Μουσική | Κυκλοφορίες

Δισκοκριτική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Όλα είναι για μας Minos Emi



Cd_large_309983_369193043181977_570668582_n  

Ένας στέρεος δίσκος με 10 καλά τραγούδια για να βρείτε τον Παπακωνσταντίνου που ξέρετε.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι δισκογραφικά είναι μακράν ο καλύτερος Παπακωνσταντίνου που έχουμε δει την τελευταία δεκαετία. Εννέα καινούργια τραγούδια και μια επανεκτέλεση («Η φλόγα») από δυο συντελεστές που μοιάζει να ‘χουν βρει κοινό κώδικα παρ’ ότι –καλλιτεχνικά- ανήκουν σε διαφορετικές γενιές. Στίχος πυκνός και περιεκτικός, με την υπόκωφή υπαρξιακή «ηχώ» που έχουν ακόμα και τα πιο «ανοικτά» πολιτικά στιχάκια του (εδώ είναι κάμποσα). Από έναν Οδυσσέα Ιωάννου που όσο μεγαλώνει τόσο φαίνεται να τον ακουμπάει (και συνεπώς εμπνέει) η γενικότερη μαυρίλα και η ατμόσφαιρα ήττας της εποχής μας. Πιο ανάλαφρος και με την πηγαία άνεση που τον χαρακτηρίζει, χτίζει τις μελωδίες του ο Θέμης Καραμουρατίδης κάνοντας (όπως πάντα) το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο: με ένα σημαδάκι πάνω στην παρτιτούρα από δω, ένα τόσο δα οργανάκι από εκεί, δίνει στο αμέσως αναγνωρίσιμο και απόλυτα οικείο παρελθόν μια σημερινή αίσθηση (που δικαιώνει απόλυτα την ρήση ότι η διαφορά κρίνεται στις λεπτομέρειες). Αυτή τη φορά δε, αναλαμβάνει όλο το πακέτο. Τις ενορχηστρώσεις και την παραγωγή συνολικά (που σημαίνει και την επιλογή των μουσικών και του ήχου γενικότερα).

Η σύμπραξη των δυο γενεών όμως - Θέμης και Οδυσσέας- έχει σαν αφετηρία της το τρίτο πρόσωπο. Τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Αν δεν υπήρχε ο Βασίλης στη μέση, να δώσει εικόνες, να «γράψει» αισθήματα, να βάλει το μύθο του στην υπηρεσία ενός διαρκούς διαλόγου με το ίδιο του το παρελθόν το «όλα είναι για μας» θα ήταν αλλιώς. Εδώ νιώθεις ότι η παρέα των δύο βάδισε πάνω στα ήδη χαραγμένα χνάρια του τραγουδιστή , κοιτώντας προς τις πολύ καλές του στιγμές (π.χ Μάνος Λοίζος).

Μικρή παρατήρηση που όμως δεν μπορώ να μην την κάνω. Αν και σε κανένα από αυτά τα δέκα κομμάτια δε θα βρείτε την αψάδα και τον θυμό του ροκά της μεταπολίτευσης (υπάρχουν ροκ μπαλάντες, λαϊκότροπα και λαϊκά). Άχτι το έχω να δω έναν Παπακωνσταντίνου που θα μας γυρίσει ανάποδα, αποβάλλοντας εντελώς τις σταθερές του (π.χ το έπος στην ερμηνεία του). Θα μου πεις, αυτός είναι ο Παπακωνσταντίνου, γι’ αυτό «κρατάει» ακόμα τον κόσμο του. Οκ. Και το ότι τολμάει και αναμετριέται ακόμα με την εικόνα του (κάνοντας ένα νέο δίσκο) δεν είναι και λίγο. Το ξέρω. Πειράζει όμως που εγώ θα επιμείνω λέγοντας ότι όποιος που αποδεδειγμένα έχει πιστούς που κάνουν ουρά στο ταμείο, καλό θα ήταν να την ψάχνει διαρκώς. Και να έχει την τόλμη να καταγράφει το ψάξιμο του. Πρώτα για τον εαυτό του τον ίδιο.

Αλλά πολλά είπα και δεν κάνει. Βασίλης Παπακωνσταντίνου «Όλα Είναι για Μας» (Μinos EMI) ένας στέρεος δίσκος με 10 καλά τραγούδια για να βρείτε τον Παπακωνσταντίνου που ξέρετε. By the way στο «Θα φύγω εγώ» (6ο τραγούδι) διακρίνω κάτι απ τον Βασίλη που περιμένω. Για μένα η πιο δυνατή στιγμή του δίσκου..

Χάρη Ποντίδα

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2017

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2017

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2017

Κυκλοφορίες Μαΐου 2017

Κυκλοφορίες Απριλίου 2017

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2017

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2016

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2016

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαΐου 2016

Κυκλοφορίες Απριλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2016

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2015

Κυκλοφορίες Απριλίου 2015

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2015