ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Βιβλίο | Πρόσωπα

Οδυσσέας Ελύτης: Είκοσι τρία χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου νομπελίστα 18 Μαρτίου 2019

Η ποίησή του μας συγκινεί πάντα και μας θυμίζει την αξία του να είσαι Έλληνας.

Είκοσι τρία χρόνια μετά τον θάνατό του (η επέτειος είναι σήμερα) και η ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη γεμάτη Ελλάδα, γεμάτη φως, βαφτισμένη στην πιο γαλανή θάλασσα του κόσμου, μας συγκινεί πάντα και μας θυμίζει την αξία του να είσαι Έλληνας.
Έλληνας με τη σημασία της ελληνικότητας όπως τη συναντάμε στο έργο του γεννημένου στην Κρήτη, στις 2 Νοεμβρίου 1911, Οδυσσέα Αλεπουδέλλη, όπως ήταν το πραγματικό όνομά του.

Τα βιογραφικά στοιχεία είναι, βεβαίως, σε μια περίπτωση όπως αυτή του Ελύτη, πολύ εύκολο να αναπαραχθούν… Μπορείτε να τα βρείτε παντού στο Internet, στις μεγάλες βιβλιοθήκες, στις έρευνες για το έργο του. Πέρα από αυτά εκείνο που αξίζει κυρίως είναι να θυμηθούμε την ποίησή του, από τους «Προσανατολισμούς» και τον «Ηλιο τον πρώτο» ως το «Αξιον Εστί» και από τις «Εξι και μία τύψεις για τον ουρανό» ως «Τα Ρω του έρωτα» και την «Ποδηλάτισσα». Και να αντλήσουμε από εκείνη την αισιοδοξία και τη δύναμη που μας χρειάζεται τώρα…  Τα έχει όλα μέσα της, στιβαρή και τρυφερή ταυτόχρονα, μεγαλειώδης και παιγνιώδης… Ένα ουράνιο τόξο από τα χρώματα της Μεσογείου που μας κάνει να αισθανόμαστε τυχεροί γι’ αυτή τη μικρή στεριά που μας αντιστοιχεί. 

****
«Τότε είπε και γεννήθηκεν η θάλασσα
Και είδα και θαύμασα
Και στη μέση της έσπειρε κόσμους μικρούς κατ' εικόνα και ομοίωσή μου:
Ίπποι πέτρινοι με τη χαίτη ορθή
και γαλήνιοι αμφορείς
και λοξές δελφινιών ράχες
η Ίος η Σίκινος η Σέριφος η Μήλος
«Κάθε λέξη κι από 'να χελιδόνι
για να σου φέρνει την άνοιξη μέσα στο θέρος» είπε
Και πολλά τα λιόδεντρα
που να κρησάρουν στα χέρια τους το φως
κι ελαφρό ν' απλώνεται στον ύπνο σου
και πολλά τα τζιτζίκια
που να μην τα νιώθεις
όπως δε νιώθεις το σφυγμό στο χέρι σου
αλλά λίγο το νερό
για να το 'χεις Θεό και να κατέχεις τι σημαίνει ο λόγος του
και το δέντρο μονάχο του
χωρίς κοπάδι
για να το κάνεις φίλο σου
και να γνωρίζεις τ' ακριβό του τ' όνομα φτενό στα πόδια σου το χώμα
για να μην έχεις πού ν' απλώσεις ρίζα
και να τραβάς του βάθους ολοένα
και πλατύς επάνου ο ουρανός
για να διαβάζεις μόνος σου την απεραντοσύνη.
ΑΥΤOΣ
ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_koutsourelis-exo-1 Ο Κώστας Κουτσουρέλης και η Τέχνη που... αυτοκτονεί «Η ποίηση του καιρού μας δεν έχει κοινό, δεν έχει αναγνώστες». Main_703 Η Μνήμη της Ελένης Πορτάλιου επιστρέφει στα χαλάσματα της ιστορίας Η συγγραφέας μιλά στο www.tospirto.net. Main_tsekouras Ένα βιβλίο σαν σπίτι χωρίς… «Πόρτα» O Δημήτρης Τσεκούρας ολοκληρώνει ουσιαστικά με την «Πόρτα» μία άτυπη τριλογία. Main_slider Ιχνηλατώντας τα μονοπάτια της ανθρώπινης ψυχής στην «Αίτνα» Ο συγγραφέας Φώτης Βλαστός μιλά στο www.tospirto.net Main_mara_xwmatidh_by_alexandros_iwannidhs_3 Ένας Φόνος με ενδεχόμενο Βλακείας Η συγγραφέας του βιβλίου Μάρα Χωματίδη μιλά στο www.tospirto.net. Main_chryssikopoulos_s_(1) Ο Νίκος Χρυσικόπουλος μάς «ταξιδεύει» στο Λονδίνο Η 2η ποιητική συλλογή του από την Μικρή Αρκτο.
#load_content_with_ajax