Κινηματογράφος | Ταινίες

Χιροσίμα Αγάπη Μου , 1959 (Hiroshima Mon Amour)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Αλάν Ρενέ
Σενάριο
Μαργκερίτ Ντιράς
Πρωταγωνιστούν
Εμανουέλ Ριβά, Έιτζι Οκάντα, Μπερνάρ Φρεσόν
Διάρκεια
90
Χώρα
Γαλλία, Ιαπωνία
Είδος
Ρομαντικό δράμα Α/Μ
Πρεμιέρα
23 Ιουλίου 2015

Ποιητική κι άκρως εξομολογητική ελεγεία για τον Β’ Παγκόσμιο, την απώλεια, τον έρωτα, τις διαψεύσεις και το εφήμερο του βίου μέσα από τη φευγαλέα σχέση μιας Γαλλίδας κι ενός Ιάπωνα.

Ταινία-ορόσημο του παγκόσμιου σινεμά, με το «λογοτεχνικό» και υποψήφιο για Όσκαρ σενάριο της Ντιράς να βρίσκει ιδανική έκφραση μέσα από τις υπέροχες ασπρόμαυρες εικόνες του Ρενέ. Και μέσα, βέβαια, από την έξοχη ερμηνεία της Ριβά (που ξαναθαυμάσαμε προ τριετίας στην αριστουργηματική «Αγάπη» του Χάνεκε). Αυτής της μεγάλης μα διακριτικής γαλλίδας ηθοποιού, η οποία κάνει εδώ το πρωταγωνιστικό ντεμπούτο της. Η εναρκτήρια σεκάνς –που θέτει πάραυτα το υψηλής αισθητικής και ποίησης πλαίσιο– εστιάζει από πολύ κοντά σε δυο γυμνά σώματα που αγκαλιάζονται: τα μπράτσα, η πλάτη, ο αυχένας, το χάδι, εκείνος κι εκείνη. Σύντομα, στο πλάνο μπαίνουν κι άλλες λεπτομέρειες από γυμνά σώματα. Μόνο που αυτά τα σώματα είναι παραμορφωμένα. Ή καλυμμένα με κάτι σαν στάχτη… Από την ατομική βόμβα που εξολόθρευσε τη Χιροσίμα. Και πάνω απ’ όλα αυτά, μια γυναικεία φωνή… Σε αυτή τη μαρτυρική ιαπωνική πόλη βρίσκονται τα σώματα των δυο εραστών. Εκείνη (Ριβά) είναι γαλλίδα ηθοποιός στη μεταπολεμική Χιροσίμα για το γύρισμα μιας ταινίας με θέμα την ειρήνη. Εκείνος (Οκάντα) είναι ντόπιος αρχιτέκτονας. Και οι δυο παντρεμένοι. Κι οι δυο ανώνυμοι στη διάρκεια της 24ωρης «σχέσης» τους. Μέσα από τις εξομολογητικές αφηγήσεις εκείνης και τις ερωτήσεις-νυστέρι εκείνου, οι δυο αυτοί άγνωστοι θα αποκτήσουν ταυτότητα: εκείνη είναι η Χιροσίμα (του), εκείνος η Νεβέρ (της), η πόλη καταγωγής και ενηλικίωσης της γυναίκας, το μέρος όπου, δίπλα στο Λίγηρα, έζησε τον μεγάλο έρωτα με γερμανό στρατιώτη. Και το πλήρωσε πολύ ακριβά…
Παρά την (με σημερινά μέτρα) βραδύτητα της αφήγησης, η υπαρξιακή ουσία των λεγομένων και η ρηξικέλευθη τότε σκηνοθεσία (εναλλαγή του τώρα και του χτες, ντοκιμαντερίστικη παρατηρητικότητα και ένα υπόκωφο τρυφερό χιούμορ) διατηρούν τη «Χιροσίμα» στην αφρόκρεμα της 7ης τέχνης. Τα ατομικά τραύματα και οι παγκόσμιες ενοχές, η ζωή, ο πόλεμος, ο έρωτας κι ο θάνατος υπό το φως του χρόνου που όλα τα σβήνει. Υπέροχη η Ριβά, κι ένα συγκλονιστικό σάουντρακ (Ζορζ Ντελέρ, Τζοβάνι Φούσκο) σε ύφος μεταξύ μελωδικής τζαζ και προχω συμφωνικής. Η ταινία προβάλλεται σε νέα κόπια.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες