Κινηματογράφος | Ταινίες

Μαγεία στο Σεληνόφως , 2014 (Magic in the Moonlight)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Γούντι Άλεν
Σενάριο
Γούντι Άλεν
Πρωταγωνιστούν
Κόλιν Φερθ, Έμα Στόουν, Κάθριν ΜακΚόρμακ, Έιλιν Άτκινς, Χάμις Λίνκλεϊτερ, Μάρσα Γκέι Χάρντεν, Τζάκι Ουίβερ, Σάιμον ΜακΜπέρνι
Διάρκεια
97
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Ρομαντική κομεντί
Πρεμιέρα
28 Αυγούστου 2014

Ένας «γερασμένος» Γούντι, ένα τετριμμένο θέμα, μια αναντίρρητα ωραία ατμόσφαιρα κι ένας εξαιρετικός Φερθ, σε μια ταινία που σίγουρα δεν είναι από τις καλύτερες του αμερικανού σκηνοθέτη.

Σε κάποια σκηνή, όπου ο κεντρικός ήρωας Στάνλεϊ Κρόφοντ (Φερθ) ταλαιπωρείται από αϋπνία, ακούγονται (μαστόρικα κι όλο νόημα) τα πρώτα μέτρα από την 9η συμφωνία του Μπετόβεν. Βρισκόμασταν κοντά στο μέσον της ταινίας πια, και μου δημιουργήθηκε η εξής σκέψη: η νέα ταινία του Γούντι Άλεν είναι σαν να παρακολουθείς μια συναυλία συμφωνικής μουσικής από καταξιωμένη ορχήστρα. Οι μουσικές συνθέσεις είναι εξαιρετικές, η εκτέλεση λαμπρή, η μέθεξη υπαρκτή –αλλά… Όλο αυτό το πράμα, όσο φινετσάτο, καλοδουλεμένο και εστέτ κι αν είναι, είναι συγχρόνως τρομερά déjà vu. Αυτό ακριβώς είναι «Η μαγεία στο σεληνόφως», η νέα ρομαντική κομεντί του Άλεν που εκτυλίσσεται στην αρχή των années folles στην υπέροχη και κοσμική Γαλλική Ριβιέρα. Ένα αναμάσημα του γνωστού προβληματισμού του Γούντι για την αέναη μάχη μεταξύ ορθολογισμού και (ρομαντικής) μαγείας. Μια (καλογραμμένη, σίγουρα) από τα ίδια… Κρίμα, γιατί η ηθοποιάρα που λέγεται Κόλιν Φερθ θα μπορούσε να απογειώσει μια καλύτερη γουντιαλενική δημιουργία…
Ο Κρόφορντ-Φερθ, λοιπόν, είναι ένας διάσημος εγγλέζος μάγος (τύπου Κόπερφιλντ, στο πιο… vintage του). Που εκτός από υπερόπτης, δυσκοίλιος και γοητευτικός είναι κι ένας τελειωμένος ορθολογιστής που στον ελεύθερο χρόνο του ξεσκεπάζει διάφορα μέντιουμ και πνευματιστές που παραπλανούν τους αφελείς… Μια τέτοια φαίνεται να είναι και η νόστιμη Αμερικανιδούλα Σόφι (Στόουν, συμπαθέστατη), η οποία φιλοξενείται μαζί με τη μητέρα της (Γκέι Χάρτνεν) στην πολυτελή αγροικία της ζάπλουτης οικογένειας Κάτλιτζ στο γαλλικό νότο. Υποδυόμενος τον επιχειρηματία, και σε συμφωνία με τον φίλο και συνάδελφό του Χάουαρντ (ΜακΜπέρνι), ο Στάνλεϊ εμφανίζεται στους Κάτλιτζ με μοναδικό σκοπό να ξεμπροστιάσει την Σόφι ως απατεώνισσα…
Ο φτερωτός θεούλης, οι κωμικοτραγικές συμπτώσεις, ένα τροχαίο που παθαίνει η γηραλέα θεία του Στάνλεϊ (Άτκινς, εξαιρετική) και μια μετρίως αναπάντεχη σεναριακή ανατροπή θα ενορχηστρώσουν το επεισοδιακό σμίξιμο του μάγου με τη μέντιουμ… Και θα ζήσουν αυτοί καλά, κι εμείς –ε, θα μπορούσαμε και καλύτερα. Βέβαια, για να λέμε του στραβού το δίκιο, η τζαζ του ’20, τα θεσπέσια τσάρλεστον κοστούμια, τα παλιά αυτοκίνητα, τα τοπία και οι κλασικοί γουντιαλενικοί διάλογοι που διαποτίζουν το φιλμ, την έχουν τη γοητεία τους. Και υπάρχει και μια σκηνή ανθολογίας, μεταξύ του Στάνλεϊ και της θείας που παίζει πασιέντζα, ενώ μιλούν για την ιδανική νύφη για τον μάγο μας, που είναι όλα τα λεφτά. Υπέροχο, εξαιρετικά καλογραμμένο αγγλικό φλέγμα, σε όλο του το μεγαλείο, όπου τίποτα δεν λέγεται ευθέως, όλο γύρω-γύρω, αλλά το φίδι βγαίνει περίτρανα από την τρύπα του… Όλο το καστ είναι θαυμάσιο, επίσης, αλλά αξίζει να δει κανείς την ταινία μόνο και μόνο για τον Φερθ. Τι μέτρο, τι γκάμα, τι τάιμινγκ, τι ανεπαίσθητες υποκριτικές μικρο-πινελιές…

Τατιάνα Καποδίστρια