Βιβλίο | Πρόσωπα

Ένας Φόνος με ενδεχόμενο Βλακείας 25 Φεβρουαρίου 2019

Η συγγραφέας του βιβλίου Μάρα Χωματίδη μιλά στο www.tospirto.net.

Η Μάρα Χωματίδη Γεννήθηκε στην Αθήνα, έζησε στο Ιράκ μέχρι  14 ετών, σπούδασε δημοσιογραφία και ψυχολογία, και στις Βρυξέλλες επικοινωνία και marketing. Λάτρης του αστυνομικού μυθιστορήματος δεν άργησε να καταπιαστεί μ’ αυτό και έτσι από τις εκδόσεις Διάπλαση κυκλοφορεί το βιβλίο της «Φόνος με ενδεχόμενο Βλακείας».

Το βιβλίο «Φόνος με ενδεχόμενο Βλακείας» είναι μια αστυνομική ιστορία που φλερτάρει με το υπαρξιακό και το ψυχολογικό. Με χιούμορ και καυστική ειρωνεία, με συνεχείς ανατροπές και μυστήριο, που κλείνει το μάτι στους Δέκα μικρούς νέγρους της Άγκαθα Κρίστι.

Εμείς μιλήσαμε με τη Μάρα Χωματίδη για το βιβλίο της αυτό...
Ο «Φόνος με ενδεχόμενο Βλακείας» είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με ιδιαίτερο σασπένς, που πρώτα όμως το γράψατε σαν θεατρικό έργο. Μιλήστε μας για αυτό και γιατί από θεατρικό έργο το κάνατε μυθιστόρημα;
Η θεατρική γραφή είναι μαγική και άμεση, την αγαπώ σε υπερβολικό βαθμό.Σε μεταφέρει σε έναν κόσμο παράλληλο, όπου ο δημιουργός φτιάχνει μια μικρή κοινωνία από την αρχή, γίνεται χτίστης και αρχιτέκτονας  μαζί. Έτσι γεννήθηκε ο  «Φόνος με ενδεχόμενο Βλακείας», οι χαρακτήρες του κινούνταν και ανέπνεαν δίπλα μου κάθε δευτερόλεπτο, ζούσαμε μαζί σχεδόν 24 ώρες το 24ωρο! Ως είθισται πρώτα υπάρχει το βιβλίο και μετά γεννιέται το θεατρικό κείμενο, η διασκευή του. Υπάρχει όμως και η εξαίρεση στον κανόνα κι εγω ενίοτε συμπαθώ τις εξαιρέσεις, ιδιαίτερα όταν με προκαλούν . Κάπως έτσι δρομολογήθηκε η αντίστροφη πορεία του βιβλίου μου, όταν συζητώντας μια ημέρα με τον εκδότη μου Κυριάκο Καραϊσκο, του ανέφερα τον τίτλο, γέλασε, του άρεσε, του το έστειλα, το διάβασε ως θεατρικό έργο και μου ζήτησε να το γράψω ως αστυνομικό μυθιστόρημα ή όπως εγω το ονομάζω , αστυνομική φάρσα.

Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα έχει κάποιες ιδιαιτερότητες; Και αν ναι ποιές είναι αυτές;
Αυτό που έχω ανακαλύψει ως έμπειρη αναγνώστρια αστυνομικών μυθιστορημάτων αλλά και ως «φρέσκια» δημιουργός ενός αστυνομικού βιβλίου, είναι η ιδιαιτερότητα της πλοκής ως προς την ιδέα και την σωστά δομημένη εκτέλεσή της. Θα έλεγα οτι το αστυνομικό μυθιστόρημα είναι μια μαθηματική εξίσωση, πολυσύνθετη στην σκέψη και απλή στην λύση της. Αρκεί φυσικά να ξέρεις να παρατηρείς,  να μην χάνεις την ακολουθία των στοιχείων που διανθίζουν μια ιστορία. Το αστυνομικό μυθιστόρημα βγάζει στην επιφάνεια ένστικτα άγρια και δολοφονικά, κάτι που δεν είναι αναγκαίο να υπάρχει σε άλλου είδους έργο.  Αφορά ενα κυνήγι ενοχής και αθωότητας, απόδειξης και πρόθεσης, κινήτρου και ψυχολογίας,  το καλό με το κακό αναμετριούνται συνεχώς, οι ανατροπές δημιουργούν δράση και έκπληξη, προκαλούν τον αναγνώστη να γίνει μέρος της ιστορίας, να θέλει παθιασμένα να αποδώσει δικαιοσύνη, να εξιχνιάσει το μυστήριο, να ταυτιστεί με τους ήρωες και ίσως να θελήσει να αναμετρηθεί και με τον ίδιο τον συγγραφέα μερικές φορές.


