ΠΕΜΠΤΗ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Λουλούδια , 2014 (Loreak)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Τζον Γαράνιο, Χοσέ Μαρί Γκοενάγα
Σενάριο
Αϊτόρ Αρέγι, Τζον Γαράνιο, Χοσέ Μαρί Γκοενάγα
Πρωταγωνιστούν
Ναγόρε Αρανμπούρου, Ιτσιάρ Ιτούνιο, Ιτσιάρ Αϊζπούρου, Χοσεάν Μπενγκοϊτσέα, Εγκοΐτς Λάσα, Άνε Γαμπαρέν
Διάρκεια
99
Χώρα
Ισπανία
Είδος
Δράμα
Πρεμιέρα
03 Μαρτίου 2016

Τρεις γυναίκες και ο περίγυρός τους αναστατώνονται από κάτι ανώνυμα μπουκέτα λουλουδιών που λαμβάνουν, σε αυτό το ωραία φωτογραφημένο, σκεπτόμενο μα τελικά αξιολησμόνητο δράμα που «μιλάει» τη βασκική.

Η Άνε (Αρανμπούρου), μια 45άρα «καθισμένη» σύζυγος, αρχίζει ξαφνικά να λαμβάνει κάθε Πέμπτη μια περίτεχνη ανθοδέσμη. Χωρίς επεξηγηματικό μπιλιετάκι. Ο απόμακρος σύζυγος (Λάσα), όχι μόνο δεν είναι ο αποστολέας, αλλά τσατίζεται κιόλας με τον ανθοστόλιστο γρίφο της γυναίκας του και προσπαθεί μάταια να βρουν ποιος της τα στέλνει (η σκηνή της «ανάκρισης» στο ανθοπωλείο, απ’ όπου στέλνονται οι ανθοδέσμες, είναι πολύ εύστοχη). Αλλαγή πλαισίου, πάμε σε άλλη άσχετη οικογένεια. Γνωρίζουμε την Λούρδες (Ιτούνιο) που τραβάει χοντρό ζόρι με την ξινή πεθερά της (Αϊζπούρου), την οποία ο Μπενιάτ (Μπενγκοϊτσέα), ο σύζυγος-γιόκας, έχει αφήσει να αλωνίζει μέσα στο άκληρο σπιτικό τους. Αίφνης, άγνωστος αποστολέας αρχίζει να αφήνει κάθε βδομάδα μια ανθοδέσμη στη μνήμη ενός ανθρώπου που υπήρξε σημαντικός και για τη νύφη και για την πεθερά… Λίγο πριν τη μέση της ταινίας, οι δυο φαινομενικά ασύνδετες «λουλουδοϊστορίες» συγκλίνουν, όταν μαθαίνουμε ότι ο Μπενιάτ είναι γερανοδηγός στην εταιρεία όπου δουλεύει και η Άνε. Οι χαρακτήρες, όμως, θα διαπλεχτούν ακόμη περισσότερο εξαιτίας μιας τραγικής εξέλιξης, η οποία δίνει κι έναν ελαφρώς πένθιμο τόνο στο τελευταίο μέρος του φιλμ.

Οι καλές, νατουραλιστικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών και η αισθαντική φωτογραφία του Χαβιέρ Αγίρε είναι τα ατού αυτής της δεύτερης ταινίας των Γαράνιο-Γκοενάγα, που είναι ταυτόχρονα η πρώτη βασκόφωνη που προτάθηκε από την Ισπανία για το ξενόγλωσσο Όσκαρ (αν και, πέραν της γλώσσας, δεν υπάρχει τίποτα ιδιαιτέρως… βασκικό στο φιλμ). Επίσης ωραία, η γενεσιουργός ιδέα για την πολυσήμαντη, σχεδόν μεταφυσική, διάσταση των εκάστοτε προσφερόμενων λουλουδιών, που εδώ κινούν μια ιστορία μνήμης, απώλειας κι ερωτικής επιθυμίας. Μολαταύτα, παρά την καλαισθησία και τους βαθείς προβληματισμούς της, η ταινία δεν καταφέρνει να εκπλήξει, να εμπνεύσει ή να γοητεύσει τρομερά τον θεατή.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες