ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Μουσική | Κυκλοφορίες

Κι όμως ποτέ δεν είναι αργά: O Σταύρος Ξαρχάκος τραγουδά



Cd_large_slider_3  

Κάθε νέος δίσκος είναι μια ιστορία που έχει πολλά …τεύχη.

«Το κύριο μέλημα ενός καλλιτέχνη πρέπει να είναι ένα: Nα μπορεί με τη δουλειά του να εκφράσει τον εσωτερικό του χώρο και χρόνο. Μόνο τότε αυτή η δουλειά θα έχει αλήθεια και θα αντέξει στο χρόνο». Σαν εξομολόγηση, ή μάλλον σαν βαθιά κατακτημένη αλήθεια ακούστηκε το βράδυ της Τρίτης (11 Ιουλίου) από τον Σταύρο Ξαρχάκο η εν λόγω φράση στην παρουσίαση (ίδρυμα Αγγέλου και Λητώς Κατακουζηνού) του νέου του δίσκου «7- Ελεγείες και Σάτιρες» που μόλις κυκλοφόρησε από την Μικρή Άρκτο. Και βέβαια δεν ήταν μόνο η παρουσία του συνθέτη που έδινε στη στιγμή αυτή ένα μοναδικό «ειδικό βάρος», αλλά όλο αυτό που νιώσαμε στην ατμόσφαιρα- μείγμα ανθρώπων και απόψεων που ήρθαν κι έσμιξαν με το εσωτερικό του παλιού αστικού διαμερίσματος. Μια υποψία ίσως από τις παλιές καλές μέρες όπου η δημιουργία ενός νέου μουσικού έργου από έναν συνθέτη του διαμετρήματος Ξαρχάκου θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει (ακόμη και) πρωτοσέλιδο…

Μοιάζει περίεργο, αλλά είναι γεγονός ότι σπάνια πλέον συμβαίνει να μαζευτούν μέσα σ’ ένα δίσκο κορυφαίες υπογραφές- εκείνες που δίδαξαν τους τωρινούς μας δημιουργούς πώς να σκέφτονται και να πορεύονται. Εδώ έχουμε Ξαρχάκο να μελοποιεί Μάνο Ελευθερίου (τέσσερα τραγούδια από τα επτά) Θοδωρή Γκόνη (δύο) και Λίνα Νικολακοπούλου (ένα). Εκείνο όμως που, διαφοροποιεί εντελώς αυτόν τον Ξαρχάκο, είναι ότι ο συνθέτης μπαίνει και σε ρόλο ερμηνευτή (από το «Πρακτορείο» του Ρεμπέτικου έχουμε να ακούσουμε τη φωνή του). Η σπασμένη βραχνή ερμηνεία (ο ίδιος μας εξήγησε πως δε διεκδικεί δάφνες επαγγελματία τραγουδιστή) σε συνδυασμό με το «εσωτερικό» και πολύ λεπτών αποχρώσεων πιάνο του Νεοκλή Νεοφυτίδη, δίνει συγκεκριμένο αισθητικό πρόσημο στο νόημα των στίχων.«Οι βασικοί εγκληματίες είναι η γυναίκα μου, Ηρω Σαία και ο Ξενοφώντας Ραράκος. Επέμεναν να τα ερμηνεύσω εγώ –κι εγώ ενέδωσα» έλεγε.

