ΔΕΥΤΕΡΑ 18 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018
Μουσική | Κυκλοφορίες

Δισκοκριτική: Ορέστης Ντάντος, «Προσάναμμα»



Cd_large_9b9e3ccc4bfafb83e6bd1133b6ca447f8a3b99c8  

Μέσα σ’ αυτά τα εννιά κομμάτια ανακαλύπτεις έναν τύπο που τα λέει ωραία.

Εύκολα λες ότι αυτή η εποχή δε δίνει καύσιμο ποιότητας Παυλίδη ή Αγγελάκα. Πορτοκάλογλου ή Φάμελλου. Συμφωνείς σ’ αυτό καταρχάς γιατί (λες εσύ) το υλικό είναι συμπαθές, μια χαρά. Αλλά ο στίχος; Πού είναι εκείνος ο στίχος που θα σου φέρει έως και ζαλάδα, που θα πεις «αυτό είναι», «αυτό ήθελα να πω κι εγώ» και θα αναβοσβήνει σαν φωτεινή επιγραφή η φράση που κάνει τη διαφορά; Να νιώσεις εκείνο το πολύ ιδιαίτερο και λυτρωτικό συναίσθημα μιας επικοινωνίας που πάει πέρα από τις λέξεις...

Ο Ορέστης Ντάντος ήταν μικρός όταν μεσουρανούσε ο Μάλαμας και ο Αγγελάκας. Από τους μικρούς, όμως, εκείνους που είχαν ευαίσθητο αυτί. Ανοιχτό και διαρκώς πεινασμένο. Έντεχνο στο σπίτι (οι γονείς) και Radiohead εκείνος. Αγγελάκας από τη μια και dance φάση απ’ την άλλη. Κλασσική μουσική παιδεία στη συνέχεια (άλλωστε είναι δάσκαλος μουσικής στην μέση εκπαίδευση) και επαφή μ’ όλα τα ρεύματα και τα... ρυάκια που έφερε το ίντερνετ στην καθημερινότητά μας.

Τα λέω αυτά γιατί ακούγοντας τη νέα του δουλειά (τέταρτος δίσκος) νιώθεις αμέσως ότι είναι δύσκολο να την εντάξεις σε ένα συγκεκριμένο χώρο μουσικά. Πέρα από τις όποιες ταμπέλες (χιπ χοπ, παραδοσιακό, alternative pop) που μπορεί να σου έρχονται στο νου, εκείνο που μένει ως απόσταγμα είναι η δύναμη μιας γλώσσας (κι όταν λέω γλώσσα, εννοώ συνδυασμό στίχου/ήχου) που πάει πέρα από τη γυαλάδα ενός φροντισμένου, «κεντημένου» στιλ, που όμως δεν έχει να πατήσει πουθενά.

Ο τραγουδοποιός βλέπετε πρέπει να είναι και λίγο… ομοτράπεζος. Κάποιος που τον φαντάζεσαι να τα πίνετε παρέα και έχετε να πείτε. Μέσα σ’ αυτά τα εννιά κομμάτια ανακαλύπτεις έναν τύπο που τα λέει ωραία. Που καταφέρνει να αποδώσει με χιούμορ, οξυδέρκεια και (κυρίως) με προσωπικό στιλ ό,τι βλέπει, φοβάται, ελπίζει μεγαλώνοντας στην Ελλάδα του σήμερα. Μεγάλο ατού (και πόσο σπάνιο) να μπορεί ο στίχος να σου…αναβοσβήσει τις λέξεις σαν φλας συμπυκνωμένης (βιωμένης, βαθιάς) ζωής. Είναι ό,τι μας λείπει τα τελευταία χρόνια περισσότερο στο τραγούδι.

Γι’ αυτό καλωσορίζουμε τον Ορέστη στη παρέα μας, χαιρόμαστε που επιμένει και κάνει δίσκους (δεν είναι κι εύκολο το "σπορ" στις μέρες μας ) και περιμένουμε να τον δούμε και στην επόμενη φάση που είναι τα λάιβ…

Χάρη Ποντίδα

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2018

Κυκλοφορίες Απριλίου 2018

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2018

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2018

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2017

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2017

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2017

Κυκλοφορίες Μαΐου 2017

Κυκλοφορίες Απριλίου 2017

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2017

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2016

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2016

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαΐου 2016

Κυκλοφορίες Απριλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2016

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2015

Κυκλοφορίες Απριλίου 2015

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2015