ΤΡΙΤΗ 25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2018
Θέατρο | Παράσταση

Οδός Αβύσσου, αριθμός 0 Μενέλαος Λουντέμης

Id

Τι
Οδός Αβύσσου, αριθμός 0
Πού
OLVIO,
Φαλαισίας 7, Γκάζι ,
Τηλ.: 210-3414118
Συγγραφέας
Μενέλαος Λουντέμης
Σκηνοθέτης
Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη
Ηθοποιοί
Χάρης Μαυρουδής, Δημήτρης Μαύρος, Χριστόδουλος Στυλιανού, Νότης Παρασκευόπουλος, Στέλιος Γεράνης Τη φωνή του «δανείζει» ο Βασίλης Μπισμπίκης
Συντελεστές
Θεατρική διασκευή: Σοφία Αδαμίδου Μουσική: Νότης Μαυρουδής Σκηνικά: ΝτέιβιντΝεγρίν Σχεδιασμός φωτισμού: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου Κοστούμια: Μαρία Παπαδοπούλου Sound Design: Μανώλης Μανουσάκης Κίνηση: Στέφανι Τσάκωνα Βοηθός σκηνοθέτη: Καλλιόπη Καραμάνη Σκηνοθεσία Video: Γιώργος Κορδέλλας. Video art cinematography: Δημήτρης Ζόγκας, Παναγιώτης Ανδρεαδάκης Φωτογραφία: Γιάννης Πρίφτης Παραγωγή: Artφως
Πότε
9 Φεβρουαρίου 2018
Μέχρι Πότε
29 Απριλίου 2018
Τι ώρα
Παρασκευή στις 21:00, Σάββατο στις 19:00, Κυριακή στις 18:00 Η παράσταση δε θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 27 Απριλίου, ενώ το Σάββατο 28 Απριλίου η παράσταση θα γίνει στις 18:00 αντί 19:00
Διάρκεια
100'
Διάλειμμα
Όχι
Εισιτήρια
15€ κανονικό, 10€ μειωμένο, 5€ ανέργων-ατέλειες

Μάθε πριν πας

Για πρώτη φορά στο θέατρο, το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Μενέλαου Λουντέμη, σε διασκευή της Σοφίας Αδαμίδου και σκηνοθεσία της Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη.

Ο Μενέλαος Λουντέμης περιγράφει, με συγκλονιστικό τρόπο, τις συνθήκες κράτησης κάτω από το εγκληματικό καθεστώς «πειθαρχημένης διαβίωσης» και βασανιστηρίων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Μακρονήσου, όπου κυριαρχούσε η ωμή βία, ο τρόμος και η απελπισία, αλλά και η λεβεντιά και η αξιοπρέπεια των εξορισθέντων. 

O «φακός» του Μενέλαου Λουντέμη εστιάζει σε δύο από τους κρατούμενους αγωνιστές. Είναι οι πρωταγωνιστές - θύματα αυτής της ενορχηστρωμένης θηριωδίας, ο Γιώργης και ο Παναής. Δεμένοι χέρι χέρι με τις χειροπέδες σ' όλη τη διάρκεια της εξορίας τους, μέσα στην φρίκη της Μακρονήσου εξακολουθούν και παραμένουν άνθρωποι. Βοηθάνε και σώζουν στο καΐκι το δεσμοφύλακά τους από βέβαιο πνιγμό, θυμούνται τις μανάδες τους και σκέφτονται τις αγαπημένες τους, προσπαθούν να κάνουν καλύτερο άνθρωπο τον Στελάρα ή Μελιτζάνα, αυτόν τον λαϊκό άνθρωπο, τον μικροαπατεώνα -που προσποιείται το βασανιστή τους στο Μακρονήσι, που επηρεάζεται βαθύτατα από την ανθρωπιά τους, και πάνω απ’ όλα εξακολουθούν και επιμένουν να περπατάνε με τα δύο πόδια σε πείσμα των βασανιστών τους που τους θέλουν να περπατάνε με τα τέσσερα σαν άγρια θηρία, δεν υπογράφουν δήλωση και ονειρεύονται τον καλύτερο και δικαιότερο κόσμο για τον οποίο αγωνίζονται…