Θέατρο | Πρόσωπα

Η Αννα Κοκκίνου στον Κήπο του Βιζυηνού και των... ονείρων 13 Ιουνίου 2018

Η σκηνοθέτιδα μάς περιηγεί στον δικό της Κήπο.

«REM/ κήπος» είναι ο τίτλος της θεατρικής παράστασης της Άννας Κοκκίνου, που παρουσιάζεται στο θέατρο Σφενδόνη. Πέντε ηθοποιοί οδηγούν τον θεατή μέσα από μια ρωγμή στον χρόνο, στον μαγικό χώρο μιας σκηνικής ταυτοχρονίας. Μολονότι θέατρο η παράσταση είναι σαν ένα μουσικό κομμάτι όπου πρωταγωνιστούν οι ήχοι. Πολλοί αντίλαλοι και πολλές φωνές κατοικούν αυτόν τον κήπο.

«Η παράσταση είναι μία αναζήτηση του κεντρικού προσώπου να επεκτείνει τα απελπιστικά στενά όρια της πραγματικότητας του. Θραύσματα κειμένων, ήχων και κινηματογραφικών προβολών λειτουργούν συνειρμικά και επιτρέπουν στον θεατή να εισέλθει σε αυτόν τον “κήπο”, αναφέρει χαρακτηριστικά η Αννα Κοκκίνου και συνεχίζει «το REM είναι το Rapid Eye Movement και όλη η παράσταση είναι ένα όνειρο. Ο κήπος είναι ο κήπος του πατρικού σπιτιού του Βιζυηνού, που είδα ένα βράδυ σ’ ένα ταξίδι μου στην Ανατολική Θράκη. Παράλληλα είναι και ο κήπος ενός παιδικού βιώματος μου, μιας ανάμνησης από το Κάιρο, όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα. Αλλά και οι συγγραφείς είναι κήπος. Και τα βίντεο είναι κήπος».

Πηγή έμπνευσης της Αννας Κοκκίνου; «Εκείνο το ταξίδι μου στην Ανατολική Θράκη και συγκεκριμένα στη Βιζύη, την πατρίδα του Βιζυηνού. Κατά την επίσκεψή μου στο πατρικό του σπίτι, μου έκανε εντύπωση η εικόνα του κήπου του σπιτιού μες τη νύχτα. Υπήρχαν όλα όσα ξέρουμε- η μηλιά, τα ρόδα! Αυτή η εικόνα συνδυάστηκε με έναν άλλον κήπο της παιδικής μου ηλικίας, μια μακρινή ανάμνηση από την πατρίδα μου, το Κάιρο. Κάπως έτσι άρχισε να γεννιέται στο μυαλό μου η παράσταση».

Και στόχος; «Να προτρέψει η παράσταση τον θεατή να δώσει στη φαντασία το μερίδιο που της ανήκει. Ο τρόπος της ζωής μας σήμερα- μέσα στα απελπιστικά στενά της όρια- μας έχει αποστερήσει από τη ζωογόνο ενέργεια της φαντασίας- την επαφή με το πνευματικό».

Στην παράσταση πλέκονται κείμενα του Ομήρου, της Άννας Αχμάτοβα, του Ουίλλιαμ Μπάτλερ Γέητς, του Χάινριχ Κλάιστ, του Μαρσέλ Προύστ, του Τ.Σ.Έλιοτ, του Ιάμβλιχου, του Γεώργιου Βιζυηνού, του Κ.Π. Καβάφη, του Νίκου Α. Παναγιωτόπουλου κι επεξεργασμένα κινηματογραφικά θραύσματα του Ζαν Βιγκό, του Αντρέι Ταρκόφσκι, του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, του Μικελάντζελο Αντονιόνι, του Ρομπέρ Μπρεσσόν, του Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ, του Κένζι Μιτσογκούτσι, του Σεργκέι Παρατζάνωφ.... Με βάση ποιο κριτήριο επελέγησαν οι συγγραφείς, τα κείμενα και τα κινηματογραφικά αποσπάσματα; «Είναι κείμενα και έργα τέχνης που τα έχω αγαπήσει, με έχουν επηρεάσει και μου έχουν αποκαλύψει πράγματα για τον κόσμο, για τον εαυτό μου, για τη ζωή. Παράλληλα υπηρετούν την κεντρική ιδέα της παράσταση μας, την πορεία προς τον κήπο- την επιστροφή στον κήπο» αναφέρει η κ. Κοκκίνου.

Αγαπημένη φράση από τα κείμενα αυτά; 
«Όταν το στερνό της γής κομμάτι που έμεινε ν’ ανακαλύψουμε
Είναι κείνο που ήταν η αρχή.»

Οι ήχοι της παράστασης... «παίζουν ρόλο σημαντικό. Καθώς η παράσταση επιδιώκει να είναι μια μουσική παράσταση- και οι ήχοι είναι μουσική».

