Θέατρο | Πρόσωπα

Don't shoot the messenger: Οι πρωταγωνιστές της Μητρόπολης στο www.tospirto.net 26 Μαΐου 2017

Ο κόσμος αλλάζει, όταν αλλάζει ο άνθρωπος και ο άνθρωπος αλλάζει όταν αλλάζει η καρδιά του.

Παράσταση-πραγματεία για τα ανεπιθύμητα νέα μιας μαύρης εποχής και το ανθρώπινο χορικό γύρω απ' την πτώση και το θαύμα. Ανάγνωση μιας συγκυρίας εκπύρωσης και ύβρης. Η "Μητρόπολη" του Αργύρη Πανταζάρα και της καλλιτεχνικής ομάδας momentum, μετά από το Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου το καλοκαίρι του 2016, παρουσιάζεται από την 1η Ιουνίου για 10 μόνο παραστάσεις στο "Σύγχρονο Θέατρο".

Μια παράσταση πάνω στις έννοιες της φυγής, της άφιξης, της μνήμης και της λήθης. Έννοιες που στην εποχή μας, εν μέσω συρράξεων και βιαιοπραγιών, οδηγούν πλήθος ανθρώπων σε αναζήτηση νέου τόπου, αποκτώντας τρομακτική βαρύτητα. Επί σκηνής, σε έναν έρημο και άγονο τόπο, συναντιούνται οι αγγελιαφόροι αρχαίων ελληνικών τραγωδιών. Συνθέτουν το δικό τους δράμα. Κάθε άγγελος είναι ένας τόπος, μια εποχή, μια ιστορία. Ανώνυμοι μάρτυρες γεγονότων, πόνου, βίας, θανάτων και θαυμάτων. Μάρτυρες πτώσεων, ιδεών, ανθρώπων και πολιτισμών. Προσεύχονται για μια χώρα που πεθαίνει. Μέσα από τον μύθο και την ιστορία δομούν τη δική τους "Μητρόπολη".

Οι πρωταγωνιστές της παράστασης μιλούν για το έργο αλλά και για την ανάγκη σήμερα μιας "Μητρόπολης".

Πώς προέκυψε η ιδέα για την παράσταση "Μητρόπολη"; Ποια ανάγκη σας οδήγησε σ' αυτήν; 
Αργύρης Πανταζάρας: Υπάρχει μια φράση που λέει: don't shoot the messenger” (μην πυροβολείτε τον αγγελιαφόρο). Όσο άσχημο, βίαιο ή εχθρικό και να 'ναι το μήνυμα, ο αγγελιαφόρος ανέκαθεν έφερε μια κάποια ασυλία. Ένα σημαντικό στοιχείο, κοινό στις περισσότερες τραγωδίες, είναι η ύπαρξη ανθρώπων που ο ρόλος τους αρχίζει και τελειώνει με την επιτυχή μεταφορά του μηνύματος. Ιδέα της Μητρόπολης λοιπόν, αποτέλεσε η συνάντηση αυτών των ανθρώπων και η μεταξύ τους ανταλλαγή πληροφοριών. Τραγικών γεγονότων των οποίων υπήρξαν μάρτυρες. Οι άνθρωποι αυτοί παρέμειναν, ως επί το πλείστον, ανώνυμοι και η αναφορά που γίνεται σ' αυτούς αφορά στην ιδιότητα και όχι στην προσωπικότητά τους. Αποφασίσαμε να τους προσφέρουμε ένα κοινό τόπο, μια δική τους τραγωδία, στην οποία ο φέρων την πληροφορία δεν είναι λιγότερο σημαντικός από το μήνυμα. Αλήθεια, πού πάνε οι άγγελοι μετά την τραγωδία; Δημιουργήσαμε τη δική μας απάντηση στην ερώτηση και τους οδηγήσαμε στη “Μητρόπολη”.

Γιατί επιλέξατε τα συγκεκριμένα κείμενα; 
Αργύρης Πανταζάρας: Τα κείμενα επιλέχτηκαν με βάση μια θεματική συνομιλία. Aτομο, πόλη, φρόνηση, πλάνη, επίκληση στο θείο, απουσία των θεών, έρωτας, θρήνος, φόνος και αυτόχθονες. Νεκροί και ζωντανοί νεκροί. Άνθρωποι που πάλεψαν να εξανθρωπίσουν τη γη κι έγιναν οι ίδιοι θύματα την κτηνωδίας τους. Γονείς που σκότωσαν τα παιδιά τους είτε απο λάθος είτε από ανάγκη. Όλες αυτές οι έννοιες συναθροίζονται στον κόσμο της "Μητρόπολης" μέσα απο τα τραυλίσματά μας, μέσα από την κραυγή μας και μέσα από την σιωπή μας.

Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίσατε ως σκηνοθέτης;
Αργύρης Πανταζάρας: Μέλημά μου ως σκηνοθέτης και πάνω απ' όλα ως ερμηνευτής είναι να διατηρήσω "το κυνήγι της στιγμής" και  να μεταδώσω την "ευθύνη της ελευθερίας". Το να είσαι ελεύθερος δεν ειναι απλό πράγμα. Δεν είμαστε ελεύθεροι, γιατί δεν ξέρουμε πώς να διαχειριστούμε την ελευθερία μας! Αυτό που με συγκινεί ειναι το πώς ο ερμηνευτής είναι δημιουργός επί σκηνής, το πώς κάνεις "θεατρο ακρίβειας" μεσα σε μεταβαλλόμενους κανόνες.
Και το πώς διατηρείς τη μοναδικότητα της κάθε στιγμής. Με την ομάδα momentum κάνουμε μια μελέτη, έναν διάλογο, χωρίς φόρμα ή φόρμουλα, χωρίς είδος ή ρεύμα. Γονιμοποιουμε μια "μη μέθοδο". Η τέχνη δεν εχει ανάγκη από μεθόδους! Εχει ανάγκη από ζωή και η ζωη δεν ειναι δικαίωμα. Είναι ευθύνη.

Τι πραγματεύεται η "Μητρόπολη"; Ποια είναι τα κύρια θέματα που θίγει και ποιες οι αναφορές στο σήμερα; 
Μελισσάνθη Μαχούτ: Η "Μητρόπολη" είναι κατά κάποιο τρόπο ένα έργο-παιδί τραγωδιών. Καλεί αγγέλους, μάρτυρες τραγικών γεγονότων από πέντε διαφορετικές τραγωδίες και τους ενώνει σε μια limbo, έναν χώρο πέρα από τον χρόνο, όπου στέκονται αώνιοι παρατηρητές και σχολιαστές της φύσης του ανθρώπου. Η κάθε τραγωδία από τις πέντε, όπως και όλες οι τραγωδίες άλλωστε, ξετυλίγει το νήμα της τραγικότητας του βασικού της ήρωα. Η Μητρόπολη ακολουθεί τα ίδια βήματα, αλλά δε μας δείχνει μόνο την τραγικότητα του βασικού της ήρωα., ενός Ηρακλή, ενός Κρέοντα ή ένος Οιδίποδα, αλλά την αιώνια επαναλαμβανόμενη και αναπόφευκτη τραγική φύση του ανθρώπου. Όσον αφορά στα θέματα του έργου, αν ήταν να απαριθμηθούν ένα ένα όπως τουλάχιστον εγώ τα έχω αντιληφθεί, θα έπρεπε να απαριθμηθούν ένα ένα και τα πταίσματα του ανθρώπου που τον οδηγούν επί χιλιετίες τώρα πια να επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη και όταν τα έχει καταστρέψει όλα, σαν παιδί διερωτάται πώς έγιναν τα πράγματα έτσι. Ένας όμορφα άσχημος φαύλος κύκλος. Ίσως. 


Από το "Μικρό Θέατρο" της Αρχαίας Επιδαύρου πέρσι το καλοκαίρι στο "Σύγχρονο Θέατρο"φέτος. Τι σας οδήγησε να φέρετε τη" Μητρόπολη" στην Αθήνα; 
Χαρά Μάτα Γιαννάτου: Πέρυσι είχαμε την τύχη να ερευνήσουμε τον ρόλο των αγγελιαφόρων και του χορού στην αρχαία τραγωδία με σκοπό τη δημιουργία μίας ενιαίας παράστασης, που παίχτηκε στην μικρή Επίδαυρο. Ο λόγος των μεγάλων αρχαίων ποιητών, αρθρωμένος στον χώρο του, μια πρόκληση και ταυτόχρονα μια απόλαυση για τον ηθοποιό. Φέτος πιο ώριμοι, το εγχείρημα είναι ο λόγος να ταξιδέψει σε ένα κλειστό θέατρο στο κέντρο της Αθήνας για 10 ακόμα παραστάσεις. Από ένα αρχαίο θέατρο σε ένα σύγχρονο, η εκφορά του λόγου και η κίνηση θα είναι διαφορετικής ποιότητας, αλλά θα πρέπει πάλι να συνδιαλέγονται με τα ύφος της αρχαίας τραγωδίας. 

