ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017
Φωτογραφία | Πρόσωπα

Richard Avedon: Σημεία-σταθμοί στη ζωή του μάγου της φωτογραφίας 14 Μαΐου 2014

Ας τον γνωρίσουμε καλύτερα με αφορμή την έκθεση «Avedon: Women».

Κατάφερε να προσδιορίσει τη μοίρα του φωτογραφικού μέσου, με το πάθος και την ποιητική του ματιά, αλλά και να απαθανατίσει μερικές από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του 20ού αιώνα. Ας γνωρίσουμε λοιπόν λίγο καλύτερα έναν από τους μεγαλύτερους φωτογράφους μέσα από τα σημεία σταθμούς στη ζωή του, λίγο πριν τα εγκαίνια της έκθεσης «Avedon: Women» στη Gagosian της Αθήνας.

•      Γεννήθηκε 15 Μαΐου 1923 στη Νέα Υόρκη.

•      Το μεγάλο ενδιαφέρον του Avedon για τη μόδα ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία, εμπνευσμένος από τις επιχειρήσεις των γονιών του: η μητέρα του προερχόταν από κατασκευαστές φορεμάτων και ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης του καταστήματος ρούχων Avedon's Fifth Avenue.

•      Ήταν συμμαθητής με τον γνωστό συγγραφέα James Baldwin στο DeWitt Clinton High School της Νέας Υόρκης, με τον οποίο έμειναν στενοί φίλοι για μια ζωή. Οι δυο τους έτρεφαν μεγάλη αγάπη για την ποίηση και μαζί έγραφαν στο λογοτεχνικό περιοδικό του σχολείου The Magpie.

•      Μόλις τελείωσε το σχολείο ο Avedon γράφτηκε στο Columbia University για να σπουδάσει φιλοσοφία και ποίηση. Τα παράτησε μετά από ένα χρόνο για να υπηρετήσει το Εμπορικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, όπου το βασικό του καθήκον ήταν να βγάζει στους ναυτικούς φωτογραφίες ταυτότητας. Ο Avedon υπηρέτησε το Ναυτικό για δύο χρόνια (1942-1944).

•      Μετά την έξοδό του, παρακολούθησε το New School for Social Research στη Νέα Υόρκη όπου και σπούδασε φωτογραφία.

•      Ξεκίνησε να δουλεύει αμέσως μετά για το περιοδικό Harper's Bazaar για το οποίο φωτογράφιζε την καθημερινή ζωή της Νέας Υόρκης. Μετά από αρκετά χρόνια τού ανατέθηκε για πρώτη φορά να καλύψει τις κολεξιόν μόδας στο Παρίσι. Ήταν η στιγμή που ο Avedon ξεκίνησε να φωτογραφίζει τα μοντέλα του μέσα στην πόλη.

•      Στα τέλη του ‘40 και στις αρχές του ’50, ο Avedon δημιουργούσε ασπρόμαυρες φωτογραφίες εμπνευσμένες από τις τάσεις της τελευταίας μόδας, τοποθετώντας τα μοντέλα του μέσα σε πραγματικές συνθήκες ζωής: στα γραφικά καφενεδάκια στο Παρίσι, τα καμπαρέ, μέσα στο τραμ.

•      Καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο ταλαντούχους νέους φωτογράφους μόδας, όταν το 1955 έστησε μια φωτογράφησή του μέσα σε ένα τσίρκο. Η φωτογραφία “Dovima with Elephants” έμεινε στην ιστορία. Απεικόνιζε ένα διάσημο μοντέλο της εποχής, την Dovima, φορώντας ένα μαύρο Dior φόρεμα στημένη ανάμεσα σε δύο ελέφαντες. Η εικόνα αυτή παραμένει ακόμη και σήμερα μία από τις πιο εντυπωσιακές και πρωτότυπες φωτογραφίες μόδας.

•      Εργάστηκε ως φωτογράφος του Harper's Bazaar για 20 χρόνια (1945 – 1965) και μετά για 24 χρόνια στην Vogue (1966 – 1990) εξακολουθώντας να διευρύνει σε όλη του την πορεία τα όρια της φωτογράφησης μόδας και δημιουργώντας αμφιλεγόμενες εικόνες. Στις φωτογραφίες του το γυμνό, η βία και ο θάνατος είναι μερικά από τα επαναλαμβανόμενα θέματά του.

•     Εκτός από τη φωτογραφία μόδας, ο Avedon ήταν επίσης γνωστός για τα ασπρόμαυρα πορτρέτα του, τα οποία ξεχώριζαν για την ανθρώπινη ποιότητά τους και την ευάλωτη πλευρά των εικονιζόμενων που έφερνε στην επιφάνεια. Από τον πρόεδρο Dwight D. Eisenhower, τη Marilyn Monroe, τον Bob Dylan και τους Beatles μέχρι τους ηγέτες που μάχονταν υπέρ των ανθρώπινων δικαιωμάτων, όπως ο Dr. Martin Luther King Jr., ο Malcolm X και ο Julian Bond, αλλά και μια σειρά πορτρέτων με στρατιώτες από το Βιετνάμ, ο Avedon φωτογράφιζε τα ‘μοντέλα’ του πάντα με βάθος και ψυχαναλυτική διάθεση.

