Μουσική | Κυκλοφορίες

Δισκοκριτική: Η Τρίτη Εξοδος των Βασιλόπουλου- Παρασκευάκου- Σελεμίδου Μικρή Άρκτος



Cd_large_triti_exodos  

Η γλώσσα μιας νέας γενιάς.

Πολλά μου έρχονται στο νου μετά την ακρόαση του δίσκου. Κι όλα ανακατεμένα, με τη φόρα ενός χείμαρρου από λέξεις και συναισθήματα. Κατ’ αρχάς να ξεκαθαρίσω ότι δεν ήταν και εντελώς «παρθένο» το αυτί μου όταν πάτησα το on. Τον στιχουργό της παρέας (Γιάννη Βασιλόπουλο) τον γνώρισα στα 15 του, όταν μαζί με τα δυο πρώτα του τραγούδια («Αποφοίτηση» και «Ανοιχτό Βιβλίο») που συμπεριελήφθησαν στην «4η Ακρόαση» της Μικρής Άρκτου, έφτασε στα χέρια μου και το βιβλιαράκι του «Αδιανόητα Διαφορετικοί» (πάλι από τη Μικρή Άρκτο) με το χρονικό των σκέψεων (θυμών, εκλάμψεων, ονείρων κ.λ.π.), όλες «κλεμμένες» από το blog του.

Δεν ξέρω αν το υλικό του βιβλίου θα μπορούσε να διεκδικήσει λογοτεχνικές διακρίσεις, αλλά σίγουρα ένιωθες εκείνη την ωραία (προειδοποιητική) δόνηση που γράφει με μεγάλα γράμματα προσοχή, προσοχή ΕΔΩ ΚΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.
Μετά από μια τριετία, λοιπόν, ιδού η αυτοεκπληρούμενη προσδοκία, σαν καλοδεχούμενο ραντεβουδάκι που ήταν θέμα χρόνου να σκάσει .«Τρίτη Έξοδος» με εννέα καινούργια τραγούδια, όλα σε στίχους του Γιάννη Βασιλόπουλου, μουσική του Σπύρου Παρασκευάκου και ερμηνεία από την πολύ νεαρή επίσης Δήμητρα Σελεμίδου (ήταν μαθήτρια κι εκείνη στην 4η Ακρόαση). Οι ενορχηστρώσεις με την προσοχή και την ευαισθησία του Γιώργου Ανδρέου - ο κατάλληλος- όπως αποδεικνύεται, ενδιάμεσος κρίκος όταν πρόκειται για δουλειά έντεχνης κατεύθυνσης όπου πρωταγωνιστεί ο στίχος (πρόχειρα μου έρχεται και το επίσης εξαιρετικό «Προσωπικό» των αδελφών Καλογεράκη).

Τι διακρίνω λοιπόν σε ετούτο το cd που θεωρώ σπάνιο (μην πω μοναδικό). Kατ’ αρχάς εκείνο το πολύτιμο συγκολλητικό συστατικό, που δίνει στο τρίπτυχο στίχος/μουσική/ φωνή καταγωγή και ενιαία ταυτότητα. Είναι σαν να ακούς τη «φωνή» μιας παρέας, που έχει συγκεκριμένη ηλικία, τρόπο σκέψης και σίγουρα δική της γλώσσα. Κι εδώ είναι που θα σταθώ λίγο περισσότερο. Γιατί, ενώ δεν ξέρω πώς ακριβώς κινήθηκαν μέχρι να μπουν στούντιο, νιώθω ότι ο στίχος του Γιάννη Βασιλόπουλου είναι το εφαλτήριο. Και το κέντρο βάρους. Άλλοτε βαθύς και εξομολογητικός («μαμά μπαμπά»), άλλοτε πιο παιχνιδιάρικος και καθημερινός («Ο μόνος και η μόνη», που ακούμε τον Φοίβο Δεληβοριά), σε αφήνει να βρεις σιγά σιγά τα ίχνη του χωρίς μελοδραματισμό, χωρίς στόμφο. Και ενώ η τραγουδίστρια νιώθεις ότι έχει στόφα έντεχνης Χατζιδακικής φωνής, με ένα λυρισμό που σε πάει στο παρελθόν, παρόλα αυτά διαθέτει (μάλλον εκ φύσεως) και μια εγκράτεια που σε αφήνει να μυρίσεις λιγάκι και γη.

Να πω όμως και κάτι ακόμα. Η παρέα αυτή (που σίγουρα κάνει ένα γερό πρώτο βήμα με τον εν λόγω δίσκο) θα έρθει να σας βρει μόνον όταν της αφιερώσετε λιγάκι από το χρόνο σας. Μόνον τότε. Δώστε βάση σ’ αυτό που λέω . Δεν είναι όλα τα τραγούδια φτιαγμένα για μεγάλες παρέες και χαρούμενες διαδρομές. Η Τρίτη Έξοδος είναι η γλώσσα μιας νέας γενιάς που θέλει την προσοχή μας. Βάζω στοίχημα ότι σε λίγο θα μιλάμε γι αυτούς - όλοι.

Χάρη Ποντίδα

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2017

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2017

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2017

Κυκλοφορίες Μαΐου 2017

Κυκλοφορίες Απριλίου 2017

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2017

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2016

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2016

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαΐου 2016

Κυκλοφορίες Απριλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2016

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2015

Κυκλοφορίες Απριλίου 2015

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2015