Μουσική | Κυκλοφορίες

Η Μισή Καρδιά του Χρίστου Θεοδώρου Μικρή Αρκτος)



Cd_large_kardia-misi-syntelestes  

Οκτώ στέρεα τραγούδια με επίγευση καλού κρασιού.

Αν υποθέσουμε ότι η αφετηρία του είναι το θεατρικό τραγούδι (άλλωστε το διδάσκει κιόλας), τότε μπορούμε να πούμε ότι σε τούτο το cd, έδωσε στο casting των φωνών τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Με την άνεση ανθρώπου που έχει τα χιλιόμετρα του πάνω στην τέχνη της μελοποίησης και ενορχήστρωσης και με αφετηρία του την κλασσική του παιδεία, ο Χρίστος Θεοδώρου, βρίσκει και πάλι στους παλιούς συνοδοιπόρους του, Μιχάλη Γελασάκη και Βικτώρια Ταγκούλη, ένα σταθερό σημείο αναφοράς – στίχους του Μιχάλη και φωνή της Βικτώριας - μόνο που τώρα ανοίγεται και παραπέρα. Εδώ έχουμε οκτώ νέα τραγούδια - τέσσερα σε στίχους του Μιχάλη Γελασάκη, ένα του Πάνου Σουρούνη και τρία μελοποίηση Ζαχαρία Παπαντωνίου, Ναπολέοντα Λαπαθιώτη και Διαλεχτής Ζευγώλη /Γλέζου- που μοιάζουν με γυναικεία μονόπρακτα. 

Επίμαχο θέμα; O έρως και τα πάθη του. Η απουσία του, η απώλεια του, η αναμονή του, η λαχτάρα του κ.λ.π., έτσι όπως φτάνει σε μας μέσα από το dna της κάθε πρωταγωνίστριας. Τραγούδι με ονοματεπώνυμο λοιπόν. Σαν ετοιμαζόταν εξ αρχής να συναντήσει τις επτά ξεχωριστές κυρίες που συμμετέχουν. Τον δυναμισμό και την ιδιαίτερη χροιά της Ρίτας Αντωνοπούλου. Το στοχαστικό και πιο ενδοστρεφές ύφος της Μαρίας Παπαγεωργίου. Την φωτεινή, άνετη φωνή της Βικτώριας Ταγκούλη. Την θεατρικότητα της Χριστίνας Μαξούρη. Την σχεδόν παιδική αθωότητα της Nalyssa Green. Εντός και δύο σχετικά νέες –τουλάχιστον στην δισκογραφία –φωνές, η πολύ νεαρή Πολυξένη Καράκογλου ( την γνωρίσαμε από την 4η Ακρόαση της Μικρής Αρκτου) και η Έλενα Παπανικολάου (την ξέρουμε από την συνεργασία της με τον Μίλτο Λογιάδη) και οι δυο Χατζιδακικής αφετηρίας, με θαυμαστή πλαστικότητα, έκταση, χρώμα, αλλά και εκείνη την ωραία δόση λυρισμού που σε πάει στα περασμένα…

Δεν ξέρω αν ήταν μέσα στις προθέσεις του συνθέτη να αναδείξει τις διάφορες αποχρώσεις της έντεχνης τραγουδοποιίας με τις αντίστοιχες ενορχηστρωτικές του προτάσεις, πάντως εδώ έχουμε οκτώ διαφορετικά ολόκληρα τραγούδια που ξεκινούν από τον πιο σύγχρονο (ας πούμε) κορμό του έντεχνου των ‘90ς, περνούν μέσα από το έντεχνο/λαϊκό (με τον στίχο του Πάνου Σουρούνη) και καταλήγουν στο πιο «δικό» του κατά τη γνώμη μου, new romantic ύφος μιας τραγουδοποιίας, όπου στίχος, φωνές , ενορχήστρωση παραπέμπουν στο αστικό τραγούδι της Αθήνας των αρχών του αιώνα. Το τραγούδι είναι προσωπική υπόθεση -το ξέρουμε όλοι αυτό- αλλά με όση δόση αντικειμενικότητας μας επιτρέπει η περίσταση, μπορούμε να πούμε ότι εδώ έχουμε μια ωραία συνύπαρξη λόγου και μελωδίας, σε οκτώ στέρεα τραγούδια που, αν και δεν …κομίζουν γλαύκα (ε δεν συμβαίνει και κάθε μέρα), ακούγονται απνευστί, αφήνοντάς μας μια επίγευση καλού κρασιού. Και για να παίξω και λίγο το παιχνίδι μου (αν δεν παίξουμε και λίγο δεν έχει νόημα ) ψηφίζω την «Αμπάριζα» (σε στίχο του Μιχάλη Γελασάκη) με την Ελένη Παπανικολάου και το «Κλείσε τα Παράθυρα» (Ναπολέων Λαπαθιώτης) με την Nalyssa Green.

Χάρη Ποντίδα

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2017

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2017

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2017

Κυκλοφορίες Μαΐου 2017

Κυκλοφορίες Απριλίου 2017

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2017

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2016

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2016

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαΐου 2016

Κυκλοφορίες Απριλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2016

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2015

Κυκλοφορίες Απριλίου 2015

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2015