ΤΡΙΤΗ 14 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018
Θέατρο | Παράσταση

Medeamaterial (Μήδειας Υλικό) Heiner Müller

Id

Τι
Medeamaterial (Μήδειας Υλικό)
Πού
BIOS,
Πειραιώς 84 , Γκάζι ,
Τηλ.: 210-3425335
Συγγραφέας
Heiner Müller
Σκηνοθέτης
Ευφροσύνη Μαστρόκαλου
Ηθοποιοί
Βασίλης Καραμπούλας, Ελεάνα Γεωργούλη
Συντελεστές
Μετάφραση: Νίκος Φλέσσας Ηχητικός Σχεδιασμός: Κορνήλιος Σελαμσής Σκηνικά: Δημήτρης Ταμπάκης Κοστούμια: Βασιλεία Ροζάνα Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας Επιμέλεια κίνησης: Δρόσος Σκώτης Visuals Commodor: Σοφία Παπαδοπούλου, Διονύσης Σιδεροκαστρίτης Βοηθός Σκηνοθέτη: Ζωή Λιανοστάθη
Πότε
11 Απριλίου 2018
Μέχρι Πότε
14 Ιουνίου 2018
Τι ώρα
Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00
Διάρκεια
70'
Διάλειμμα
Όχι
Εισιτήρια
Κανονικό: 12 ευρώ Μειωμένο/Φοιτητικό: 10 ευρώ

Μάθε πριν πας

Η διερεύνηση του σύγχρονου κόσμου μέσα από το ιστορικό υλικό.

Ο Heiner Müller έγραψε το θεατρικό τρίπτυχο «Ερημωμένη Όχθη» «Μήδειας Υλικό» «Τοπίο με Αργοναύτες» μεταξύ 1974-1982. Σ’ αυτό το θραυσματικό και πυκνό “re-making” του μύθου της Μήδειας (όπως αποτυπώνεται στον Ευριπίδη και τον Σενέκα), στόχος δεν είναι μια καινούργια μετάφραση του ελληνικού μύθου, αλλά μάλλον η διερεύνηση του σύγχρονου κόσμου μέσα από το ιστορικό υλικό. Η επιλογή της Μήδειας αναπαριστά διάφορα ποικιλόμορφα τμήματα του περιθωρίου της κοινωνίας, ως προς το φύλο, το γένος, την ανατροφή, την προέλευση - ο Άλλος, ο αλλοδαπός, ο ξένος. Η Μήδεια είναι αυτή που παλεύει και αγωνίζεται ενάντια στην επικρατούσα τάση, στην κανονιστική αντίληψη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αντιλήψεις που σφετερίζονται ο Ιάσων και η Κόρινθος. Παρόλο που ο Muller περιγράφει έναν κόσμο γεμάτο βία και έλλειψη επικοινωνίας παράλληλα είναι έντονη η δυναμική της αλλαγής. Ο Heiner Müller μιλάει για έναν κόσμο σε απεγνωσμένη αναζήτηση για μια πολιτισμική επανάσταση πού αδυνατεί να αποδεχτεί την καταστροφή που θα φέρει αυτή η αλλαγή. Μια αλλαγή που συνομιλεί με τους νεκρούς έτσι ώστε να ξεπροβάλλει το μέλλον.  
Όπως επισημαίνει η σκηνοθέτης Ευφροσύνη Μαστρόκαλου: «Στόχος της παράστασης είναι να συνδέσει τα πρόσωπα με την βαθύτερη αρχετυπική μνήμη, όχι μόνο με την μνήμη των προγόνων, αλλά με την συνειδητοποίηση ότι υπάρχει ένας κύκλος ζωής, μία κυκλική διαδρομή, ένα ποτάμι ενέργειας που ονομάζεται ψυχή πού έρχεται από το παρελθόν, φτάνει στο τώρα και ανοίγει το μέλλον. Στην παράσταση η αφήγηση αυτής της κυκλικής διαδρομής είναι βιωματική και επιθυμεί δυνητικά να δημιουργήσει ένα διάλογο ανάμεσα στο προσωπικό και το συλλογικό. Με άλλα λόγια έναν ενδιάμεσο χώρο, που είναι η φαντασία και η παράδοξη σκέψη».