Στο δελτίο τύπου διαβάσαμε ότι το βιβλίο σας «Φόνος με ενδεχόμενο Βλακείας»  κλείνει το μάτι στους Δέκα Μικρούς Νέγρους της Άγκαθα Κρίστι. Με ποιον τρόπο γίνεται αυτό;
Ίσως με τον εναν και μοναδικό τρόπο που θα μπορούσε για να εξηγηθεί αυτό που διαβάσατε. Η Άγκαθα Κρίστι έγραψε μια απο τις καλύτερες ιστορίες μυστηρίου όλων των εποχών κατά την γνώμη μου, τους Δέκα Μικρούς Νέγρους.  Διαβάζοντάς την δεν θα μπορούσα να μην επηρεαστώ και να μην προσπαθήσω να βγάλω και στο δικό μου βιβλίο αυτό που πραγματικά με ενθουσίασε, οτι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, οτι οι άνθρωποι μπορούν να είναι κουραστικά προβλέψιμοι ενίοτε αν τους μελετήσεις σωστά και οτι δεν υπάρχει τελικά φόνος γελοίος (κι ας είναι αστυνομική φάρσα το δικό μου βιβλίο) ή τέλειος, διότι η Θεία τιμωρία καραδοκεί αποκαλύπτοντας  το ενδεχόμενο βλακείας απο την πλευρά του θύτη. 

Εκτός από την Άγκαθα Κρίστι έχετε και άλλους αγαπημένους συγγραφείς, που ασχολούνται με το αστυνομικό μυθιστόρημα;
Αγαπημένη μου συγγραφέας θα παραμένει πάντα επίσης η  Αμερικανίδα Πατρίσια Χάισμιθ, η Νορβηγίδα βασίλισσα του αστυνομικού Karin Fossum όπως και η Ισλανδή Ίρσα Σιγκουρδαρντότιρ...πανέξυπνες γυναίκες, εξαίρετες συγγραφείς!

Όταν κάθεστε να γράψετε ένα αστυνομικό μυθιστόρημα έχετε μέσα στο μυαλό σας την πλοκή ή αυτή δημιουργείται παράλληλα με το γράψιμο;
Τώρα αυτό μου θυμίζει την εξής απορία, η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;
Το μόνο σίγουρο είναι οτι εχω την ιδέα, έχω τον πυρήνα.  Αν το αυγό είναι η ιδέα δε γνωρίζω αν έχει προηγηθεί της καθημερινότητας  που μπορεί να είναι η κότα ή και το αντίστροφο! Η καθημερινότητα, η ίδια η ζωη διεισδύει μέσα στην πλοκή της ιδέας μου, την επηρεάζει όπως επηρεάζει οτι γίνεται τριγύρω μου. Μπορεί να διαβάσω μια είδηση και να εμπνευστώ για την ιστορία μου, να χρησιμοποιήσω κάποιο στοιχείο της, να προσθέσω εναν ήρωα παίρνοντας ερέθισμα ειδικά απο τα ΜΜΕ που χρησιμοποιούν ενίοτε σαν μαριονέτες τους ανθρώπους και τους προβάλλουν σαν πρότυπα αποφυγής εν αγνοία τους τις περισσότερες φορές...όλα αυτά φέρνουν ανατροπές στην αρχική ιδέα ...η πραγματικότητα πλέον με ξεπερνάει μιας που ζούμε στην εποχή του παραλόγου και τολμώ να πω οτι είναι η καταλληλότερη εποχή για γράψιμο αστυνομικού μυθιστορήματος διότι δημιουργώ με την φαντασία και ζω με τη ζωη!

Tospirto Team

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_koutsourelis-exo-1 Ο Κώστας Κουτσουρέλης και η Τέχνη που... αυτοκτονεί «Η ποίηση του καιρού μας δεν έχει κοινό, δεν έχει αναγνώστες». Main_703 Η Μνήμη της Ελένης Πορτάλιου επιστρέφει στα χαλάσματα της ιστορίας Η συγγραφέας μιλά στο www.tospirto.net. Main_slider Οδυσσέας Ελύτης: Είκοσι τρία χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου νομπελίστα Η ποίησή του μας συγκινεί πάντα και μας θυμίζει την αξία του να είσαι Έλληνας. Main_tsekouras Ένα βιβλίο σαν σπίτι χωρίς… «Πόρτα» O Δημήτρης Τσεκούρας ολοκληρώνει ουσιαστικά με την «Πόρτα» μία άτυπη τριλογία. Main_slider Ιχνηλατώντας τα μονοπάτια της ανθρώπινης ψυχής στην «Αίτνα» Ο συγγραφέας Φώτης Βλαστός μιλά στο www.tospirto.net Main_chryssikopoulos_s_(1) Ο Νίκος Χρυσικόπουλος μάς «ταξιδεύει» στο Λονδίνο Η 2η ποιητική συλλογή του από την Μικρή Αρκτο.
#load_content_with_ajax