ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Θέατρο | Πρόσωπα

Συνέντευξη: Ο Παντελής Δεντάκης, ο γυναικείος Κύκλωπας και τα... πυροτεχνήματα 28 Αυγούστου 2017

«Οι άντρες πολλές φορές “ντύνουμε” την αγριότητα και με ένα κάμωμα».

Μία παράσταση γρήγορη με ενδιαφέρουσες εικόνες, ευρήματα, συμβολισμούς και εύστοχους υπαινιγμούς στο σήμερα. Κάπως έτσι θα μπορούσε να περιγραφεί ο «Κύκλωπας» που σκηνοθέτησε ο Παντελής Δεντάκης και που πρωτοπαρουσιάστηκε στο Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου.
Ένας Κύκλωπας γεμάτος αντιθέσεις με πρώτη και κυρίαρχη την καθαρά γυναικεία διανομή του έργου, αφού τον πρωταγωνιστικό ρόλο επωμίζεται η Στεφανία Γουλιώτη, τον ρόλο του Οδυσσέα η Αννα Καλαϊτζίδου και αυτόν του Σιληνού η Αλεξάνδρα Αϊδίνη.
Λίγο πριν την παράσταση του Ηρωδείου, στις 7 Σεπτεμβρίου, μιλήσαμε με τον Παντελή Δεντάκη για την πρωτότυπη αυτή προσέγγισή του στο σατυρικό δράμα του Ευριπίδη και λύσαμε όλες μας τις απορίες…

Γιατί επιλέξατε να σκηνοθετήσετε τον Κύκλωπα; Τι σας γοήτευσε σ΄ αυτόν;
Βιώνω προσωπικά μια περίοδο μεγάλης απογοήτευσης για Εμάς, για το ανθρώπινο γένος εννοώ, για την καταστροφική και – στην ουσία – αυτοκαταστροφική μας ροπή.
Ο Κύκλωπας είναι ένα έργο που μιλάει για το μεγάλο Αδιέξοδο του ανθρώπου. Μιλάει για το χάος, τη σύγχυση, την μαυρίλα, τη σκληρότητα της ανθρώπινης φύσης. Για το φόβο που γεννάει βία και αντίστροφα. Για την μοιραία και αμετάτρεπτη πορεία μας προς την συντριβή. Τα πρόσωπα του Ευριπίδη πορεύονται μέσα σ' ένα κόσμο φόβου και απελπισίας κι αυτό τα κάνει σκληρά, εγωιστικά και βίαια. Πρόσωπα που απ' τη μία τα σιχαίνεσαι κι απ' την άλλη τα συμπονάς, τα λυπάσαι. Στην ουσία μέσα τους βλέπεις τον εαυτό σου, τους γύρω σου, τον κόσμο.

Ποιες δυσκολίες συναντήσατε;
Η πιο μεγάλη δυσκολία για μένα ήταν στην κατανόηση της λειτουργίας του χορού των Σατύρων. Άλλοτε πλάσματα, άλλοτε άνθρωποι. Άλλοτε αφηγητές της ιστορίας, άλλοτε πάσχοντες του δράματος. Άλλοτε ειλικρινείς, άλλοτε υποκριτές. Άλλοτε κωμικές υπάρξεις, άλλοτε τραγικές. Αλλά νομίζω πως εκεί είναι ο πυρήνας της σκέψης του Ευριπίδη. Οι άνθρωποι δεν είναι μονοσήμαντοι, μονόπλευροι, μονοθεματικοί. Μπορούν να έχουν αρνητικό ή θετικό πρόσημο, ανάλογα με το τι βιώνουν και σε τι θέση βρίσκονται. Είναι ικανοί για το καλύτερο και για το χειρότερο. Είναι άλλοτε άγγελοι κι άλλοτε δαίμονες.

Τι θέλετε να πετύχετε μ΄αυτήν την παράσταση; Ποιος ο στόχος σας;
Νομίζω πως στην ουσία η ανάγκη του καθενός που συμμετέχει σε μια “θεατρική συνάντηση” - είτε ως δημιουργός, είτε ως θεατής - είναι να μοιραστεί τις σκέψεις, τους προβληματισμούς, τις ανησυχίες, τους φόβους του. Και πάνω απ' όλα τον πόνο και την συντριβή του. Αυτός νομίζω είναι ο κύριος σκοπός. Τα υπόλοιπα έπονται...

Ο αποκλειστικά γυναικείος θίασος που εξυπηρετεί;
Στο μυαλό μου, η σκληρότητα και η αγριότητα του ανθρώπινου γένους είναι συνδεδεμένες κυρίως με την αντρική μορφή. Αναρωτήθηκα λοιπόν, πως ένα έργο που μιλάει για την ανθρωποφαγία, κυριολεκτικά και μεταφορικά, ένα έργο που μιλάει για τα πιο άγρια ένστικτα του ανθρώπου, θα μπορούσε να διερευνηθεί και να εξυπηρετηθεί από τη γυναικεία φύση, από τον γυναικείο ψυχισμό, από το γυναικείο θεατρικό υλικό.
Έτσι κι αλλιώς μου φάνταζε πολύ προβλέψιμο να δω αυτές τις άγριες υπάρξεις να τις παίζουν άντρες ηθοποιοί. Οι άντρες πολλές φορές “ντύνουμε” την αγριότητα και με ένα κάμωμα, για να την κάνουμε να φαίνεται μεγαλύτερη. Ενώ η γυναίκες δεν είναι δήθεν σ' αυτά. Όταν αγριεύουν, αγριεύουν...