Κάθε νέος δίσκος είναι μια ιστορία που έχει πολλά …τεύχη- ιδίως αν γίνεται με τον τρόπο που μας άφησαν να καταλάβουμε χθες οι ομιλητές. Η Λίνα Νικολακοπούλου ανεβοκατέβηκε κάμποσες νύχτες τον Λόφο του Στρέφη όπου μένει ο συνθέτης –«αλλά χαλαρά χωρίς βιασύνες, συζητούσαμε, λέγαμε τις επιθυμίες μας ανεξάρτητα απ αυτό το cd» - ο Θοδωρής Γκόνης μίλησε για την φιλική σχέση που αναπτύχθηκε μεταξύ τους μετά το αναπάντεχο τηλεφώνημα ( «όταν άκουσα Ξαρχάκος, λέω πλάκα μου κάνουν και ρωτάω «και το μικρό σας;»), ενώ ο πιανίστας Νεοκλής Νεοφυτίδης εξήγησε πόσο αμφίδρομα έδρασε η σχέση τους, ο ίδιος απελευθερώθηκε από δικά του πιανιστικά κολλήματα την στιγμή που η λάιβ «συνομιλία τους»- βαθιά και διαδραστική- έγινε το κατάλληλο έδαφος ώστε να απελευθερωθεί και ο ερμηνευτής. Βάζω στοίχημα ότι και ο Μάνος Ελευθερίου (που έλειπε στην Σύρο) απουσία ηχηρή στην συνάντηση αυτή καθότι είναι ο βασικός στιχουργικός κορμός της δουλειάς αυτής θα είχε πολλά να μας πει αν ήταν μαζί μας.

Και βέβαια, πάντα σε αυτές τις μικρές γιορτές της καθημερινότητας μας, όπου τα πρόσωπα που έχουμε απέναντι μας, ξέρουμε ότι αποτελούν ένα κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας, εκείνο που καμιά φορά μετράει περισσότερο είναι οι ερωταπαντήσεις που γίνονται μετά, με αφορμή μια φράση τους , μια εξομολόγηση τους. Γιατί λοιπόν σήμερα είναι τόσο δύσκολο να γραφτεί στίχος (όπως μας εξομολογήθηκε ο Θοδωρής Γκόνης).
Ξαρχάκος: «Το βασικό πρόβλημα είναι η γλώσσα, χάνουμε το σημαίνον και το σημαινόμενο». Γκόνης: “Προσωπικά μιλάω, για μένα είναι πολύ δύσκολο πια. Σαν να μην μπορείς να πεις πλέον τίποτα εύκολα. Νιώθεις τις λέξεις, που είναι πολύ θηλυκές, ευνουχισμένες. Προδομένες».
Νικολακοπούλου: «Γιατί έχουμε χάσει το βασικό. Τον θησαυρό μας. Που είναι να αγαπάμε και να ονειρευόμαστε. Πείτε μου ποιο τραγούδι τραγουδιέται χωρίς να αγαπιούνται οι άνθρωποι; Εγώ πάντως νιώθω ότι τα τραγούδια που ακούω γύρω μου, είναι σπίτια που χτίζονται με άλλα υλικά.Oύτε μπορώ να χτίσω έτσι, ούτε και θέλω".

Φινάλε. H Μικρή Άρκτος είναι η μόνη νησίδα στο ναυάγιο της δισκογραφίας (κάποιος το είπε, δεν θυμάμαι ποιος). Δεν χρειάζεται να το υπερασπιστούμε όμως. Αρκεί να δούμε τον κατάλογο της και αυτός τα λέει όλα. . ΥΓ: Το εξώφυλλο και τα έργα που κοσμούν το ένθετο του νέου cd τα παραχώρησε ο ζωγράφος Γιώργος Ρόρρης,

Χάρη Ποντίδα

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2017

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2017

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2017

Κυκλοφορίες Μαΐου 2017

Κυκλοφορίες Απριλίου 2017

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2017

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2016

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2016

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαΐου 2016

Κυκλοφορίες Απριλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2016

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2015

Κυκλοφορίες Απριλίου 2015

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2014

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2014

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2014

Κυκλοφορίες Μαΐου 2014

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2014

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2014

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2013

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2013

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2013

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2013

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2013

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2013

Κυκλοφορίες Μαΐου 2013

Κυκλοφορίες Απριλίου 2013

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2013

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2013

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2013

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2012

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2012

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2012

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2012

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2012

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2012

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2012

Κυκλοφορίες Μαΐου 2012

Κυκλοφορίες Απριλίου 2012

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2012

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2012

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2012

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2011

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2011

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2011

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2011