Θέατρο | Πρόσωπα

Παρθενόπη Μπουζούρη: Μια Έντα Γκάμπλερ που δεν αποδέχεται να επιτελέσει τον ρόλο... γυναίκα 11 Σεπτεμβρίου 2018

«Ο Ίψεν μάς φέρνει αντιμέτωπους με το όριό μας...».

Η Παρθενόπη Μπουζούρη δεν είναι μία συνηθισμένη περίπτωση ηθοποιού. Και αυτό γιατί τολμά πάντα την υπέρβαση στους ρόλους που ενσαρκώνει. Συνοδοιπόρος με την Άντζελα Μπρούσκου εδώ και πάρα πολλά χρόνια, δοκιμάζουν τα υποκριτικά και σκηνοθετικά τους όρια  αγγίζοντας περιοχές του εαυτού του ανεξερεύνητες και ίσως επικίνδυνες… Γι΄αυτό άλλωστε και η ίδια υποστηρίζει πως δεν την
ενδιαφέρουν οι ρόλοι…«Μόνο οι άνθρωποι και η συνθήκη δουλειάς… Οι  ιδέες και η πρόκληση στο επίπεδο του πνεύματος».

Τώρα, ενσαρκώνει για δεύτερη χρονιά την εμβληματική  ηρωίδα του Ίψεν, Εντα Γκάμπλερ, στον χώρο του ιστορικού Μπαγκείου, του ξενοδοχείου που έχτισε ο Γερμανός αρχιτέκτονας Έρνστ Τσίλλερ μεταξύ των ετών 1890 και 1894. Αυτό το κτίριο γίνεται  ο δραματικός τόπος για να «στηθεί» η ιστορία της Hedda φέρνοντας στο σκηνικό φως το παγκόσμιο και διαχρονικό ζήτημα της γυναίκας και της θέσης της, σε μια κοινωνία «χτισμένη» από άνδρες.
Εμείς με αφορμή την παράσταση αυτή μιλήσαμε μαζί της.

Τι σας γοητεύει στην Hedda Gabler; H ευφυΐα της... η απόλυτη ακαμψία της σε θέματα αισθητικής… Η ανικανότητα της να ζήσει εκτός του ρομαντικού ιδεώδους μια ασήμαντη Ζωή!

Τι συμβολίζει αυτή η ηρωίδα; Η Εντα Γκαμπλερ είναι η αριστοκρατία… είναι ο ρομαντικός κόσμος του 19ου αιώνα που παρακμάζει και εντοπίζεται από τον επερχόμενο καπιταλισμό και την αστική και μικροαστική τάξη...

Τι είναι αυτό που γεμίζει την ψυχή της με φθόνο και κακία; Νομίζω πως θα 'ταν υπεραπλουστευτικό να χαρακτηρίσω την ηρωίδα… Για μένα η συμπεριφορά της είναι κατανοητή... Συμπεριφέρεται ακριβώς όπως ένας άλογο κούρσας αν κλειστεί σ' ένα δωμάτιο! Kαταστροφικά και αυτοκαστροφικά... Δεν αποδέχεται να επιτελέσει τον ρόλο γυναίκα… Αποζητά εξουσία και σκηνοθετεί έναν θάνατο και τελικά την δική της αυτοκτονία...με Ομορφιά! Υστατη πράξη αυτοδιάθεσης και θάρρους!

Γιατί πιστεύετε πως επιλέγει να πεθάνει; Επιλέγει να πεθάνει γιατί η ζωή της μετά τον γάμο, αποδεικνύεται αφορητα μίζερη γελοία και χυδαία.

Στην παράσταση ποια ιψενικά τρίγωνα διακρίνονται; Στο έργο υπάρχει το τρίγωνο Εντα -Μπρακ –Τέσμαν, το τρίγωνο Εντα-Τεα-Τεσμαν, το τρίγωνο Εντα -Τέσμαν-Λεβμποργκ και το Τρίγωνο Εντα-Τεα-Λεβμποργκ…

Σήμερα πώς μπορούμε να αποτινάξουμε τα τρίγωνα αυτά από τη ζωή μας; Ειλικρινά δεν γνωρίζω… Ίσως θα έπρεπε να φροντίζουμε τις σχέσεις νωρίτερα, πριν σχηματιστούν τρίγωνα…

Γιατί επιλέχθηκε ως χώρος παρουσίασης της παράστασης το ξενοδοχείο Μπάγκειον; Το Μπάγκειον είναι από μόνο του ένας τόπος που έχει ζήσει έναν αιώνα σ'αυτήν την πόλη.Το έργο επίσης έχει την ίδια ηλικία. Η αισθητική του, η θέση του, στην πόλη δημιουργεί συμβάν! Εκτός αυτού όλη αυτή η υπερπληθωρα θεάτρων σούπερ μάρκετ, με 30 και πάνω παραστάσεις να ασφυκτιούν η μια πάνω στην άλλη, μας οδήγησε να βρούμε μια τέτοια λύση...Το Μπάγκειον είναι ταυτότητα για την παράσταση και ταξίδι στο χρόνο από την στιγμή που ανοίγεις την πόρτα του.

Η παράσταση έχει πειραματικό χαρακτήρα και αν ναι, που αποσκοπεί; Η παράσταση έχει συγκεκριμένη οπτική και αισθητική τόσο στο εικαστικό της κομμάτι όσο και στον λόγο. Το έργο έχει τρομερή δομή και υπέροχη δραματουργια. Η παράσταση φιλοδοξεί να ανάδειξει τα σύγχρονα στοιχεία του χωρίς να αγγίξει αυτην τη δομή... Δεν ξέρω αν αυτο είναι πειραματισμός.. Αλλά το να αναγνώσεις ένα έργο σαν αυτό πραγματικά θέλει ταπεινότητα και ειλικρίνεια. Ο Ίψεν μάς φέρνει αντιμέτωπους με το όριό μας...

Αντιστοιχίες με το σήμερα υπάρχουν; Η Εντα Γκαμπερ είναι μια ηρωίδα που ανήκει στον αιώνα μας, αμφισβητεί το πατριαρχικό μοντέλο...αμφισβητει την μικροαστική ζωή... δε δέχεται να παίζει τον ρόλο της γυναίκας, της μητέρας, της συζύγου. Καλπαζει πάνω σ' άλογα οπλοφορει, πυροβολει και θέλει να' ναι ελεύθερη. Κι όλα αυτά 80 περίπου χρόνια προτού η Σιμον Ντεμποβουαρ πει το: Γυναίκα δεν γεννιέσαι γυναίκα γίνεσαι!

Η γυναίκα σήμερα έχει κατακτήσει τη θέση που της αξίζει; Στον δυτικό κόσμο έχουν αλλάξει πολύ οι ζωές των γυναικών εντός του 20ου αιώνα.. όμως σ' όλο τον πλανήτη υπάρχει ακόμα τεράστια ανισότητα βία και ανελευθερία για τις γυναίκες.. Σε πολλές χώρες του πλανήτη οι γυναίκες εξακολουθούν να ζουν αφόρητες ζωές.

Λίγα λόγια για την πολυετή συνεργασία σας με την Αντζελα Μπρούσκου. Η Άντζελα Μπρουσκου είναι για μένα συνοδοιπόρος σε ένα μακρύ ταξίδι. Εχει εργαστεί σκληρά για να μπορέσει να δημιουργήσει γλώσσα καλλιτεχνική και συνθήκες ασφαλείας, ώστε να τολμάμε οι ηθοποιοί άλματα... και να έρθουμε ρίσκα… αγγίζοντας περιοχές του εαυτού μας ανεξερεύνητες και ίσως επικίνδυνες... θα την ευγνωμονώ πάντα για όλα όσα γενναιόδωρα μου έδωσε..Το να δουλεύεις της είναι μοναδική χαρά..

Ρόλος που θα θέλατε να ενσαρκώσετε, καλλιτεχνικό απωθημένο; Δε με ενδιαφέρουν οι ρόλοι… Μονο οι άνθρωποι και η συνθήκη δουλειάς… Οι  ιδέες και η πρόκληση στο επίπεδο του πνεύματος. Αυτό θα επιθυμούσα.

Η πιο έντονη στιγμή της καριέρας ήταν...
Ξεχωρίζω τρεις σταθμούς στην καλλιτεχνική μου ζωή...το Ναι της Μαργαρίτας Καραπάνου ..τον Αγαμεμνονα στην Επιδαυρο και το 4.48 ψύχωση της Σάρα Κεην.

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_slider Παίζοντας πάνω στα ερείπια αυτού του κόσμου Η Έλλη Ιγγλίζ και η Έβελυν Ασουάντ μιλούν στο www.tospirto.net για το «Περιμένοντας τον Γκοντό» σε σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου. Main_slider Συνέντευξη: Η Γιολάντα Μαρκοπούλου στήνει μια ροκ «γιορτή» ενηλικίωσης «Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το έργο αποτελεί έναν ύμνο στην εφηβική ηλικία που αποτελεί το όριο ανάμεσα στην παιδικότητα και την ενηλικίωση». Main_slider Σε τριπλό θεατρικό ταμπλό «παίζει» ο Γιάννης Λασπιάς Τρεις φετινές παραγωγές φέρουν το όνομά του και έχει στα σκαριά και τέταρτη... Main_703 Η Ιωάννα Παππά και «Ενα Φεγγάρι για τους Καταραμένους» «Σε μια δύσκολη στιγμή της ζωής μου επαναλάμβανα τη φράση:" Το θέατρο σώζει ζωές"». Main_slider Βίκυ Μαστρογιάννη: «Η “Αντιγόνη” λειτουργεί ως μία προβολή στο ζοφερό μέλλον». Πώς θα δρούσαν οι ήρωες της «Αντιγόνης» του Σοφοκλή αν έρχονταν στο σήμερα και έβλεπαν ειδήσεις; Τι θα μας έλεγαν και τι θα θέλαμε εμείς να μάθουμε από αυτούς; Main_slider Συνέντευξη: Η Ελένη Ράντου και το... ανέφικτο της κωμωδίας «Τι να κάνω; Να παίζω ελληνικές ταινίες; Γιατί το ζητούμενο στο εμπορικό θέατρο σήμερα αυτό είναι. Να ανεβάζουν ελληνικές ταινίες. Εγώ βαριέμαι μόνο που το σκέφτομαι».
#load_content_with_ajax