Θέατρο | Είδα...

Τι κράτησα από το «Greek Freak- Fire and Fury» του Σίμου Κακάλα 07 Δεκεμβρίου 2017

Εξαιρετικοί στις ερμηνείες τους οι Μωραϊτης και Βαλάσογλου.

Στο «Greek Freak- Fire and Fury» πήγα γνωρίζοντας εκ των προτέρων τι περίπου θα δω. Είχα ακούσει παντός είδους απόψεις από συναδέλφους και φίλους που την είδαν το καλοκαίρι που μας πέρασε στο Φεστιβάλ Αθηνών, είχα μιλήσει με τον Σίμο Κακάλα, και ήμουν πλήρως προετοιμασμένη πως θα δω μία προβοκατόρικη, σχεδόν εμπρηστική παράσταση που δε θα άφηνε κανέναν άνθρωπο του θεάτρου ασχολίαστο.
Τελικά, αυτό που είδα δε μου άρεσε. Το βρήκα άνευρο, με κάποιες μόνο καλές στιγμές (όπως το ευφάνταστο και πολύ επίκαιρο παιχνίδι της τηλεοπτικής «Αναγούλας» και ορισμένα εύστοχα σχόλια) και αισθάνθηκα πώς μολονότι όλη αυτή η προσπάθεια έκρυβε μέσα της μια γοητευτική αναρχία, αυτή πνίγηκε εν τη γενέσει της και δεν πρόλαβε να εκδηλωθεί. Έτσι, αν η παράσταση αυτή είναι σε σημαντικό βαθμό ίδια (το σημειώνω αυτό γιατί η διάρκειά της δεν είναι πλέον τρίωρη, αλλά δίωρη) μ΄αυτή που είδε το υπόλοιπο κοινό, ανήκω στην πλευρά αυτών που δεν τους άγγιξε καθόλου. Και λέω καθόλου, γιατί ούτε εκνευρίστηκα, ούτε κουράστηκα, ούτε βαρέθηκα. Τουναντίον γέλασα πολύ –και δε γελάω εύκολα- με τα περισσότερα σατιρικά και επιθεωρησιακά στοιχεία του έργου. Αλλά δεν Freakαρα, δεν ένιωσα να δοκιμάζονται τα όρια της ανοχής μου - ούτε όταν οι ηθοποιοί φορώντας τεράστια ομοιώματα ανδρικών γεννητικών οργάνων «έχυναν» ένα λευκό υγρό στις φέτες κέικ που είχαν μοιράσει στο κοινό-  και γενικώς έφυγα με συναισθήματα τελείως ουδέτερα. 

Αν κάτι κράτησα απ΄ όλη την παράσταση, αυτό ήταν οι ξεχωριστές ερμηνείες του Κωνσταντίνου Μωραϊτη (που έχουμε αναφερθεί και στο παρελθόν στην υποκριτική δυναμική του) και του Μιχάλη Βαλάσογλου. Χαμαιλέοντας ερμηνευτικά, άριστος κινησιολογικά, o τελευταίος εκμεταλλευόταν τις μάσκες - γνωστό όχημα του Σίμου Κακάλα-  και μεταμορφωνόταν από νούμερο σε νούμερο χαρίζοντάς μας απολαυστικές στιγμές.

Επειδή μου έκανε ιδιαίτερη αίσθηση το γενικότερο στήσιμό του, έψαξα λίγο παραπάνω και επιβεβαιώθηκα για το πολύπλευρο του χαρακτήρα του. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία, Ευρωπαϊκή και Βυζαντινή Μουσική και ελεύθερο σχέδιο. Εργάστηκε ως φιλόλογος, συντάκτης και επιμελητής εκδόσεων, ως ιεροψάλτης, ζωγράφος και εικονογράφος. Μετά τις σπουδές του στη Φιλολογία αφοσιώθηκε στην υποκριτική και στον σύγχρονο χορό παρακολουθώντας επί σειρά ετών ανοιχτά μαθήματα, σεμινάρια και εργαστήρια στην Ελλάδα και στη Γαλλία. Τελευταία μάλιστα συμμετείχε στην παράσταση «Ξένος» του Αλμπέρ Καμύ στο ΑΠό Μηχανής Θέατρο, στην «Lolita Reversed» που σκηνοθέτησε ο Χρήστος Καρασαββίδης στην Πειραματική του Εθνικού, σε προηγούμενες  παραστάσεις του Σίμου Κακάλα, αλλά και της Σοφίας Μαραθάκη ( Ουγκώ, Μια Ουτοπία - Γενικός Γραμματέας- La Dispute).

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_slider Είδα: την «Αντιγόνη» σε σκηνοθεσία Αιμίλιου Χειλάκη και Μανώλη Δούνια Αρτιο αποτέλεσμα σε μια από τις παραστάσεις που θα ξεχωρίσουν αυτό το καλοκαίρι. Main_slider Είδα: τον «Πλούτο» σε σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγεβιτς Μία εύστοχη διασκευή με εξαιρετικές ερμηνείες από το σύνολο των ηθοποιών. Main_cezaris_grauzinis_agamemnon_site_29_photo_evi_fylaktou Είδα: τον «Αγαμέμνονα» σε σκηνοθεσία Τσεζάρε Γκραουζίνις Η σκηνοθετική γραμμή λοιπόν αντικατέστησε τις πράξεις με το λόγο, αλλά όπως αναφέρει και ο Αριστοτέλης στην Ποιητική του, το θέατρο είναι μίμηση πράξεων. Main_slider Είδα: τις «Τρωάδες» σε σκηνοθεσία Θόδωρου Τερζόπουλου Μια συνταρακτική τελετουργική απόδοση της τραγωδίας του Ευριπίδη. Main_mapa_teatro_apoxairetismos_site_1_photo_camille_barnaud-1 Είδα: τον «Αποχαιρετισμό» σε σκηνοθεσία Heidi Abderhalden και Rolf Abderhalden Μία παράσταση που καταφέρνει να δείξει τη ζωή της Κολομβίας, ενώ ταυτόχρονα διδάσκει. Main_skin-lia_haraki Είδα [κι ένιωσα]: το «Skin» της Λίας Χαράκη Μία συγκινητική performance - εμπειρία γύρω από την έννοια της εμπιστοσύνης.
#load_content_with_ajax