Θέατρο | Νέα

Ο Τζον Μάλκοβιτς είναι (απλώς) ένας... τύραννος 21 Μαρτίου 2017

Ο διάσημος Αμερικανός ερμηνεύει το μονόλογο ενός απολυταρχικού μυαλού στο έργο «Just Call Me God».

Κατά συρροή δολοφόνος, ακόλαστος Καζανόβα και σήμερα πολιτικός δικτάτορας... Ο Τζον Μάλκοβιτς «ξελογιάζεται» από όλα τα είδη ψυχοπαθών στη σκηνή, κάθε περίπλοκο μυαλό που θέλει προσπάθεια να κατανοηθεί, αποτελεί την επόμενη πρόκληση για τον βιρτουόζο κύριο Μάλκοβιτς. Αυτή τη φορά μαζί με τον Αυστραλό σκηνοθέτη Michael Sturminger και τον μουσικό Martin Haselböck δημιουργούν ένα μουσικοθεατρικό θέαμα που βουτάει μέσα στο μυαλό του Satur Diman Cha, έναν πλασματικό δεσπότη.

Στην παράσταση «Just Call Me God» παρακολουθούμε τον παραληρηματικό  μονόλογο ενός δικτάτορα, ο οποίος παραπαίει στο όριο του ψυχισμού του, καθώς η μεγαλομανία του κλιμακώνεται σ' έναν πλήρη παροξυσμό της τρέλας. Και ο θεατής παρακολουθεί τον τελευταίο λόγο που δίνει. Ο Satur μπορεί να είναι ένα πλάσμα μίας μυθοπλαστικής ιστορίας, αλλά όσα λέει και επιθυμεί δεν απέχουν και πολύ από τις φιλοδοξίες πολλών υπαρκτών προσώπων. Άλλωστε σ' ένα σημείο του μονολόγου είναι αξιοσημείωτο ότι ο δικτάτορας εκφράζει το όραμά του για το μέλλον, στο οποίο οι υπερ-πλούσιοι περιβάλλουν τους εαυτούς τους και τους απομονώνουν με σύνορα, φράχτες και τοίχους.

Στην κατάδυση αυτού του μυαλού που ονειρεύεται την απόλυτη εξουσία και σταδιακά διαφθείρεται από αυτήν, ο Μάλκοβιτς στέκεται μόνος του στη σκηνή με συνοδεία τη μουσική του Μπαχ και ένα εκκλησιαστικό όργανο. Μόνο με αυτούς τους «συμμάχους», ο Μάλκοβιτς καταδύεται στην τρομακτική εμμονή ενός ηγέτη που ονειρεύεται την απόλυτη εξουσία. Όσο και αν αυτός ο μονόλογος ηχεί ως μία πολιτική τοποθέτηση στον κόσμο και όσο και αν θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο Τζον Μάλκοβιτς διαθέτει αυτή την πολιτική ευαισθησία, ο ίδιος εξακολουθεί να δηλώνει ένα ‘αντι-ιδεολογικό’ πρόσωπο που αδιαφορεί για την πολιτική και έχει να ψηφίσει περισσότερα από 40 χρόνια.

Μήπως αυτός ο μονόλογος καταφέρει να αλλάξει τις πολιτικές συνήθειες και του ίδιου του κύριου Μάλκοβιτς και να τον βοηθήσει να καταλάβει τους κινδύνους της απολιτικής στάσης του;

Η παράσταση «Just Call Me God: the final speech of a dictator» παίζεται στο Symphony Hall του Μπέρμιγχαμ στις 21 Μαρτίου και στο Union Chapel του Λονδίνου στις 23-25 Μαρτίου.
 

Λενιώ Αλεξίου

Περισσότερα "Νέα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΝΕΑ" Main_%ce%a4%ce%b1_%ce%9c%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_'%ce%95%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b1_2b%c2%a9_giannis_karabatsos Πρώτες φωτογραφίες από τα «Μάτια του Έρωτα» Βασίλης Μαυρογεωργίου, Κατερίνα Μαυρογεώργη, Μαρία Φιλίνη συσκηνοθετούν στο θέατρο Skrow. Main_%ce%9c%ce%97%ce%94%ce%95%ce%99%ce%91_%ce%a6%ce%a9%ce%a4%ce%9f Μία βακχική προσέγγιση της Μήδειας Μήδεια η Μαριάνθη Σοντάκη. Main_xionanoi_2500-4127 Το... Κακό επικρατεί στο θέατρο Πόρτα! Η Κατερίνα Μαυρογεώργη «σαρώνει» με την ερμηνεία της στους Χιονάνους των Patari Project. Main_empty_pic Τυφλοί μέσα σε μια κατεστραμμένη… Αθήνα «Ήμασταν ήδη τυφλοί όταν τυφλωθήκαμε, ο φόβος μας τύφλωσε, ο φόβος θα μας κρατήσει τυφλούς». Main_slider Βιογραφίες ανδρών στις θεατρικές σκηνές: Το παρασκήνιο μιας μυθιστορηματικής ζωής Έξι παραστάσεις με αξιόλογους πρωταγωνιστές που φέρουν την υπογραφή γνωστών σκηνοθετών. Main_papadakis_vaggelis_photo1 «Το σεξ ως αφετηρία για ένα ταξίδι... αυτοπραγμάτωσης» Ο σκηνοθέτης μίας «Πορνογραφικής Σχέσης», Βαγγέλης Παπαδάκης, σε μία αποκαλυπτική συνέντευξη.
#load_content_with_ajax