Διαβάζουμε στο δελτίο Τύπου «Η δραματουργία και το μουσικό- ηχητικό σύμπαν αυτής της παράστασης, σαν μια σειρά επικλήσεων στον πρώτο μας κόσμο, πλέκονται σ’ ένα αδιαίρετο σύνολο». Ποιος είναι αυτός ο πρώτος μας κόσμος;
«Ένα κείμενο της παράστασής μας το λέει καλύτερα:

Με την έλξη τούτης της Αγάπης και τη φωνή απ’ αυτό το Κάλεσμα
Δεν θα σταματήσουμε την εξερεύνηση
Κι ‘όλης μας της εξερεύνησης το τέλος
Θάναι να φτάσουμε όπου ξεκινήσαμε
Και να γνωρίσουμε πρώτη φορά τον τόπο.
Μες από την άγνωστη τη ξαναθυμημένη πύλη
Όταν το στερνό της γής κομμάτι που έμεινε ν’ ανακαλύψουμε
Είναι κείνο που ήταν η αρχή
Στην πηγή του μακρύτερου ποταμού
Η φωνή από τον κρυμμένο καταρράκτη
Και τα παιδιά μες τη μηλιά
Τ΄ άγνωστα γιατί δεν τα γυρέψαμε
Μόνο τ’ ακούσαμε, τα μισακούσαμε στην ησυχία
Μες από δυο κύματα της θάλασσας.
Βιάσου τώρα, εδώ, τώρα, και πάντα .

Έλιοτ, 4ο κουαρτέτο (μτφρ. Αντώνης Δεκαβάλε)»

Συντελεστές: Σκηνοθεσία: Άννα Κοκκίνου. Δραματουργία: Νίκος Φλέσσας, Αλκίνοος Δωρής, Άννα Κοκκίνου. Σκηνικά: Δημήτρης Ταμπάκης. Κοστούμια: Laurice Lotfy. Φωτισμοί: Νύσος Βασιλόπουλος. Κίνηση: Ανδρονίκη Μαραθάκη. Μάσκες: Μάρθα Φωκά. Ηχητικός Σχεδιασμός: Στέλιος Γιαννουλάκος. Video projection: Γιάννης Ντουσιόπουλος. Παίζουν: Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου, Σαμπρίνα Μπροτέσκου, Δημήτρης Αποστολακίδης, Αλκίνοος Δωρής, Άννα Κοκκίνου

Παραστάσεις: Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 9 μ.μ.. Τιμές εισιτηρίων: 16 ευρώ κανονικό, 10 ευρώ φοιτητικό & ανέργων. Διάρκεια: 65 λεπτά. Θέατρο Σφενδόνη (Μακρή 4, Μακρυγιάννη, τηλ. 215 515 8968)

 

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_slider Σε τριπλό θεατρικό ταμπλό «παίζει» ο Γιάννης Λασπιάς Τρεις φετινές παραγωγές φέρουν το όνομά του και έχει στα σκαριά και τέταρτη... Main_703 Η Ιωάννα Παππά και «Ενα Φεγγάρι για τους Καταραμένους» «Σε μια δύσκολη στιγμή της ζωής μου επαναλάμβανα τη φράση:" Το θέατρο σώζει ζωές"». Main_slider Βίκυ Μαστρογιάννη: «Η “Αντιγόνη” λειτουργεί ως μία προβολή στο ζοφερό μέλλον». Πώς θα δρούσαν οι ήρωες της «Αντιγόνης» του Σοφοκλή αν έρχονταν στο σήμερα και έβλεπαν ειδήσεις; Τι θα μας έλεγαν και τι θα θέλαμε εμείς να μάθουμε από αυτούς; Main_slider Συνέντευξη: Η Ελένη Ράντου και το... ανέφικτο της κωμωδίας «Τι να κάνω; Να παίζω ελληνικές ταινίες; Γιατί το ζητούμενο στο εμπορικό θέατρο σήμερα αυτό είναι. Να ανεβάζουν ελληνικές ταινίες. Εγώ βαριέμαι μόνο που το σκέφτομαι». Main_slider Συνέντευξη: Ο Τάσος Νούσιας, ο Ριχάρδος και η ενηλικίωση «Τον κουβαλάω εδώ και χρόνια τον Ριχάρδο. Το 1991 έδωσα εξετάσεις στη δραματική σχολή, με έναν από τους μονολόγους του. Κρατάμε μαζί 27 χρόνια. Αυτός ο ήρωας είναι η μετάβαση από την εφηβεία μου στην ενηλικίωση». Main_43659288_536797806795810_8882782586275889152_n Ο Θόδωρος Γράμψας είναι η Δεσποινίς Μαργαρίτα Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός μιλά στο www.tospirto.net.
#load_content_with_ajax