Φωτογραφία | Εκθέσεις

Άγνωστες Οδύσσειες μιας άλλης ζωής 26 Μαΐου 2017

Η έκθεση του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης μετακομίζει στο Φεστιβάλ Αθηνών.

Την έκθεση «Μια άλλη ζωή: Ανθρώπινες ροές / Άγνωστες Οδύσσειες», που φιλοξενήθηκε επί 10 μήνες στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε και στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, από τις 22 Μαΐου στον Χώρο Α της Πειραιώς 260.

26 φωτογράφοι και ενεργοί φωτοδημοσιογράφοι εκθέτουν περισσότερα από 160 έργα, στα οποία αποτυπώνεται με το ιδιαίτερο βλέμμα τους τη δραματική ανθρώπινη περιπέτεια των προσφύγων - περιπέτεια που ξεκίνησε στην ταραγμένη γη άλλων χωρών για να μεταφερθεί στην ελληνική επικράτεια.

Η ... Οδύσσεια περιέγραψε με μοναδικό τρόπο τον νόστο, τη βαθιά επιθυμία επιστροφής στη ζωή που διακόπηκε σε μια πατρίδα που περιμένει. Η σύγχρονη εκδοχή της αφορά στη μαρτυρική προσφυγική έξοδο, την αναζήτηση μιας άλλης ζωής σε έναν μακρινό, άγνωστο τόπο που συμβολίζει την ευημερία και την ασφάλεια.

Η έκθεση επιχειρεί να φωτίσει γνωστές και άγνωστες, τωρινές και παλαιότερες, πτυχές του προσφυγικού-μεταναστευτικού ζητήματος που δοκιμάζει τις αντοχές της χώρας και ευαισθητοποιεί μεγάλο μέρος της κοινωνίας των πολιτών.

Την επιμέλεια της έκθεσης έχουν ο Ηρακλής Παπαϊωάννου και η Πηνελόπη Πετσίνη.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:
Αλέξανδρος Αβραμίδης – Reuters / Πέτρος Γιαννακούρης – Associated Press /  Λουίζα Γκουλιαμάκη – Agence France Presse / Γιώργος Καραχάλης – Associated Press / Γιώργος Κατσάγγελος / Αλέξανδρος Κατσής / Γιάννης Κολεσίδης – Εuropean Pressphoto Agency, ΑΠΕ / Γιάννης Κόντος – Polaris / Άλκης Κωνσταντινίδης – Reuters / Γιώργος Μάκκας – Panos Pictures / Άρης Μεσσήνης – Agence France Presse / Σάκης Μητρολίδης - Agence France Presse / Δημήτρης Μιχαλάκης / Γιώργος Μουτάφης / Γιάννης Μπεχράκης – Reuters / Γιάννης Παπανίκος –  Fos Photos, Associated Press  / Αντώνης Πασβάντης / Νίκος Πηλός – LAIF / Λευτέρης Πιταράκης – Associated Press / Θανάσης Σταυράκης –  Associated Press / Άγγελος Τζωρτζίνης / Δημήτρης Τοσίδης – INTIME / Κωνσταντίνος Τσακαλίδης – SOOC / Κώστας Τσιρώνης / Milos Bicanski – Getty Images / Enri Canaj


Διαβάστε την ενδιαφέρουσα τοποθέτηση των επιμελητών για την έκθεση:
Εγώ ήρθα από τη θάλασσα, από την Ιωνία. Εσείς από πού ήρθατε;

Η δυνατότητα Μιας Άλλης Ζωής υπήρξε για την ανθρωπότητα από την αρχαιότητα ακόμη ελατήριο γεωγραφικής μετακίνησης, άλλοτε ως εξελικτική αναγκαιότητα κι άλλοτε ως σκληρή δοκιμασία μέσα από σοβαρούς κινδύνους και βάναυσους εξοστρακισμούς. Το εξελισσόμενο προσφυγικό δράμα στο ευρασιατικό σταυροδρόμι γέννησε όρους εκλεπτυσμένους, όπως η «εξαναγκασμένη μετακίνηση πληθυσμών», όσο και ωμούς όπως ο «υγρός τάφος της Μεσογείου».

Η λέξη προσφυγιά κρύβει ξερίζωμα, βαθιά οδύνη. Η μετανάστευση συνιστά συχνά λιγότερο βίαιη διαδικασία. Η διαφορά τους, όμως, δεν εξαντλείται σε νομικές διατυπώσεις. Καθίσταται επισφαλής όταν εγείρεται το αναφαίρετο δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή, ασφαλή ζωή. Οι νέοι πρόσφυγες είναι θύματα ενός αδυσώπητου πολέμου. Η ισχυρότερη γεννήτρια προσφύγων και μεταναστών, όμως, ως υπόγειος διαρκής πόλεμος, είναι η φτώχια που, παρά την απρόσκοπτη ροή κεφαλαίων, πληροφοριών, αγαθών, μεταδίδεται σχεδόν σαν ασθένεια, πυκνώνοντας και τσαλακώνοντας τις Ανθρώπινες Ροές.
Η έκθεση αφηγείται ελλειπτικά ένα βαθύ τραύμα της σύγχρονης ιστορίας, λαμβάνοντας υπόψη διακριτά είδη αναπαράστασης: την επαγγελματική φωτοδημοσιογραφία, που συνιστά τον κύριο κορμό της, τη «δημοσιογραφία των πολιτών» που καταγράφει τις αλληλέγγυες δράσεις, την αυτο-αναπαράσταση των ίδιων των προσφύγων όπως διαχέεται στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι φωτογράφοι βυθίζονται από απόσταση αναπνοής στη δίνη των γεγονότων, εμπλέκονται ενίοτε στενά με το υποκείμενο της απεικόνισης, ξεδιπλώνουν τις συνέπειες της πολιτικής στους τσακισμένους ανθρώπους, εικονίζουν την απόγνωση όσων κοιμούνται εκτεθειμένοι, σε ξένη γη. Παράλληλα, βιώνουν τις τραγικές απώλειες, εικονίζουν ζωές που την εποχή της αστραπιαίας ταχύτητας εγκλωβίζονται αδιέξοδα απέναντι σε κάθε λογής φράχτες, κουλουριάζονται στην άκρη του δρόμου ως αξεδιάλυτες εκκρεμότητες.

