ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018
Μουσική | Κυκλοφορίες

Δισκοκριτική: Γιάννης Μαθές, «Ανήλικο» Μικρή Άρκτος



Cd_large_%ce%b4%cf%86%cf%89  

Το ντουέτο Μαθές/Σαγκρής έχει βρει κοινό δρόμο και πάει –κι αυτό σημαίνει ότι έχουμε να περιμένουμε...

Είναι ολοκληρωμένος καλλιτέχνης ο Γιάννης Μαθές κι αυτό δεν περίμενα να το δω στον νέο του δίσκο. Ξέρει να ανταποκρίνεται στις πολυεπίπεδες απαιτήσεις του «μουσικού»- μια λέξη που περιλαμβάνει ένα σωρό πράγματα - από το πρώτο πρώτο στάδιο της σύλληψης ενός νέου έργου, την γραφή, την ενορχήστρωση, την ερμηνεία, αλλά και το στήσιμο μιας λαιβ παράστασης, που είναι το τελευταίο (και ίσως πιο άμεσο) στάδιο στο να επικοινωνήσει ο μουσικός τη δουλειά του. Στο «Ανήλικο» βρήκε συνοδοιπόρο τον στιχουργό Μάνο Σαγκρή ( Β’ βραβείο από τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών στους 4ους Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού για τους «Αιρετικούς»). Και λέω συνοδοιπόρο γιατί μέσα στα 12 νέα τραγούδια του δίσκου όλα σε στίχους Σαγκρή (και οι «Αιρετικοί» εντός) και μουσική, ενορχήστρωση και ερμηνεία από τον Μαθέ, υπάρχει το συγκολλητικό «υλικό» μιας από κοινού πορείας, προτέρημα βασικό (και σπάνιο) στο να έχει ο δίσκος ταυτότητα. Εδώ από το πρώτο πρώτο κομμάτι («Λοξά») μέχρι το τελευταίο «Στα χρόνια μου τα 27» αναγνωρίζεις το κοινό ύφος – που πάει πέρα από τα επι μέρους δομικά υλικά (στίχος, μελωδία, ενορχήστρωση, κ.λ.π.) του κάθε τραγουδιού.

Μέσα από έναν στοχασμό που έχει μέσα του πολύ νοσταλγία για αυτό που ήμασταν κάποτε (παιδιά) και χάσαμε στην πορεία, για τον πόνο του έρωτα, για τα περίεργα παιχνίδια που μας παίζει ο εαυτός μας - ο στίχος φαίνεται πάντα να προηγείται και να δίνει κατευθυντήριες στον μουσικό (δική μου η εντύπωση) για το ύφος της μελοποίησης, της ενορχήστρωσης, της ερμηνείας. Ως εδώ καμία αντίρρηση. Ο Μαθές έχει φτιάξει μια ωραία ροή συνδυάζοντας το ανάλαφρο των λάτιν ρυθμών (τάνγκο, μπόσα νόβα) με το δικό μας έντεχνο, οι ενορχηστρώσεις είναι ευφάνταστες και καθαρές έτσι ώστε κάθε κομμάτι να έχει τον δικό του χαρακτήρα, η ακρόαση σε βάζει σε κλίμα. Αρκεί να είναι του γούστου σου όλο αυτό που αποπνέει ο δίσκος.

Εδώ δεν μπορώ να μην εντοπίσω τα κενά που μου δημιούργησε το στιχουργικό κομμάτι - σε κάποια τραγούδια τουλάχιστον - με τα …υπαρξιακά του ερωτήματα να μοιάζουν λόγια που ίπτανται, λέξεις που δεν μπορείς να τις εντάξεις (ως ακροατής), νοήματα ασαφή, και μάλλον αδιάφορα. Στα σημεία που ο στιχουργός είναι πιο συγκεκριμένος –όπως λ.χ στο «Παιδί» , «Δεκάξι», «Μαρία» μπορείς να συνδεθείς άμεσα, να αφήσεις την μουσική να σε πάρει, ακόμη και να τραγουδήσεις. Δεν λέω περισσότερα γιατί κάθε δίσκος (κάθε τραγούδι μάλλον ) έχει το δρόμο του και ο χρόνος είναι αυτός που κάνει το καλό ξεκαθάρισμα. Που δίνει τα βραβεία. Το σίγουρο είναι ότι το ντουέτο Μαθές/Σαγκρής έχει βρει κοινό δρόμο και πάει –κι αυτό σημαίνει ότι έχουμε να περιμένουμε...

Ιnfo: Παρασκευή 30 Μαρτίου (21:30) στο PassPort Κεραμεικός Upstairs παρουσιάζουν ζωντανά τα τραγούδια της πρώτης δισκογραφικής τους δουλειάς, με τίτλο "Ανήλικο"

Χάρη Ποντίδα

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2018

Κυκλοφορίες Απριλίου 2018

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2018

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2018

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2017

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2017

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2017

Κυκλοφορίες Μαΐου 2017

Κυκλοφορίες Απριλίου 2017

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2017

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2016

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2016

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαΐου 2016

Κυκλοφορίες Απριλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2016

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2015

Κυκλοφορίες Απριλίου 2015

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2015