Κινηματογράφος | Ταινίες

Vice: Η Πόλη της Βίας , 2015 (Vice)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μπράιαν Μίλερ
Σενάριο
Αντρέ Φαμπρίτσιο, Τζέρεμι Πάσμορ
Πρωταγωνιστούν
Μπρους Ουίλις, Τόμας Τζέιν, Άμπιρ Τσίλντερς, Μπράιαν Γκρίνμπεργκ, Σάρλοτ Κερκ
Διάρκεια
96
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας
Πρεμιέρα
07 Μαΐου 2015

Κακέκτυπο «Blade Runner», για τον δημιουργό ενός μετα-θέρετρου, όπου οι πελάτες πραγματώνουν κάθε ερωτική ή φονικά εγκληματική φαντασίωσή τους με υπερεξελιγμένα ανδροειδή, που έρχεται αντιμέτωπος με όμορφη ρομποτίνα…

Ένα θα πω γι’ αυτή τη νέα εξόφθαλμη αρπαχτή του κυρίου Ουίλις: ο μέσος όρος βαθμολογίας της ταινίας, που προκύπτει από τη γνώμη διαφόρων σινεκριτικών στο αμερικανικό metacritic.com, ανέρχεται στο μεγαλειώδες 17/ 100! Πράγμα που εκτός από αποκαλυπτικό και σπάνιο είναι και πέρα για πέρα δίκαιο εν προκειμένω. Η ταινία είναι μια κιτς απομίμηση του θρυλικού «Blade Runner» του Ρίντλεϊ Σκοτ με ολίγο από ξύλο τύπου Τσακ Νόρις. Σ’ αυτό, λοιπόν, το φιλμ β’ διαλογής και άτεχνης βίας παρακολουθούμε την Κέλι (Τσίλντερς), μια υπερεξελιγμένη «τεχνητή», που εργάζεται στο «Vice», ένα φουτουριστικά ζοφερό το-λες-και-σπα, ως θύμα βιασμών, φόνων, ναρκω-τριπαρισμάτων και σεξο-οργίων, στα οποία επιδίδονται με το αζημίωτο οι υψηλοί πελάτες του κέντρου (μετά από κάθε θάνατό της, λέει, η Κέλι επισκευάζεται και η μνήμη της διαγράφεται –Restart). Όμως η τεχνητή ηρωίδα είναι the real thing, και δραπετεύει από το κέντρο. Και τότε την προσεγγίζει ο λυπημένος (και αιωνίως νυσταζο-βαριεστημένος) Μπρους Ουίλις, που υποδύεται τον βιολόγο Τζούλιαν Μάικλς, δημιουργό και της Κέλι και του Vice. Τα εν λόγω φουτουριστικά Σόδομα θέλει να κλείσει δια παντός και ο σκληρός αστυνομικός (με την οδοντογλυφίδα) Ρόι (Τζέιν, κακόοος). Κι έτσι οι δυο τους –η «τεχνητή», με βαρύ μολύβι κολ γύρω από το μάτι ως άλλη Ντάριλ Χάνα– θα συνασπιστούν ενάντια στον υποτονικό κακό βιο-γενετιστή.
Η ταινία είναι αφόρητα ανεγκέφαλη και μάτσο (ενίοτε, λειτουργούν και ως συνώνυμα, τα δυο). Και οποιοδήποτε ψέλλισμα για τυχόν εμβάθυνση στους χαρακτήρες (γιατί, ας πούμε, τέτοιο κόλλημα με το «Vice», ο μπάτσος;), θα εκλαμβανόταν ως αδιάσειστη απόδειξη ότι ο θεατής που θέλει εμβαθύνσεις είναι μεγάλη κότα. Οπότε; Τι θέλει και μπερδεύεται με τα πίτουρα –και τα αντριλίκια του κώλου;

Τατιάνα Καποδίστρια