Κινηματογράφος | Ταινίες

Ο δρόμος για το Λα Παζ , 2015 (Camino a La Paz)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Φρανσίσκο Βαρόνε
Σενάριο
Φρανσίσκο Βαρόνε
Πρωταγωνιστούν
Ροδρίγο δε λα Σέρνα, Ερνέστο Σουάρεζ, Ελίσα Καρικάχο, Μαρία Κανάλε, Μάρτα Λούμπος
Διάρκεια
92
Χώρα
Αργεντινή
Είδος
Δραμεντί
Πρεμιέρα
01 Σεπτεμβρίου 2016

Το μακρύ ταξίδι από την Αργεντινή στη Βολιβία με ταξί οδηγεί τους δυο εντελώς διαφορετικούς επιβάτες του σε καίριες συνειδητοποιήσεις για τους εαυτούς τους, σε αυτή την γλυκόπικρη, συμπαθητική ταινία.

Χωρίς να κομίζει κάτι νέο, ή οπτικά εντυπωσιακό, η ταινία του Αργεντινού Βαρόνε αξιοποιεί τους κώδικες του road movie εμπλουτίζοντάς τους με το στοιχείο της διαπολιτισμικής ώσμωσης. Στο Μπουένος Άιρες, ο ολίγον ακαμάτης Σεμπαστιάν (δε λα Σέρνα) αποφασίζει να κάνει τον ταξιτζή από σπόντα, επιστρατεύοντας το παλιό Peugeot που του’χει αφήσει ο πατέρας του. Και δεν μπορεί να φανταστεί, βέβαια, ότι η μήκους 3.200 χιλιομέτρων… κούρσα από την πρωτεύουσα της Αργεντινής σε εκείνη της Βολιβίας, που του ζητάει ο ηλικιωμένος Ζαλίλ (ο θεατρικός Σουάρεζ στον πρώτο του κινηματογραφικό ρόλο) θα του αλλάξει τελικά τη θεώρησή του για τη ζωή. Ο Σούφι μουσουλμάνος Ζαλίλ θέλει να φτάσει στη Λα Παζ για να συναντήσει τον αδελφό του, αλλά η… ασθενική του κύστη και το γεγονός ότι πρέπει να προσεύχεται πέντε φορές την ημέρα κάνουν το ταξίδι ακόμη πιο μακρύ. Και τον Σεμπαστιάν ακόμη πιο νευρικό… Σαν να μην έφταναν αυτά, ένας (γλύκας) αδέσποτος σκύλος, που παρά λίγο να σκοτώσει το Peugeot, και μια εύσωμη νεαρή που κάνει οτο-στοπ θα προστεθούν στους επιβάτες του αυτοσχέδιου ταξί δίνοντας αφορμές για χιουμοριστικές πινελιές και ψυχολογικές μικρο-εμβαθύνσεις.

Παρά το γεγονός ότι το ταξί του Σεμπαστιάν διασχίζει ένα καθόλου ευκαταφρόνητο τμήμα της Λατινικής Αμερικής, η ταινία είναι πρωτίστως «κλεισμένη» μέσα στο όχημα. Πράγμα που της προσδίδει μια κάποια θεατρικότητα, παράδοξη για ταινία δρόμου. Αλλά πρόκειται για ηθελημένη επιλογή του Βαρόνε. Διότι στο περιθώριο κάποιων επιβλητικών ερημικών τοπίων που εισβάλλουν από το παράθυρο του αυτοκινήτου, είναι η φαινομενικά δύσκολη σχέση μεταξύ αυτών των δυο αγνώστων –και κυρίως η εσωτερική αλλαγή που βιώνει λόγω αυτής ο Σεμπαστιάν– που χαρίζουν ανθρωπιά και ζεστασιά στην ταινία.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες