ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018
Θέατρο | Είδα...

Είδα: την «Καινούργια σελίδα» σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου 24 Νοεμβρίου 2017

Κομψή, καλοκουρδισμένη και καλοπαιγμένη απόδοση μιας κλασικής ρομαντικής κομεντί.

Μετά από οκτώ χρόνια κρίσης και μιας ταυτόχρονης στροφής στο σοβαρό ή σοβαροφανές ρεπερτόριο, η επιλογή μιας κλασικής ρομαντικής κομεντί  (που γνώρισε μεγάλες δόξες στις εμπορικές σκηνές και τους μεγάλους θιάσους κατά τις προηγούμενες “ξέγνοιαστες” δεκαετίες) μοιάζει ανεπίκαιρη έως και ανεδαφική. Υπό αυτές τις συνθήκες, η παράσταση του Γιάννη Μόσχου πάνω στο έργο του Νιλ Σάιμον έχει πετύχει εις διπλούν το στοίχημα της. 

Καταρχάς, γιατί καταφέρνει να “σπάσει” το θεματολόγιο των καιρών μας παραδίδοντας τελικά μια παράσταση που να αφορά. Και, κατά δεύτερον, γιατί παραδίδει μια πραγματικά καλή παράσταση. Η, εκ πρώτης όψεως, ανέμελη δραματουργία του Σάιμον – το “προξενιό” ανάμεσα στο συγγραφέα και πρόσφατα χήρο Τζορτζ Σνάιντερ με την ηθοποιό Τζένι Μαλόουν που καταλήγει σ' έναν κεραυνοβόλο έρωτα και σ' έναν εξίσου αστραπιαίο γάμο, πάντα υπό τη σκιά του πένθους – εστιάζεται στο θέμα της μοναξιάς. «Η μοναξιά είναι η μεγαλύτερη μάστιγα τη σήμερον ημέρα» γράφει ο Νιλ Σάιμον στα τέλη της δεκαετίας του '70, μια διαπίστωση που φαντάζει απείρως πιο καίρια σήμερα, στα χρόνια της ακραίας ατομικότητας. Ο Γιάννης Μόσχος διαβάζει το έργο ως την προσπάθεια δύο ανθρώπων που διψούν ν' αγαπήσουν και ν' αγαπηθούν, απαλλαγμένοι από τα τραύματα του παρελθόντος• κι αυτή τελικά είναι μια δραματική όσο και αέναη προσπάθεια για τους ανθρώπους κάθε εποχής. Δεν απεμπολεί βεβαίως, το κυρίαρχο μοτίβο του έργου που είναι το τρυφερό χιούμορ, αφού στη βάση της η ιστορία (εν μέρει αυτοβιογραφική) είναι αποτυπωμένη από την πιο φωτεινή της πλευρά.

Την ίδια ώρα, η σκηνοθεσία του Γιάννη Μόσχου – αν και κλασικότροπη αναφορικά με παλαιότερες σκηνοθεσίες του - διέπεται από πολύτιμες αξίες: Παρουσιάζει ολοκληρωμένους χαρακτήρες (το πρωταγωνιστικό παζλ συμπληρώνουν ο αδελφός Σνάιντερ, Λίο και η φίλη της Τζένι, Φέι), καλά δουλεμένο ρυθμό, είναι κομψή και καλαίσθητη παρά τον περιορισμένο χώρο του «Μικρού Γκλόρια» (σκηνικά και κοστούμια από την Τίνα Τζόκα) και διαθέτει εύθυμες, καλοκουρδισμένες ερμηνείες τόσο αναφορικά με την κωμική όσο και με τη δραματική υφολογία του έργου.

Ο Ταξιάρχης Χάνος κρατάει ωραία τις ισορροπίες στο ρόλο του Τζορτζ Σνάιντερ – παρότι διατηρεί ένα είδος αμηχανίας στην παρουσία του ως εραστή – ενώ η Μαρία Καλλιμάνη, μολονότι δεν είναι συνηθισμένη στο πιο ανάλαφρο θέατρο, εμφανίζεται δυναμική, σπιρτόζα και με αυτοπεποίθηση στο ρόλο της Τζένι Μαλόουν. Με αβίαστη κωμικότητα επιβάλλονται στη σκηνή η Αντρή Θεοδότου -  μια στ' αλήθεια μπριόζα και όχι όσο αναγνωρισμένη όσο θα της άξιζε ηθοποιός  - αλλά και ο Αγγελος Μπούρας, εξίσου κεφάτος και δροσερός.
Εν ολίγοις, απολαυστικό, ευφρόσυνο θέατρο, που αναβλύζει συναισθηματική ζεστασιά και κλείνει πονηρά το μάτι στη θετική πλευρά της ζωής τώρα που τη χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ.
 

Γιατί να το δω:
1. Για τις απολαυστικές ερμηνείες.
2. Για τη ζεστασιά και την ευφορία της παράστασης.
3. Για την καλαισθησία και τον κινηματογραφικό ρυθμό της.
Γιατί να μην το δω:
1. Δεν συντρέχει κανείς προφανής λόγος.

Στέλλα Χαραμή

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_slider Είδα: το «Θα ονειρεύεσαι πάλι μια καινούρια φορεσιά» σε σκηνοθεσία Η. Ελληνικιώτη Μία ενδιαφέρουσα σκηνοθετική πρόταση. Main_original_slider_(1) Είδα: «Το Σώσε» σε σκηνοθεσία Εκτορα Λυγίζου Ξεκαρδιστική, ευφυής, παρά το φορμαλισμό της, μετα-φάρσα. Main_slider Είδα: το «Ριχάρδος Β’- Το Ρέκβιεμ ενός Βασιλιά» σε σκηνοθεσία Marlene Kaminsky Ο Τάσος Νούσιας ερμηνεύει τον Ριχάρδο Β’ επιτυγχάνοντας έναν υποκριτικό και κινησιολογικό άθλο, καθώς ζωντανεύει την ιστορία του βασιλιά όντας ουσιαστικά μόνος του πάνω σε μια άδεια σκηνή. Main_main_01_left Είδα: την «Κουζίνα» σε σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη Ενδιαφέρουσα και αισθητικά άψογη προσπάθεια αλλά με άτεχνες ερμηνείες. Main__elg0195 Είδα: τον «Τίμωνα τον Αθηναίο» σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού Μια πρώτης τάξεως εκκίνηση για το χειμερινό πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου. Main_%ce%97_%ce%9a%ce%a5%ce%a1%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%98%ce%91%ce%9b%ce%91%ce%a3%ce%a3%ce%91%ce%a3_dsc2819 Είδα: την «Κυρά της Θάλασσας» σε σκηνοθεσία της Δανάης Σπηλιώτη Η σκηνοθέτις μάς σύστησε εκ νέου το έργο μέσα από μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα σκηνική ανάγνωση.
#load_content_with_ajax