ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018
Θέατρο | Παράσταση

Ακου Ανθρωπάκο! Βίλχελμ Ράιχ

Id

Τι
Ακου Ανθρωπάκο!
Πού
ΑΝΤΙΘΕΑΤΡΟΝ ΜΑΡΙΑΣ ΞΕΝΟΥΔΑΚΗ,
Μοσχονησίων 36 & Σπάρτης (Πλατεία Αμερικής), Κυψέλη ,
Τηλ.: 6986787160 - 6934774718
Συγγραφέας
Βίλχελμ Ράιχ
Σκηνοθέτης
Μαρία Ξενουδάκη
Ηθοποιοί
Μαρία Ξενουδάκη, Νατάσα Κορομβόκη
Συντελεστές
Σκηνικά και επιμέλεια Κοστουμιών: Μαρία Καρελλά Μουσική Επιμέλεια: Κυριάκος Γιακουμίδης Φωτογράφιση: Κώστας Βολιώτης Φωτισμοί: Γιώργος Σηφάκης
Πότε
6 Ιανουαρίου 2018
Μέχρι Πότε
1 Απριλίου 2018
Τι ώρα
Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα στις 21:15
Διάρκεια
100'
Διάλειμμα
Όχι
Εισιτήρια
10 ευρώ, Φοιτητικό 8 ευρώ, Άνεργοι-ατέλειες 5 ευρώ

Μάθε πριν πας

Το γνωστό έργο του "αιρετικού" της ψυχανάλυσης, Βίλχελμ Ράιχ, σε σκηνοθεσία Μαρίας Ξενουδάκη.

«Πρέπει να πουν ξεκάθαρα του Ανθρωπάκου τι ευθύνη κουβαλά ο ίδιος, όταν δουλεύει, κάνει έρωτα, μισεί ή απλώς κουβεντιάζει. Πρέπει να μάθει με ποιο τρόπο μετατρέπεται σε φασίστα, κόκκινης ή μαύρης απόχρωσης», λέει ο Ράιχ στο «Άκου Ανθρωπάκο», φράσεις που ώθησαν την Μαρία Ξενουδάκη να δουλέψει και να παρουσιάσει ξανά το έργο. 

Ξέρεις, Ανθρωπάκο, πώς θα ένοιωθε ένας αετός αν κλωσούσε αυγά κότας; Στην αρχή ο αετός νομίζει ότι θα κλωσήσει μικρά αετόπουλα, που θα μεγαλώσουν. Όμως, όχι, στο τέλος δεν γίνονται παρά κότες που κακαρίζουν. Όταν ο αετός το καταλάβει, παλεύει σκληρά για να καταπνίξει την επιθυμία του να φάει όλα τα κοτόπουλα και τις φλύαρες κότες.

Το «Άκου, ανθρωπάκο!» ήταν το αποτέλεσμα εσωτερικών καταιγίδων και συγκρούσεων, ενός φυσικού επιστήμονα και γιατρού που για δεκαετίες παρατηρούσε, πρώτα απλοϊκά, μετά με έκπληξη και τελικά με τρόμο «πώς ο Ανθρωπάκος μεταχειρίζεται τον εαυτό του, πώς υποφέρει και επαναστατεί, πώς μετά δοξάζει τους εχθρούς του, πώς δολοφονεί τους φίλους του» … «Έτσι ήταν πάντα τα πράγματα. Είναι καιρός πια οι άνθρωποι ν' αρχίσουν να γίνονται σκληροί, όπου χρειάζεται σκληρότητα, στη μάχη για την προστασία τους και την ελεύθερη ανάπτυξή τους. Κάνοντας αυτό, δεν θα χάσουν την ευγένειά τους αν παραμείνουν πιστοί στην Αλήθεια».

Το «Άκου, ανθρωπάκο!», που δυστυχώς ποτέ δεν βγήκε εκτός μόδας, είναι μια κραυγή αγωνίας ενός μεγάλου στοχαστή που βλέπει τα σπέρματα του φασισμού μέσα στον κοινό, καθημερινό άνθρωπο.