Θέατρο | Είδα...

Είδα: τις «Παράξενες ιστορίες» σε σκηνοθεσία Violet Louise 03 Ιουλίου 2018

Ευτυχής η επιλογή της Α. Παππά, η οποία απέδειξε ότι τα πολυμέσα είναι αδύναμα να στηρίξουν μια παράσταση, όταν υπάρχουν δυνατό κείμενο και ηθοποιός.

«Όλα όσα βλέπουμε ή ό, τι φαινόμαστε
Όνειρο είναι μέσα σε όνειρο…» Έ. Α. Πόε

Στον κλειστό χώρο της Πειραιώς 260, σε μια άδεια σκηνή με μόνο σκηνικό αντικείμενο μια καρέκλα, η σκηνοθέτις/περφόρμερ και μουσικός, Violet Louise (Λουίζα Κωστούλα) έστησε ένα σκηνικό πολυμέσων με ήχους, βιντεοπροβολές και μουσική. Εκεί διαδραματίστηκαν οι «Παράξενες Ιστορίες» που έδωσαν «σάρκα κι οστά» στην ποίηση του Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Οι θεατές της παράστασης είχαν τη δυνατότητα να ακούσουν τον λόγο στα ελληνικά ερμηνευμένο από την Αγλαΐα Παππά, αλλά και στο πρωτότυπο (αγγλικά) από την Violet Louise.

Άλλοτε ως ήρωας του Πόε κι άλλοτε ως ο ίδιος ο ποιητής,  με «όπλα» τις εκκωφαντικές της σιωπές, τη γεμάτη ένταση και πάθος υποκριτική της, αλλά και τα ίδια τα κείμενα, η Α. Παππά «καθηλωμένη» σε μια καρέκλα που θύμιζε αναπηρική, κατάφερε να ζωντανέψει στα μάτια μας την ποίηση του συγγραφέα.

Τα οπτικά πολυμέσα που χειρίστηκε η σκηνοθέτιδα κατάφεραν να δημιουργήσουν μια εξπρεσιονιστική ατμόσφαιρα ισχυροποιώντας την ήδη στιβαρή ερμηνεία της Α. Παππά, αλλά και να λειτουργήσουν υποστηρικτικά πλαισιώνοντας τη σκηνή. Κάποιες φορές επίσης, όπως στην αρχή και το τέλος με τα μάτια από το κοράκι, απέδωσαν με νατουραλιστικό τρόπο τη ζωώδη φύση του ανθρώπου.

Η μουσική λειτούργησε, επίσης, προς την ίδια κατεύθυνση με τις βιντεο-προβολές, προσδίδοντας μια απόκοσμη αίσθηση στην ποίηση του Πόε. Διαφωνώ, ωστόσο, με το ότι η ποίηση στο πρωτότυπο ακούστηκε αποκλειστικά και μόνον τραγουδιστικά από την Violet Louise.

Στο σύνολό της η σκηνοθέτιδα έστησε μια παράσταση στην οποία ακούστηκε σχεδόν το μεγαλύτερο κομμάτι από την ποίηση του Έ.Α. Πόε. Κατάφερε να δημιουργήσει ένα εικαστικό περιβάλλον (με προβολές και μουσική) που απέδωσε με ενδιαφέροντα τρόπο το «έργο» του Αμερικανού ποιητή. Ήταν ευτυχής η επιλογή της Α. Παππά, η οποία απέδειξε ότι τα πολυμέσα είναι αδύναμα να στηρίξουν μια παράσταση, όταν υπάρχουν δυνατό κείμενο και ηθοποιός.

Γιατί να το δω

-Για την μοναδική ερμηνεία της Αγλαΐας Παππά
-Για να γνωρίσω την ποίηση του Έ. Α. Πόε

Γιατί να μην το δω
- Για την άσκοπη, κάποιες φορές, χρήση των πολυμέσων που έθετε εκτός ρυθμού την παράσταση σε κάποια σημεία

Τόνια Τσαμούρη

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_slider Είδα: την «Αντιγόνη» σε σκηνοθεσία Αιμίλιου Χειλάκη και Μανώλη Δούνια Αρτιο αποτέλεσμα σε μια από τις παραστάσεις που θα ξεχωρίσουν αυτό το καλοκαίρι. Main_slider Είδα: τον «Πλούτο» σε σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγεβιτς Μία εύστοχη διασκευή με εξαιρετικές ερμηνείες από το σύνολο των ηθοποιών. Main_cezaris_grauzinis_agamemnon_site_29_photo_evi_fylaktou Είδα: τον «Αγαμέμνονα» σε σκηνοθεσία Τσεζάρε Γκραουζίνις Η σκηνοθετική γραμμή λοιπόν αντικατέστησε τις πράξεις με το λόγο, αλλά όπως αναφέρει και ο Αριστοτέλης στην Ποιητική του, το θέατρο είναι μίμηση πράξεων. Main_slider Είδα: τις «Τρωάδες» σε σκηνοθεσία Θόδωρου Τερζόπουλου Μια συνταρακτική τελετουργική απόδοση της τραγωδίας του Ευριπίδη. Main_mapa_teatro_apoxairetismos_site_1_photo_camille_barnaud-1 Είδα: τον «Αποχαιρετισμό» σε σκηνοθεσία Heidi Abderhalden και Rolf Abderhalden Μία παράσταση που καταφέρνει να δείξει τη ζωή της Κολομβίας, ενώ ταυτόχρονα διδάσκει. Main_skin-lia_haraki Είδα [κι ένιωσα]: το «Skin» της Λίας Χαράκη Μία συγκινητική performance - εμπειρία γύρω από την έννοια της εμπιστοσύνης.
#load_content_with_ajax