Κινηματογράφος | Ταινίες

Xenia , 2014 (Xenia)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Πάνος Χ. Κούτρας
Σενάριο
Πάνος Χ. Κούτρας, Παναγιώτης Ευαγγελίδης
Πρωταγωνιστούν
Κώστας Νικούλι, Νίκος Γκέλια, Άγγελος Παπαδημητρίου, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Γιάννης Στάνκογλου
Διάρκεια
128
Χώρα
Γαλλία, Ελλάδα, Βέλγιο
Είδος
Δραμεντί
Πρεμιέρα
02 Οκτωβρίου 2014

Το κωμικό και το camp αγκαζέ με το τραγικό και το κοινωνικό σχόλιο, καθώς δυο αλβανόπαιδες αναζητούν τον έλληνα πατέρα τους αποσκοπώντας στην ενσωμάτωσή τους σε μια… ρατσιστική, σμπαραλιασμένη χώρα.

Ίσως η πιο χαρακτηριστική σκηνή αυτής της 4ης (και αρτιότερης) ταινίας του Κούτρα, είναι όταν τα δυο «πρωταγωνιστικά» αδέλφια, ο 18χρονος Όντυ και ο 16χρονος Ντάνυ, κυνηγημένα από Αλβανούς, Χρυσαυγίτες και… απλούς έλληνες πολίτες, βρίσκουν καταφύγιο στο εγκαταλελειμμένο Ξενία της Κοζάνης. Και παρά το δράμα τους, ξεσπούν σε ένα μαξιμαλιστικό αυτοσχέδιο μουσικοχορευτικό σόου υπό τους ήχους του «Rumore, rumore» της Ραφαέλα Καρά που παίζει στο κασετόφωνο… Αυτό είναι, τελικά, το πνεύμα της ταινίας. Διότι πίσω από τον ζόφο των ρατσιστικών επιθέσεων που μπουκάρουν κάθε τόσο στο στόρι, πίσω από την βλαχομπαρόκ σήψη της ελληνικής επαρχίας –που συμπυκνώνεται ιδανικά στο λαρισαίικο νυχτερινό κέντρο «Paradiso» που διατηρεί ο (πολύ καλός) Παπαδημητρίου-, πίσω ακόμη κι από τα ευτελισμένα όνειρα για τραγουδιστική καριέρα μέσω τηλεοπτικού τάλεντ σόου (ο Όντυ είναι ο καλλίφωνος της υπόθεσης), ο Κούτρας έχει το αντίδοτο. Είναι ο κατάδικός του μαγικός ρεαλισμός. Αυτός που μετατρέπει τον Ντίντο, το κουνέλι-σύντροφο του Ντάνυ σε υπερρεαλιστικό γίγαντα. Αυτός, εν τέλει, που κάνει τους παρίες να ελπίζουν. Και να κερδίζουν –άμα λάχει!
Μετά το θάνατο της αλβανής μητέρας τους, ο ανοιχτά γκέι Ντάνυ (Νικούλι) έρχεται από την Κρήτη στην Αθήνα και πείθει τον μετρίως τακτοποιημένο αδελφό του, Όντυ (Γκέλια) να ψάξουν τον έλληνα πατέρα τους (Στάνκογλου), που τους είχε παρατήσει, όταν ήταν ακόμη μωρά. Το ταξίδι των δυο παιδιών έως τη Θεσσαλονίκη, όπου κατοικεί ο μπαμπάς –πλούσιος, μουράτος, με νέα οικογένεια και στο κατώφλι δημαρχιακής υποψηφιότητας με τη Χρυσή Αυγή– θα τους φέρει αντιμέτωπους με όλο τον τραγελαφικό παραλογισμό της σύγχρονης Ελλάδας. Εκείνοι, όμως, απτόητοι! Δίπλα στη φωτογραφία (Ελέν Λουβάρ, Σίμος Σαρκετζής), το σωστό μοντάζ (Γιώργος Λαμπρινός) και την ωραία μουσική (Delaney Blue), η καλογραμμένη ταινία του Κούτρα κερδίζει πολλούς πόντους από τις ερμηνείες των δυο βασικών –και πρωτοεμφανιζόμενων– αλβανών πρωταγωνιστών. Ειδικά ο «μικρός» Νικούλι λάμπει κανονικά στο (δύσκολο) ρόλο του «και Αλβανού, και πούστη. Και βουνό και θάλασσα!» Ντάνυ. Ενός ταλανισμένου έφηβου, στο μεταίχμιο μεταξύ παιδιού και ενήλικα, που είναι αρκετά κυνικός ώστε να «παίρνει πίπες» με το αζημίωτο, αλλά και αρκετά ονειροπόλος, ώστε, να επιστρέφει κάθε τόσο νοερά στη θαλπωρή ενός τριχωτού ανδρικού στέρνου ή στη χαρά μιας φαντασιακής συνάντησης με την Πάτι Πράβο, την ντίβα του ιταλικού πενταγράμμου του ’60, η οποία κάνει κι ένα μετα-cameo στην ταινία. Μια ταινία που, εκτός από μια απτή, αστεία και σοβαρή ανθρώπινη ιστορία, λέει και καντάρια αλήθειας για την κατάντια μας ως κοινωνία…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες