Θέατρο | Παράσταση

Το Μυρολόγι της Φώκιας & Το Καμίνι Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Id

Τι
Το Μυρολόγι της Φώκιας & Το Καμίνι
Πού
STUDIO ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ,
Μαυρομιχάλη 134, Εξάρχεια ,
Τηλ.: 210-6453330
Συγγραφέας
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Σκηνοθέτης
Δήμος Αβδελιώδης
Ηθοποιοί
Αλεξία Φωτιάδου
Συντελεστές
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΣΚΗΝΙΚΗ ΟΨΗ: Δήμος Αβδελιώδης ΜΟΥΣΙΚΗ: Βαγγέλης Γιαννάκης ΓΛΥΠΤΟ ΕΡΓΟ: Αριστείδης Πατσόγλου ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: Γιάννης Κολόι
Πότε
1 Νοεμβρίου 2017
Μέχρι Πότε
27 Δεκεμβρίου 2017
Τι ώρα
Κάθε Τετάρτη στις 21:00
Διάρκεια
40'
Διάλειμμα
Όχι
Εισιτήρια
Προπώληση 10 ευρώ, Φοιτητές, άτομα άνω των 65, πολύτεκνων, ΑΜΕΑ 5 ευρώ. Ταμείο 12,00 ευρώ. Ανέργων, ατέλεια 5,00 ευρώ.

Μάθε πριν πας

Το δεύτερο μέρος της τριλογίας - αφιερώματος του Δ. Αβδελιώδη στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.

«Στο “Μυρολόγι της Φώκιας’’(*), ο Παπαδιαμάντης ενορχηστρώνει μια συμφωνία από ήχους και εικόνες θαμβωτικής ομορφιάς, που εναλλάσσονται με πένθιμα, κατασταλαγμένα μοτίβα της μνήμης από τις απώλειες του θανάτου.
Μέσα σ’ αυτήν την σπαρακτική αλλά παγιωμένη αρμονία του ηλιοβασιλέματος έρχεται αθόρυβη και επελαύνουσα η Νύχτα. Όλα τα πράγματα, όλοι οι άνθρωποι που βρίσκονται μέσα σ’ αυτό το φυσικό πλαίσιο, καθώς κι όλα τα έμψυχα όντα, έχουν τακτοποιημένη τη σχέση τους με το χώρο και με το χρόνο.
Μόνο ένα εννιάχρονο κορίτσι,-που έρχεται με λαχτάρα να βρει τη γιαγιά της πλάι στη θάλασσα που πλένει ρούχα-, παρασυρμένο και συγκεντρωμένο στην μουσική του αυλού ενός βοσκού,  χάνοντας την αίσθηση του χρόνου, ταράζεται αίφνης με την απότομη αίσθηση της αλλαγής από το φως στο σκοτάδι και ορμάει σ’ ένα μονοπάτι που διακρίνει μέσα στη νύκτα, γλιστρώντας έτσι από ψηλά μ’ ένα ‘μπλούμ’ μες στη θάλασσα και ‘χάνεται’ στο βυθό, ενώ οι άνθρωποι και όλα τα έμβια όντα εκεί τριγύρω συνεχίζουν ανυποψίαστα το σκοπό τους.
Ακολουθεί ‘’Το  Καμίνι’’ που είναι μια ευφρόσυνη, αντίστιξη στο ‘‘Μυρολόγι’’, ένας ύμνος στον οίστρο της ζωής· αυτό το καμίνι των επιθυμιών και του πάθους που πυροδοτεί και ταλανίζει ανθρώπους και πράγματα, άλλοτε με ευχάριστα και άλλοτε με δυσάρεστα έργα, που προκαλούν όμως εδώ τη συμπάθεια, ακόμα και το γέλιο, από τον βαθμό της άγνοιας και της αθωότητας, των μικρών ή των μεγάλων στην ηλικία, κυνηγών των δώρων της γης, αλλά και αφελών καταστροφέων αυτών των δώρων, μέσα στον παράδεισο ενός πολύχρωμου Απρίλη,  ο οποίος σαν αυτονόητος και δεδομένος, δεν κάνει καθόλου ευλαβικούς αυτούς εδώ τους  υπνοβάτες που τον κατοικούν. 
Όμως μια δεκαοχτάχρονη κοπέλα, έχοντας διατηρήσει ζωντανή τη θεϊκή της πυξίδα, παρακάμπτει όλα τα ‘πρέπει’ και ‘δεν πρέπει’, και λούζεται μέσα στο άσπιλο, έκτατο, μοναδικό θαλάσσιο καμίνι της χαράς.» Δ.Αβδελιώδης.

(*)Μυρολό(γ)ι το,[με την ορθογραφία του χειρόγραφου του Παπαδιαμάντη] θρηνητικόν άσμα αδόμενον παρά νεκρόν κατά την κηδείαν, [Επίτομο Λεξικό Δ. Β. Δημητράκου], σε διάκριση από το Μοιρολόγι με (οι) που σημαίνει τον λόγο σχετικά με την Μοίρα, η οποία δεν είναι αποκλειστικά τραγική και θρηνητική αλλά και ακριβώς το αντίθετο.