Πρόσφυγες και μετανάστες διαβιούν σε καθεστώς ασφυκτικής ορατότητας απέναντι στην κοινή γνώμη, ορατότητα την οποία χρησιμοποιούν ως επικοινωνιακή ασπίδα, αλλά δεν μπορούν και να αποφύγουν. Όμοια, προκαλούν τη φωτογραφική αυτο-αναπαράστασή τους εκπέμποντας δικτυακά υπαρξιακά σήματα από την κοινότητα των ανέστιων. Στη μαζική, απρόσωπη αυτή διαδικασία η Ανώνυμη Οδύσσεια καθενός αναπόφευκτα χάνεται. Όλα μοιάζουν σαφή, αλλά συγχρόνως γενικεύονται αόριστα, καθώς οι αριθμοί υπερβαίνουν τις δυνατότητες, κυριεύουν και παραμορφώνουν την πραγματικότητα, επιστρέφοντας βουνά από κατεπείγοντα προβλήματα.

Η επιλογή της γυμνής παρουσίασης αυτών των έργων (όπως γυμνά είναι τα θέματά τους), χωρίς απόσταση από τις αντίστοιχες «ερασιτεχνικές» ή «επαγγελματικές» εφαρμογές, επιτρέπει ίσως να δει κανείς με πιο κριτικό βλέμμα το θέμα, αλλά και την ίδια τη φωτογραφική αναπαράσταση. Η φωτογραφία, που εδώ κατοικείται από ασυνήθιστα ευρήματα όπως οι λαμπερές ισοθερμικές κουβέρτες ή οι στοίβες από αφημένα σωσίβια, δέχτηκε θεωρητική αμφισβήτηση για τη στενή σύνδεσή της με την πραγματικότητα, την προνομιακή θέση από την οποία αναπαριστά «τον πόνο των άλλων». Ενώπιον φαινομένων όπως η προσφυγική κρίση, όμως, η θεωρία παλινδρομεί, αναγνωρίζοντας σιωπηλά την ανάγκη ψηλάφησης της κοινωνικής συνθήκης, σκιρτώντας μπροστά στο τραχιά ποιητικό ανθρώπινο πεπρωμένο και τη δυνατότητα της φωτογραφικής εικόνας να διεκδικεί μια θέση στη δημόσια σφαίρα για λογαριασμό όσων αποκλείονται από αυτή.

Η φωτογραφία, άλλωστε, όπως η πραγματικότητα την οποία περιγράφει, μοιάζει η ίδια κομψός φράχτης, ένα ατελές παιχνίδι ορίων που καλείται να επιβεβαιώσει το ιστορικό αίτημα του Lewis Hine, πριν από έναν σχεδόν αιώνα, «να ριχτεί φως στη σκοτεινή πλευρά της κοινωνικής ύπαρξης». Ίσως το φως που ρίχνει η φωτογραφία δεν είναι αρκετό. Ίσως καίριες πτυχές να μένουν συχνά τεχνηέντως εκτός κάδρου. Η λειψή όμως αυτή έστω δυνατότητά της να ερωτά, να φωτίζει, να σκαλίζει, να προσκαλεί τον αναστοχασμό, είναι μια από τις λίγες που μας έχουν απομείνει για να απεμποληθεί ανώδυνα.

Tospirto Team

Info

22 Μαΐου 2017
ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260, Πειραιώς 260, Ταύρος
Τηλ.: 210-9282900 / 210-4838739
Εγκαίνια έκθεσης: Σάββατο 27 Μαΐου 2017, ώρα 20:30. Ώρες λειτουργίας: 19:00 – 24:00. Εισιτήρια: 2 ευρώ. Την ημέρα των εγκαινίων η είσοδος στην έκθεση θα είναι δωρεάν.

Περισσότερα "Εκθέσεις"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΚΘΕΣΕΙΣ" Main_00000 Ρετρό εικόνες μνημείων της παλιάς Αθήνας Φωτογραφίες των αρχαίων μνημείων της Αθήνας κατά τον 19ο αιώνα φιλοξενούνται στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα». Main_pic0_(2) Φωτογραφίζοντας την ιρακινή εμπόλεμη ζώνη Στο Κέντρο Εικαστικών Τεχνών «Γεώργιος Καρύδης» από 21 έως 24 Απριλίου. Main_achilleas_aggelopoulos_alazoneia Η αλαζονεία είναι το τελευταίο αμάρτημα Ολοκληρώνεται το φωτογραφικό πρότζεκτ με τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα στο Vault. Main_ekthesi-foto3 Η ζωή στον μεγεθυντικό φακό 11 μαθητές σεμιναρίων φωτογραφίζουν το καρμικό ζήτημα της «μεγέθυνσης της ζωής». Main_evgenia_pappa2_(6) «Οργή»: Πηγή έμπνευσης το 6ο θανάσιμο αμάρτημα Στο πλαίσιο του Φωτογραφικού Project «Seven» στο Vault.
#load_content_with_ajax