Μουσική | Κυκλοφορίες

Δισκοκριτική της νέας δουλειάς του The Boy, Έτοιμοι Δύο Inner Ear



Cd_large_slider_1  

Με το βλέμμα στραμμένο εντός, σταθερά, νιώθει την άνεση να αφήσει τα μυωπικά του γυαλιά στην άκρη.

Με το δεύτερο μέρος («Έτοιμοι Δύο») της τελευταίας του δισκογραφικής δουλειάς ήδη στα καταστήματα (κυκλοφόρησε από την Inner Ear ιντερνετικά και όχι μόνο) ο Αλέξανδρος Βούλγαρης αναμένει τώρα το πρώτο του λάιβ μέσα στην σεζόν, στις 14 Σεπτέμβρη στο Six Dogs. Με το βλέμμα στραμμένο εντός, σταθερά, νιώθει την άνεση να αφήσει τα μυωπικά του γυαλιά στην άκρη - τα βλέπουμε να ποζάρουν στο εξώφυλλο του δίσκου σε κόκκινο φόντο - ίσως για να ωθήσει κι εμάς σε μια ανάλογη ακρόαση, χωρίς τις παρεμβολές της τέλειας όρασης.

Παρόλα αυτά, εγώ τα δικά μου τα φόρεσα. Γιατί αν θες να «ανοίξεις» τον Αλέξανδρο, πρέπει να δεις τι γράφει. Και μια και δυο φορές. Ε λοιπόν στο «Ετοιμοι Δύο» ο πυκνός, αποσπασματικός του στίχος που παλιότερα (σε προηγούμενες δουλειές του) μου έμοιαζε σαν αιωρούμενες ψηφίδες που ίπταντο πάνω από τα κεφάλι μoυ και με μεγάλη δυσκολία τις κατέβαζα στο «κάδρο» (σουρεαλισμό το λένε αυτό) αυτήν τη φορά είναι πιο προσβάσιμος, αφήνοντάς μου το υπόκωφο κλειστοφοβικό αίσθημα ενός «Κυνόδοντα» (τυχαίο που εκεί πρωταγωνιστούσε η πρόωρα χαμένη Mαίρη Τσώνη του δικού τους Mary and the Boy) ή το σκοτεινό χιούμορ ενός Ντ. Λιντς. Με επίκεντρο το δικό μας αστικό τοπίο, ο The Boy (Αλέξανδρος Βούλγαρης) και η δεσποινίς Τρίχρωμη (ο τρόπος που τραγουδάει μου θύμισε πολύ την Μαρία Βουμβάκη) κινούνται μέσα στο πιανιστικό, ποπ περιβάλλον που έφτιαξε ο πρώτος, σε μια πραγματικά άξια προσπάθεια του να βρει μια δική του «γλώσσα» να μιλήσει για τον ίδιο και την εποχή μας. Την εποχή του. Ανάλαφρο πιανάκι, λυρισμός, electropop εξωστρέφεια και ρυθμός, ηλεκτρονικές πινελιές και ελληνικοί ρυθμοί (υπάρχει ένα ζεϊμπέκικο) σε αντίθεση με την υπόκωφη απόγνωση των στίχων.

The Boy με άλλα λόγια Αλέξανδρος Βούλγαρης (γιός Βούλγαρη και Ιωάννας Καρυστιάννη), σκηνοθέτης, μουσικός ηχολήπτης, τραγουδοποιός μα πάνω από όλα κάποιος που αναζητάει να βρει, ταγμένος με όλο του το είναι στο να μην υποπέσει στο σφάλμα του ναρκισσιστικού «να με μάθει ο κόσμος»... Είναι χαρακτηριστικό, άλλωστε αυτό που είχε πει σε παλιότερη συνέντευξη του (αφορούσε την δραστηριότητα του στον κινηματογράφο): Αν φτάσεις στο σημείο να σε αγαπήσει ο κόσμος η ιστορία τελειώνει εκεί. Γίνεσαι διασκεδαστής. Γιατί μπορεί να είμαστε πωρωμένοι με έναν Κρόνεμπεργκ ας πούμε ή με έναν Λέοναρντ Κοέν και ο,τι κάνουν να το αγαπάμε , αλλά δεν μας προκαλούν πια...»

Info: Μουσική-Στίχοι-Πιάνο-Αντρική Φωνή: The Boy. Παραγωγή, Όργανα: Κτίρια τη νύχτα. Γυναικείες φωνές: Δεσποινίς Τρίχρωμη, Κίκα. Μάστερινγκ: Γιάννης Χριστοδουλάτος. Artwork: Roleplay

Χάρη Ποντίδα

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2017

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2017

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2017

Κυκλοφορίες Μαΐου 2017

Κυκλοφορίες Απριλίου 2017

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2017

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2016

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2016

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαΐου 2016

Κυκλοφορίες Απριλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2016

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2015

Κυκλοφορίες Απριλίου 2015

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2015