Θέατρο | Παράσταση

Λήθη Δημήτρης Δημητριάδης

Id

Τι
Λήθη
Πού
ΠΟΡΕΙΑ,
Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, Πλατεία Βικτωρίας ,
Τηλ.: 210-8210991
Συγγραφέας
Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνοθέτης
Δημήτρης Τάρλοου
Ηθοποιοί
Μαριάννα Δημητρίου
Συντελεστές
Σκηνικά - Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου Μουσική: BlaineReininger Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου Φωτογραφίες - trailer παράστασης: Βάσια Αναγνωστοπούλου
Πότε
5 Δεκεμβρίου 2017
Μέχρι Πότε
5 Φεβρουαρίου 2018
Τι ώρα
Δευτέρα 11/12, 18/12 & 8/1 στις 21:00 Τρίτη 5/12, 12/12 & 9/1 στις 21:00 Τρίτη 19/12, 26/12 & 2/1 στις 18:00 Τετάρτη 20/12 & 27/12 στις 23:00 Σάββατο 13/1, 20/1, 27/1 & 3/2 στις 18:00
Διάρκεια
60'
Διάλειμμα
Ναι
Εισιτήρια
Κανονικό 14 ευρώ, senior (άνω των 65)12 ευρώ, φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων, ΑμεΑ: 10 ευρώ.

Μάθε πριν πας

Ο υπαρξιακός μονόλογος του Δημήτρη Δημητριάδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, επανέρχεται στο θέατρο ΠΟΡΕΙΑ.

«Ξεχάστε με.» Μ' αυτήν την έκκληση, –επίκληση και παράκληση μαζί– ολοκληρώνει τον κύκλο του εκείνος που ξεκίνησε απευθυνόμενος σε όλους ή σε κανέναν, λέγοντας «Τώρα αρχίζω.». Εκείνος, σύμφωνα με τον συγγραφέα του, είναι ο άνθρωπος που έχει φτάσει στο σημείο που υπερβαίνει κάθε προηγούμενο σημείο, που έχει κατακτήσει πλήρη εποπτεία της ζωής του, που επιζητεί κι επιδιώκει πλέον μόνο το επέκεινα αυτού που συνιστούσε μέχρι τότε το σύνολο του κόσμου. Είναι ο άνθρωπος που αποποιείται οποιαδήποτε κατάκτηση και οποιοδήποτε κέρδος, που αποτιμά τα οφέλη της δόξας και της ματαιοδοξίας, που σταθμίζει τα κεκτημένα και τις απώλειες, που υπερβαίνει νίκες και ήττες, τα μεγαλεία και τις κατοχυρώσεις τους. Είναι ο άνθρωπος που δεν επικαλείται πλέον παρά εκείνο που απομένει, όταν όλα έχουν διανυθεί κι έχουν εξαντληθεί τόσο ως ιδιωτική όσο και ως δημόσια περιπέτεια: την παραδοχή μιας ολικής εξαφάνισης, την άλλη όψη της ολικής λύτρωσης, τη μοναδική και απόλυτη αντιστοιχία με την αναπόδραστη θνητότητα.

Η Λήθη είναι ένας άνθρωπος στο μεταίχμιο, όπως και η χώρα μας. Ένα βήμα ακόμα και βυθίζεται στην ευεργετική λησμονιά της. Ο θάνατος είναι ο φόβος του θανάτου και η κόρη της Έριδας, η αδερφή του Θανάτου και του Ύπνου μας αφηγείται πόσο σημαντικό είναι να αφήνεσαι στο τίποτα.