Θέατρο | Είδα...

Είδα: το «Ριχάρδος Β’- Το Ρέκβιεμ ενός Βασιλιά» σε σκηνοθεσία Marlene Kaminsky 10 Οκτωβρίου 2018

Ο Τάσος Νούσιας ερμηνεύει τον Ριχάρδο Β’ επιτυγχάνοντας έναν υποκριτικό και κινησιολογικό άθλο, καθώς ζωντανεύει την ιστορία του βασιλιά όντας ουσιαστικά μόνος του πάνω σε μια άδεια σκηνή.

«ΡΙΧΑΡΔΟΣ Β’: …γιατί εγώ παίζω πολλούς ρόλους»

Σύμφωνα με τον Harold Bloom «ο Σαίξπηρ, που διαρκώς πειραματιζόταν, δημιούργησε τον "Ριχάρδο Β’" σαν ένα εκτενές μεταφυσικό λυρικό ποίημα, το οποίο θα έπρεπε να ήταν αδύνατον για ένα ιστορικό έργο, αλλά για τον Σαίξπηρ όλα είναι δυνατά» (Shakespeare: The Invention of the Human, London: Fourth Estate, 249). Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ έγραψε τον «Ριχάρδο Β’» το 1595 και ενώ είχαν προηγηθεί 5 έργα βασισμένα επίσης σε ιστορικά πρόσωπα (Ερρίκος ΙV -τρία μέρη-, Ριχάρδος ΙΙΙ και Βασιλιάς Ιωάννης). Πρόκειται ωστόσο για το πρώτο ιστορικό έργο του Άγγλου συγγραφέα που περιλαμβάνει εξίσου πολιτικές αναφορές και σχόλια, όσο και μεταφυσικό λυρισμό.

Αρχικά, παρακολουθούμε τον Ριχάρδο Β’ να μεσολαβεί στη διαμάχη που έχουν ο Ερρίκος Μπολιγκμπρόουκ με τον Δούκα του Νόρφολκ. Ο βασιλιάς αποφασίζει να τους εξορίσει και τους δύο από τη χώρα. Ο πατέρας του Μπολιγκμπρόουκ, ο Γκαντ, που είναι και θείος του Ριχάρδου Β’ του επιτίθεται για την άδικη εξορία του γιου του και τη συκοφάντησή του. Μετά τον θάνατό του Γκαντ, ο Ριχάρδος Β’ αποφασίζει να εγκολπωθεί τα κτήματά του, που πλέον ανήκουν κληρονομικά στον Μπολιγκμπρόουκ. Ενώ ο Ριχάρδος Β’ βρίσκεται στην Ιρλανδία για να καταπνίξει μια επανάσταση, ο Μπολιγκμπρόουκ επιστρέφει στη χώρα για να εκδικηθεί και του παίρνει το θρόνο. Με την επιστροφή του, ο Ριχάρδος Β’ βρίσκεται αντιμέτωπος με τον εξάδελφό του, ο οποίος όχι μόνον του έχει πάρει το στέμμα, αλλά επιπλέον τον στέλνει στη φυλακή. Εκεί, ο Ριχάρδος Β’ θα βρει το θάνατο από το χέρι δολοφόνου.

Ο «Ριχάρδος Β’» είναι ένα από τα πιο πολυπρόσωπα κείμενα του Σαίξπηρ, καθώς περιλαμβάνει περισσότερους από 30 ρόλους επί σκηνής. Η Marlene Kaminsky σκηνοθέτησε τον «Ριχάρδο Β’-Το Ρέκβιεμ ενός Βασιλιά» έχοντας αρχικά πολύτιμο αρωγό την ποιητική μετάφραση του Κ. Καρθαίου, η οποία διατηρεί απόλυτα την επαφή της με το σαιξπηρικό κείμενο, δίνοντας παράλληλα τον τόνο στον οποίο επρόκειτο να κινηθεί η παράσταση. Η σκηνοθέτις (που επίσης επιμελήθηκε τη σκηνογραφία και τη δραματουργική ανάλυση) εστίασε στην ιστορία και τη δαιδαλώδη ψυχική ιδιοσυγκρασία του ήρωα προκειμένου να στήσει μια παράσταση ιδωμένη μέσα από την οπτική του βασιλιά. Αυτό γίνεται σαφές ήδη από το λιτό, αλλά πλούσιο μηνυμάτων σκηνικό που επιμελήθηκε η ίδια η σκηνοθέτις. Στη σκηνή υπάρχει ένας τοίχος υψωμένος έως το τέλος της οροφής που έχει μόνον ένα άνοιγμα, στο επάνω αριστερά τμήμα. Το άνοιγμα αυτό αποτελεί το μοναδικό παράθυρο στον έξω κόσμο για τον ήρωα, αλλά επίσης αποδίδει απόλυτα τον εγκλεισμό του Ριχάρδου Β’ μέσα στον εαυτό του.

