Εικαστικά | Είδα...

Είδα [μόνος] την έκθεση: «Ομάδα Τέχνη, 100 χρόνια» 13 Σεπτεμβρίου 2017

Εκθέσεις όπως αυτή θα έπρεπε να προσέλκυαν περισσότερο το ενδιαφέρον του κοινού.

Μερικά ιστορικά στοιχεία για τους μη γνωρίζοντες: Η «Ομάδα τέχνη» δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Νικολάου Λύτρα, εξαιρετικού ζωγράφου και γιου του Νικηφόρου Λύτρα. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες ήταν συνομήλικοι και φίλοι του. Είχαν γεννηθεί γύρω και μέσα στη δεκαετία του 1880 «εκτός από τον πρεσβύτερο Οδυσσέα Φωκά (1857-1946) και τον νεότερο Περικλή Βυζάντιο (1893-1974)». Ανάμεσά τους θα συναντήσουμε λαμπρά ονόματα, όπως ο Αλεξανδρινός Κωνσταντίνος Παρθένης (1878-1967), ο Κωνσταντίνος Μαλέας (1879-1928), ο Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης (1881-1955), ο Λυκούργος Κογεβίνας (1887-1940), ο Νικόλαος Οθωναίος (1877-1950), ο Όθων Περβολαράκης (1887-1974, ο Μιχάλης Τόμπρος (1889-1974), κ.ά. Πρόκειται για συνάντηση που «έχει ταυτιστεί στις συνειδήσεις όσων ασχολούνται με την ιστορία της νεότερης ελληνικής τέχνης με τη γέννηση του μοντερνισμού στη χώρα μας».

Μια σημαντική συνάντηση από την οποία συμπληρώνονται εφέτος 100 χρόνια. Και αυτά τα εκατό χρόνια γιορτάζονται με μια καταπληκτική έκθεση της Εθνικής Πινακοθήκης που (ελλείψει αίθουσας) στεγάζεται στο Βυζαντινό Μουσείο. Πήγα, για να εντυπωσιαστώ και από τους πίνακες, και από το στήσιμο της έκθεσης, το οποίο «αναπαριστά» ιστορικές εκθέσεις της ομάδας.

Όμως, Σάββατο πρωί, γύρω στις 11, ήμουν μόνος. Μόνος, ολομόναχος για μισή περίπου ώρα, ώσπου βγαίνοντας να συναντήσω μια κυρία που ερχόταν. Είδα βεβαίως την έκθεση με την ησυχία μου, παρέα με την ευγενέστατη φύλακα, όμως πραγματικά στεναχωρήθηκα για το… έρημο τοπίο. Γιατί το όλο πράγμα άξιζε καλύτερης τύχης. Γιατί η θαμμένη στα υπόγεια του μουσείου έκθεση (στον μίζερο χώρο όπου φιλοξενούνται οι περιοδικές εκθέσεις) θα μπορούσε να είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία ακόμα και για τους ξένους επισκέπτες να δουν τα μικρά θαύματα που έχουν φτιάξει οι Ελληνες ζωγράφοι. Έμοιαζε όμως το όλο πράγμα σαν μια «γιορτή» που δεν ενδιέφερε κανέναν. Σαν υπενθύμιση της πενίας που ζει (όχι μόνο σε οικονομικό επίπεδο) αυτή η χώρα. Κρίμα!

Νίκος Πρίντεζης

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_original_slider Είδα: την έκθεση «Από την απαγορευμένη πόλη: Αυτοκρατορικά διαμερίσματα του Qianlong» Κινέζικη κομψότητα στο Μουσείο της Ακρόπολης. Main_1989_sept_aigina_fot_tazedaki_fakd_koutaa_014 Είδα: την αναδρομική έκθεση του Γιάννη Μόραλη: Τέχνη που συγκινεί και «θεραπεύει» Στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς. Main_slider Είδα: τις «Αμέτρητες όψεις του Ωραίου» στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Η αποθέωση της ομορφιάς σε μία έκθεση. Main_ethniko-arxaiologiko-mouseio Τα πλην (και τα συν) του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Μια ακόμα επίσκεψη στο σημαντικότερο μουσείο της Ελλάδας (και όλου του κόσμου) και τα συμπεράσματά μας από αυτή. Main_pragmatiki_mauroula Δε θέλει χάδια η Μαυρούλα – Η Στέγη στο Πεδίον του Άρεως Η πραγματικότητα στο Πεδίον του Άρεως είναι πολύ πιο δυνατή από τους «Μύθους» της Στέγης. Main_1376 Είδα: τους «Τόπους Αναφοράς. Από τη Συλλογή της Τράπεζας της Ελλάδος» στο Μουσείο Μπενάκη Από τον Χαλεπά ως τον Τσαρούχη και από τον Γύζη και τον Λύτρα ως τον Πρέκα και τον Τέτση, οι πίνακες και τα γλυπτά που εκτίθενται δεν μπορούν να μην μιλήσουν στην ψυχή του Ελληνα.
#load_content_with_ajax