Πόση ανάγκη έχουμε τη Μητρόπολη ως άνθρωποι; Πόση ανάγκη έχουμε να την οραματιστούμε, αν δεν μπορούμε να τη δημιουργήσουμε; 
Αγησίλαος Μικελάτος: Σήμερα νιώθουμε την ανάγκη περισσότερο από ποτέ για την δημιουργία μιας Μητρόπολης. Οι άνθρωποι είναι εγκλωβισμένοι και περιμένουν ένα καλύτερο αύριο. Η βάση για να ενώσει τους ανθρώπους και να τους κάνει δημιουργικούς είναι η αγάπη και η παιδεία. Ο κόσμος αλλάζει, όταν αλλάζει ο άνθρωπος και ο άνθρωπος αλλάζει όταν αλλάζει η καρδιά του. Πρέπει να υπάρχει ισότητα και δικαιοσύνη. Ο κάθε άνθρωπος να έχει την δυνατότητα να εξασφαλίζει μιά καλή ζωή, μετά από αμοιβαία κατανόηση και σεβασμό για τους άλλους ανθρώπους και τη φύση. Τέλος, στην ζωή των ανθρώπων να κυριαρχεί η ελευθερία, η φρόνηση, η ακεραιότητα, η γνώση και η αλληλεγγύη.

Πόσο αισιόδοξοι μπορούμε να είμαστε; Μπορεί έστω και στα φαντασιακό μας, η Μητρόπολη να μας δώσει ελπίδα; 
Κωνσταντίνος Πλεμμένος: Η Mητρόπολη δεν είναι μια πόλη που φέρνει ελπίδα. Είναι μια πόλη στην οποία συναντιούνται άνθρωποι που έχουν δει τη φρίκη και μέσα από τη φρίκη, μέσα από την καταστροφή, προσπαθούν να ξαναφτιάξουν μια πολιτεία. Δε μπορούμε να μιλάμε για ελπίδα. Κοροϊδεύουμε τον κόσμο, αν του πουλάμε ελπίδα. Το μόνο που υπάρχει πλέον είναι ενα τεράστιο βάρος. Όσο οι πολιτείες οικοδομούνται πάνω σε πτώματα παιδιών η φρίκη θα εμφανίζεται μπροστά μας και σε τέτοιες πολιτείες όπως ο δυτικός κόσμος είναι υποκριτικό να μιλάμε για ελπίδα.

Υπάρχουν σημεία ταύτισής σας με τους αγγελιαφόρους για τους οποίους μιλάτε; 
Γιώργος Κατσής: Μάλλον αυτοί μιλούν για μας. Εμείς δανείζουμε την φωνή και το σώμα μας. Αυτή είναι μια όμορφη, καθολική - για μένα - αντίληψη που κάνει το θέατρο σπουδαίο κι απαραίτητο. Η λεπτή γραμμή πως ο δημιουργός, (εννοώ τον ηθοποιό) άθελα ή εσκεμμένα, κατασκευάζει μια παράσταση η οποία τελικά, μιλάει αυτή για εκείνον και κατ' επέκταση όλο το κόσμο. Ο Αγγελιαφόρος υπενθυμίζει την ύπαρξη αυτής της λεπτής γραμμής. 

Η σύλληψη και η σκηνοθεσία είναι του Αργύρη Πανταζάρα, η δραματουργική επεξεργασία-διασκευή των Ελίνας Μαντίδη, Αργύρη Πανταζάρα, τα σκηνικά των momentum set design, τα κοστούμια της ομάδας momentum. Φωτισμοί: Γιώργος Καρβέλας. Μουσική: Γιώργος Πούλιος. Κίνηση: Ηλίας Χατζηγεωργίου.Φωτογραφίες: Νίκος Πανταζάρας. Με τους: Χαρά Μάτα Γιαννάτου, Μελισσάνθη Μάχουτ, Πέπη Κώνστα, Γιώργο Κατσή, Αγησίλαο Μικελάτο, Κωνσταντίνο Πλεμμένο, Αργύρη Πανταζάρα.

 

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main__elg3222 Γιολάντα Μαρκοπούλου- Ιωάννα Βαλσαμίδου: Μας συστήνουν «αληθινές» ιστορίες Mind the fact, το νέο πολιτιστικό φεστιβάλ. Main_lena4-800x600 Η Λένα Κιτσοπούλου μιλά στο www.tospirto.net «Είμαστε όλοι φοβικά πλάσματα που πλάθουμε γύρω από τον εαυτό μας φοβερές θεωρίες μαγκιάς». Main_pappa Η Ιωάννα Παππά μιλά για το ταξίδι της στον κόσμο του Βιζυηνού (και όχι μόνο) Στο θέατρο έβρισκα πάντα μία πραγματικότητα που με ηρεμούσε. Αυτός είναι και ο λόγος που κάνω θέατρο από 14 χρόνων. Main_2017-05-12-17-03-18-098-01 Η ισχύς εν τη ενώσει: Σαρακατσάνης- Ζερίτης μιλούν για το Bob Theatre Festival Είναι σαν να έφτασε το πλήρωμα του χρόνου. Main_slider_2 Η Λουκία Μιχαλοπούλου συστήνει θεατρικές... Φωνές «Η μνήμη λειτουργεί ερήμην μας. Τα εμπόδια που βάζουμε μόνοι μας στους εαυτούς μας είναι επιφανειακά, αλλά όχι ακίνδυνα».
#load_content_with_ajax