Η παράσταση βρίθει αντιθέσεων. Το γαλήνιο σκηνικό της αποτελεί μία αντίθεση, ακόμη και τα πυροτεχνήματα στο τέλος. Μιλήστε μας λίγο γι΄ αυτές.
Είναι παραμονή πρωτοχρονιάς του 1997, ώρα 23:55. Δέχομαι ένα τηλέφωνο και μαθαίνω για τον ξαφνικό θάνατο ενός πολύ αγαπημένου μου προσώπου. Βγαίνω στο μπαλκόνι για να πάρω ανάσα, κλαίω, κλαίω, κλαίω. Και ξαφνικά ο ουρανός γεμίζει χρωματιστά πυροτεχνήματα. Ήταν Πρωτοχρονιά! Και ο κόσμος γιόρταζε.
Ε δεν ξέρω. Κάπως έτσι.

Είναι επίσης εμποτισμένη με νεοελληνικό λαϊκό στοιχείο. Ακούγονται στην αρχή, αλλά και κατά τη διάρκεια τραγούδια του Καζαντζίδη και του Νταλάρα. Πώς επικοινωνούν αυτοί οι δύο κόσμοι (αρχαίος- νέος);
Για μένα οι ήρωες των έργων δεν έχουν πεθάνει. Γεννήθηκαν όταν γράφτηκαν τα κείμενα και ζουν ακόμα. Προσπαθούν κι αυτοί να λυτρωθούν, να ησυχάσουν. Γι αυτό εμφανίζονται πάλι και πάλι στη σκηνή. Μπας και “βρούνε την άκρη”.
Δεν ξέρω λοιπόν με τι θα μεράκλωνε ο Πολύφημος πριν 2500 χρόνια. Σήμερα μερακλώνει με Καζαντζίδη. Δεν ξέρω τι θα τραγουδούσαν οι Σάτυροι πριν 100 χρόνια. Σήμερα τραγουδούν το “Ανέβα στο τραπέζι μου κούκλα μου γλυκιά”. Έτσι φαντάζομαι εγώ, τουλάχιστον.

Πώς αισθάνεστε ο ίδιος για τον Κύκλωπα, είναι συμπαθής στο κοινό;
Ο Κύκλωπας είναι κτήνος και ταυτόχρονα ένα πληγωμένο παιδί. Το ένα κομμάτι του τροφοδοτεί και τροφοδοτείται από το άλλο.
Τι να πω;! Σκέφτομαι την τόσων αιώνων ρετσινιά και χλεύη: “το ανθρωποφάγο τέρας”. Εγώ είχα ανάγκη να τον πάρω μια αγκαλιά και να του πω “ μην στεναχωριέσαι, σ' αγαπάμε”.

Τώρα, μετά την Μικρή Επίδαυρο, νιώθετε πως τελικά κερδίσατε το στοίχημα;
Νιώθω πως οι άνθρωποι που δουλέψαμε για τον Κύκλωπα, κάναμε το καλύτερο δυνατό μας και πως η παράσταση που φτιάξαμε, μου αρέσει!

Μελλοντικά σχέδια;
Θα συμμετάσχω ως ηθοποιός στην τριλογία “Ακυβέρνητες Πολιτείες” του Στρατή Τσίρκα, μια συμπαραγωγή Τέχνης-Εθνικού.
Θα σκηνοθετήσω τον “Πινόκιο” στο πλαίσιο της 15χρονης δράσης του Θεάτρου του Νέου Κόσμου “Θέατρο αλληλεγγύης για παιδιά”.
Επίσης, θα σκηνοθετήσω την “Πενθεσίλεια” του Χάινριχ Φον Κλάιστ.

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_sissy_papathanasiou_2 Συνέντευξη: Το στοίχημα της Σίσσυς Παπαθανασίου για το Αναλόγιο 2017 «Η αλήθεια είναι ότι το θέατρο που κάνουμε εμείς δεν υπήρχε ποτέ χωρίς "κρίση"». Main_katerina_damvoglou_2 Νέα Πρόσωπα: Κατερίνα Δαμβόγλου (Fly Theatre) Οι Fly Theatre είναι η Κατερίνα Δαμβόγλου και ο Robin Beer. Main_pinakoulakis_anastasis_2 Νέα πρόσωπα: Αναστάσης Πινακουλάκης «Θα μου πάρει κάποιο διάστημα, αλλά είμαι διατεθειμένος να μάθω». Main_ektoras_lygizos_site_2_photo_marilena_stafylidou Ο Εκτορας Λυγίζος μιλά για τις Βάκχες στο www.tospirto.net «Οσο πιο πολύ προσπαθείς να βρεθούν όλα υπό τον έλεγχό σου, τόσο μεγαλώνει μέσα σου η επιθυμία για το χάος». Main_slider Συνέντευξη: Η Nαταλία Tσαλίκη μιλά στο www.tospirto.net Και φοβίες έχω και τελειομανία, αλλά τα έχω βάλει όλα στο στόχο και δίνω τη μάχη μου για να τα «αντιμετωπίσω». Main_01 Συνέντευξη: Ο Αρης Μπινιάρης μιλά για τους Πέρσες Το ερώτημα είναι: «Έχουμε σταθεί να καταλάβουμε πού βρισκόμαστε ή προχωράμε σε ένα επόμενο -χειρότερο- στάδιο;»
#load_content_with_ajax