που άκουγα με την φωνή της Δήμητρας» - μόνο σχήμα λόγου δεν ήταν. Και επειδή η ομαδική δουλειά είναι πάντα  ο καλύτερος τρόπος να ξεδιαλύνει ο ορίζοντας και να βρεθούν οι πιο σωστές λύσεις, ο νεαρός  τροβαδούρος Στάθης –«όχι μόνο γιπς μου , αλλά και εγγονός μου, θα μπορούσε να είναι»- άλλοτε  συνυπάρχει με την …μητέρα Δήμητρα , άλλοτε  μοιράζονται τις ερμηνείες, με όλο το πάθος , τον ρομαντισμό, την καθαρότητα  της νεανικής του καρδιάς . Εκείνη το χώμα.  Εκείνος το ρόδο με τα αρώματα του. Η ισορροπία στην ερμηνεία απαιτεί  βάθος  και ταυτόχρονα  ανάταση ψυχής, πόνο αλλά και άνοιγμα στο φως –ο,τι ακριβώς «πιάνει» και το συναίσθημα του  Μωραΐτη. Σιγά σιγά μπαίνεις και σε πιο δύσκολους στίχους (όπως το εξαιρετικό «Όστρακο »  ή στο «Ευτυχισμένοι Άνθρωποι») και καθώς το …αυτοκίνητο πετάει πάνω από τα εγκόσμια , μπορεί να θολώσεις λιγάκι από το δάκρυ που δεν λέει να βγει.

Χάρη Ποντίδα

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2017

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2017

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2017

Κυκλοφορίες Μαΐου 2017

Κυκλοφορίες Απριλίου 2017

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2017

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2016

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2016

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαΐου 2016

Κυκλοφορίες Απριλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2016

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2015

Κυκλοφορίες Απριλίου 2015

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2015