Ο Τάσος Νούσιας ερμηνεύει τον Ριχάρδο Β’ επιτυγχάνοντας έναν υποκριτικό και κινησιολογικό άθλο, καθώς ζωντανεύει την ιστορία του βασιλιά όντας ουσιαστικά μόνος του πάνω σε μια άδεια σκηνή. Καταφέρνει να βουτήξει μέσα στο συνειδητά ασυνείδητο του Βασιλιά Ριχάρδου Β’ και να γίνει ο ρόλος. Αφηγείται, υπό την καθοδήγηση της M. Kaminsky, την ιστορία από τη μεριά του, δηλαδή από τη μεριά του βασιλιά Ριχάρδου Β’. Εμφανίζει έναν Ριχάρδο Β’ ο οποίος δεν επιθυμεί το κακό, δεν προσπαθεί να βλάψει κάποιον εσκεμμένα, αλλά παλεύει για να καταφέρει να διατηρηθεί ο ίδιος στο βασιλικό βάθρο που βρέθηκε χωρίς καν να είναι σίγουρος ότι το θέλει. Έτσι, ο Τ. Νούσιας μεταμορφώνεται, με μοναδικά όπλα την υποκριτική, τη φωνή και την κίνησή του από Ριχάρδος Β΄ σε Γκαντ, σε Μπολιγκμπρόουκ και πάλι σε Ριχάρδος Β’ προκειμένου να μπει και στο πετσί των αντιπάλων του. Η μοναδική στιγμή που θα βρεθεί αντιμέτωπος με κάποιον άλλον πλην του εαυτού του, θα είναι λίγο πριν το θάνατό του, όταν στο άνοιγμα της σκηνής θα εμφανιστεί ο Μπολιγκμπρόουκ. Ο «αληθινός» Μπολιγκμπρόουκ, με κεφάλι λύκου, θα μιλήσει στον «αγαπητό του εξάδελφο», όπως τον αποκαλεί, λίγο προτού του επιτεθεί και τον κατασπαράξει.

Ο Αλέξανδρος Φιλιππόπουλος, συνοδεύει υποκριτικά με εξαιρετική ακρίβεια και συνέπεια τον Τ. Νούσια. Η μεσαιωνική φιγούρα του εκπροσωπεί τον κόσμο που βρίσκεται έξω από το μυαλό του Ριχάρδου Β’. Άλλοτε συνομιλεί με τον βασιλιά (υποδυόμενος διάφορα πρόσωπα, από τη βασίλισσα μέχρι το παιδί της Ακολουθίας) και άλλοτε μεταμορφώνεται στον ίδιο τον Ριχάρδο Β’, όπως τον βλέπουν οι άλλοι, όπως μαρτυρά και η κινησιολογία τους.

Συνολικά, πρόκειται για μια παράσταση με ενδιαφέρουσα σκηνοθετική άποψη, όπως μαρτυρά και το τέλος, όπου ο Ριχάρδος Β’ αναλήφθηκε στον ουρανό σαν ιερό σφάγιο, αντί της άνανδρης δολοφονίας του που υπάρχει στο πρωτότυπο σαιξπηρικό κείμενο και με εξαιρετικές ερμηνείες.

Γιατί να το δω

-Για την εξαιρετική ερμηνεία του Τάσου Νούσια

-Για την ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία και σκηνική ανάγνωση του κειμένου

-Γιατί σπάνια ανεβαίνει πλέον ένα τέτοιο κείμενο, έστω και σε διασκευή

Τόνια Τσαμούρη

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_slider Είδα: το «Θα ονειρεύεσαι πάλι μια καινούρια φορεσιά» σε σκηνοθεσία Η. Ελληνικιώτη Μία ενδιαφέρουσα σκηνοθετική πρόταση. Main_original_slider_(1) Είδα: «Το Σώσε» σε σκηνοθεσία Εκτορα Λυγίζου Ξεκαρδιστική, ευφυής, παρά το φορμαλισμό της, μετα-φάρσα. Main_main_01_left Είδα: την «Κουζίνα» σε σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη Ενδιαφέρουσα και αισθητικά άψογη προσπάθεια αλλά με άτεχνες ερμηνείες. Main__elg0195 Είδα: τον «Τίμωνα τον Αθηναίο» σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού Μια πρώτης τάξεως εκκίνηση για το χειμερινό πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου. Main_%ce%97_%ce%9a%ce%a5%ce%a1%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%98%ce%91%ce%9b%ce%91%ce%a3%ce%a3%ce%91%ce%a3_dsc2819 Είδα: την «Κυρά της Θάλασσας» σε σκηνοθεσία της Δανάης Σπηλιώτη Η σκηνοθέτις μάς σύστησε εκ νέου το έργο μέσα από μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα σκηνική ανάγνωση. Main_slider Είδα: την «Άγρια Δύση» σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Αθερίδη Το έργο φέρνει απόηχους περισσότερο από αστικό δράμα, παρά από επιθεώρηση.
#load_content_with_ajax