Θέατρο | Είδα...

Είδα: το «Loot» σε σκηνοθεσία Μάκη Παπαδημητρίου 02 Φεβρουαρίου 2015

Παρά τις αδυναμίες στην εκτέλεσή της, μια διασκεδαστική σάτιρα με έναν απολαυστικό Γιάννο Περλέγκα.

Παραστάσεις με αποτελέσματα σαν του «Loot» ξαναφέρνουν στην επικαιρότητα μια φράση που έχουμε αρκετά παραγκωνίσει, αλλά ειδικά στο πεδίο δημιουργίας είναι αναγκαιότητα: Ιστορία γράφουν οι παρέες. Για να μην υπερβάλλουμε, η κωμωδία του Τζο Ορτον όπως ανεβαίνει στο θέατρο του Νέου Κόσμου, δεν είναι μια παράσταση που θα μείνει στην ιστορία. Σίγουρα, όμως, είναι μια δουλειά που υπενθυμίζει τη χαρά και τη ζύμωση της ομάδας, τη φρεσκάδα και τον αυθορμητισμό της, μεταξύ τους, επικοινωνίας, του «εδώ και τώρα» που αυτή γεννάει, του χειροποίητου υλικού.
Και σε μια θεατρική σεζόν που οι κωμωδίες είναι μειονότητα, αυτά τα χαρακτηριστικά φτάνουν και περισσεύουν για να εκτιμήσεις τι είναι εκείνο που σου προκαλεί τελικά γέλιο: είναι η ίδια η ιστορία και οι ατάκες της ή μήπως και οι φορείς της;
Ακριβώς πριν από 50 χρόνια, ο Βρετανός συγγραφέας έγραψε μια έξυπνη, μαύρη κωμωδία για τον παραλογισμό και τη διαφθορά της εξουσίας -της αστυνομικής και της εκκλησιαστικής εν προκειμένω- που συναγωνίζεται αυτήν του περιθωρίου. Μια εξωφρενική ιστορία κατά την οποία ο μικροαπατεώνας γιος μιας οικογένειας την ημέρα που κηδεύεται η αδικοχαμένη μάνα του, κρύβει στο φέρετρό της το ποσό που αφαίρεσε μαζί με τον συνεργό και εραστή του από μια τραπεζική ληστεία. Ο επιθεωρητής Τράσκοτ όμως -καθόλου αδέκαστος και έντιμος- σκοπεύει να τους εκθέσει, όχι φυσικά για να αποδώσει δικαιοσύνη, αλλά για να κρατήσει τα κλεμμένα για τον εαυτό του. Στο ενδιάμεσο της πλοκής ο χήρος της εκλιπούσας και η νοσοκόμα της (που όπως αποδεικνύεται είναι μια σίριαλ κίλερ) περιπλέκουν ακόμα περισσότερο την εξέλιξη της σάτιρας.
Το φαρσικό χιούμορ δίνει τη δυνατότητα στον Μάκη Παπαδημητρίου -εδώ από την πλευρά του σκηνοθέτη- να μεγεθύνει τα στερεότυπα γύρω από τις φιγούρες των ηρώων και -γιατί όχι- να εφαρμόσει πάνω τους αφομοιωμένα χαρακτηριστικά. Ο Τράσκοτ είναι γκαφατζής σαν τον Αστυνόμο Σαΐνη και τον Επιθεωρητή Κλουζώ, ενώ οι δύο νεαροί συνεργοί, Ντένις και Χαλ, έλκουν στοιχεία της κινησιολογίας τους που μας θύμισαν έντονα το σατιρικό βίντεο κλιπ «Sabotage» των Beastie Boys. Παρά τις όποιες ευκολίες στην ελληνοποίηση και στον εκσυγχρονισμό των αστείων ή την «κοιλιά» που κάνει προς το τέλος, η παράσταση χαρίζει πλούσιο γέλιο, κατά σημεία παρασύρει το κοινό της με το βιτριολικό χιούμορ, είναι διασκεδαστική χωρίς να είναι επιφανειακή. Ο Μάκης Παπαδημητρίου έχει οργανώσει τη σκηνοθεσία του αντλώντας φανερά στοιχεία από την πρακτική των ερμηνειών του – κάτι που σημαίνει ότι του είναι δύσκολο να μην παίζει.
Ευτυχώς όμως, διαθέτει εκτός από μια ομάδα φίλων και μια ομάδα καλών ηθοποιών διαθέσιμων να ακολουθήσουν την οπτική του. Ο Γιάννος Περλέγκας, τον οποίο καιρό είχαμε να δούμε σε κωμωδία (μετά από την «Τριλογία του παραθερισμού»), είναι ιδιαίτερα απολαυστικός και εκμεταλλεύεται κάθε αβανταδόρικη ατάκα του ρόλου του στο έπακρο, δίνοντας πόντους στο κωμικό αποτέλεσμα. Φυσικός και εκφραστικός ο Ομηρος Πουλάκης ως Ντένις σε μια καλή χημεία με τον Δημήτρη Πασσά που στην αρχή της παράστασης είναι λίγο μουδιασμένος, αλλά «ζεσταίνεται» στην πορεία. Η Κατερίνα Λυπηρίδου με έντονη κωμική προσωπικότητα κι εδώ να υποδύεται την αδίστακτη νοσοκόμα, ενώ ο Γιώργος Μακρής προσωποποιεί με κέφι τον αγγλικό μικροαστισμό και τη θρησκευτική αφέλεια.

Στέλλα Χαραμή

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_0053 Είδα: το «Art» σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αθερίδη Η ανδρική φιλία υπό το πρίσμα της μοντέρνας τέχνης και της εν σπέρματι ασάφειας που τη χαρακτηρίζει. Main_original_703 Είδα: τις «Δούλες» σε σκηνοθεσία Τσέζαρις Γκραουζίνις Ενδιαφέρουσα ανάγνωση που στερεώνεται γύρω από τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Main_slider Είδα: το «Θα ονειρεύεσαι πάλι μια καινούρια φορεσιά» σε σκηνοθεσία Η. Ελληνικιώτη Μία ενδιαφέρουσα σκηνοθετική πρόταση. Main_original_slider_(1) Είδα: «Το Σώσε» σε σκηνοθεσία Εκτορα Λυγίζου Ξεκαρδιστική, ευφυής, παρά το φορμαλισμό της, μετα-φάρσα. Main_slider Είδα: το «Ριχάρδος Β’- Το Ρέκβιεμ ενός Βασιλιά» σε σκηνοθεσία Marlene Kaminsky Ο Τάσος Νούσιας ερμηνεύει τον Ριχάρδο Β’ επιτυγχάνοντας έναν υποκριτικό και κινησιολογικό άθλο, καθώς ζωντανεύει την ιστορία του βασιλιά όντας ουσιαστικά μόνος του πάνω σε μια άδεια σκηνή. Main_main_01_left Είδα: την «Κουζίνα» σε σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη Ενδιαφέρουσα και αισθητικά άψογη προσπάθεια αλλά με άτεχνες ερμηνείες.
#load_content_with_ajax