•      Ο Avedon υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες που συνέβαλε στις δεκαετίες του ‘60, '70 και '80 ώστε να εγκαθιδρυθεί η φωτογραφία επίσημα ως μορφή τέχνης. Το 1959 δημοσίευσε μάλιστα το βιβλίο φωτογραφιών, Observations, με σχολιασμό του Truman Capote και το 1964 το Nothing Personal, μια ακόμη συλλογή φωτογραφιών με δοκίμιο από τον παλιό καλό του φίλο James Baldwin.

•      Το 1974, πορτρέτα του Avedon με τον άρρωστο πατέρα του, εκτέθηκαν στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης και τον επόμενο χρόνο μια επιλογή επίσης πορτρέτων του παρουσιάστηκε στο Marlborough Gallery. Ακολούθησε το ’77 η αναδρομική έκθεση "Richard Avedon: Φωτογραφίες 1947-1977", η οποία παρουσιάστηκε στο Metropolitan Museum of Art και μετά βγήκε σε διεθνή περιοδεία σε διάσημα μουσεία του κόσμου.

•      Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους φωτογράφους του 20ού αιώνα, καθώς κατάφερε να διευρύνει συνολικά το είδος με το σουρεαλιστικό και προκλητικό τρόπο που συνήθιζε να φωτογραφίζει σε έναν μέχρι πρότινος ‘ξύλινο’ χώρο, όπως ήταν αυτός της μόδας, αλλά και με τα πορτραίτα μερικών από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες που απέδιδαν απογυμνωμένη την ψυχή τους. «Τη στιγμή που ένα συναίσθημα ή γεγονός μετατρέπεται σε φωτογραφία δεν είναι πλέον ένα γεγονός, αλλά μια γνώμη» συνήθιζε να λέει. «Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως ανακρίβεια σε μια φωτογραφία. Όλες οι φωτογραφίες είναι ακριβείς. Καμία όμως δεν είναι η αλήθεια».

•      Ο Avedon ήταν μία κυρίαρχη φιγούρα στην πολιτιστική ζωή διεθνώς και ενέπνευσε την κλασική ταινία «Funny Face» το 1957, στην οποία ο Fred Astaire υποδύεται έναν χαρακτήρα βασισμένο στη ζωή του.

•      Απεβίωσε την 1η Οκτωβρίου 2004 στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, όπου βρισκόταν σε μια φωτογραφική αποστολή για το The New Yorker. Ήταν 81 χρόνων.


Συνήθιζε να λέει:

«Αν περάσει έστω και μία μέρα χωρίς να κάνω κάτι που σχετίζεται με την φωτογραφία, είναι σαν να έχω παραμελήσει κάτι πολύ ουσιαστικό για την ύπαρξή μου, σαν να έχω ξεχάσει να ξυπνήσω. Ξέρω ότι το τυχαίο της ύπαρξής μου να γίνω φωτογράφος, έχει καταστήσει τη ζωή μου πραγματικότητα».

«Τα πορτρέτα που δημιουργώ έχουν να κάνουν περισσότερο με μένα παρά με τους ανθρώπους που φωτογραφίζω».

«Συχνά νιώθω ότι οι άνθρωποι έρχονται σε μένα να φωτογραφηθούν όπως θα πήγαιναν σε ένα γιατρό ή σε μια μάντισσα -για να μάθουν ποιοι είναι».

«Όταν τελειώνει μία φωτογράφηση, αισθάνομαι συνήθως ένα είδος αμηχανίας για αυτό που έχουμε μοιραστεί. Είναι τόσο έντονο».

«Οι φωτογραφίες μου μένουν στην επιφάνεια, δεν πάνε παραπέρα. Αποτελούν αναγνώσεις της επιφάνειας. Έχω μεγάλη πίστη σε αυτές. Μία καλή επιφάνεια είναι γεμάτη ενδείξεις. Αλλά κάθε φορά που απορροφούμαι από την ομορφιά ενός προσώπου, από την τελειότητα ενός χαρακτηριστικού, αισθάνομαι ότι έχω χάσει αυτό που πραγματικά βρίσκεται εκεί... έχω αποπλανηθεί. Αυτό συνήθως δεν είναι ό,τι καλύτερο. Έτσι, κάθε φωτογράφηση είναι και ένα τεστ».

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_1981_149_5 Τζορτζ Χάρελ, ο μάστερ των χολιγουντιανών ενσταντανέ Ένα νέο λεύκωμα παρουσιάζει τις εξαιρετικές φωτογραφίες του διάσημου καλλιτέχνη.
#load_content_with_ajax