Κινηματογράφος | Ταινίες

Ηνωμένες Πολιτείες της Αγάπης , 2016 (Zjednoczone stany milosci)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Τομάς Βασίλεφσκι
Σενάριο
Τομάς Βασίλεφσκι
Πρωταγωνιστούν
Γιουλια Κιγιόφσκα, Μαγνταλένα Τσιελέτσκα, Ντορότα Κόλακ, Μάρτα Νιεραντκίεβιτς, Τομάς Τίντικ, Αντρέι Χίρα, Λούκας Σίμλα
Διάρκεια
106
Χώρα
Πολωνία, Σουηδία
Είδος
Δράμα
Πρεμιέρα
20 Απριλίου 2017

Οι ιστορίες τεσσάρων γυναικών που αναζητούν συναισθηματική πλήρωση μέσω της αγάπης λίγο μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, δοσμένες μέσα από καλές ερμηνείες, κλειστοφοβική αίσθηση και ψυχρό μετα-ρεαλισμό.

1990, σε κάποια καταθλιπτική πολωνική πόλη. Ο αέρας της πολιτικοκοινωνικής αλλαγής που πνέει στις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ σαν να ξεσηκώνει τις τέσσερις κεντρικές ηρωίδες της ταινίας. Η Άγκατα (Κιγιόφσκα) είναι παντρεμένη με τον Γιάτσεκ (Σίμλα) και παρά το ότι το σεξ τους παραμένει έντονο, εκείνη αποφεύγει την τρυφερότητα μαζί του, καθώς εδώ και λίγο καιρό έχει ερωτευτεί (χωρίς ανταπόκριση) τον παπά της ενορίας της. Πράγμα που θα την οδηγήσει σε παράλογες πράξεις… Η Ίζα (Τσιελέτσκα) είναι μια διευθύντρια σχολείου, που βλέπει τον κόσμο της να καταρρέει, όταν ο θάνατος της γυναίκας του επί χρόνια εραστή της, Κάρολ (Χίρα), τον κάνει να χάσει το ενδιαφέρον του για εκείνην. Αυτηνής η απεγνωσμένη προσπάθεια να ξανακερδίσει έναν άντρα που την έχει ξεπεράσει θα οδηγήσει σε ακόμη πιο ακραίες πράξεις… Άρτι συνταξιοδοτημένη δασκάλα, η Ρενάτα (Κόλακ) γεμίζει το κενό της καθημερινότητάς της παρακολουθώντας την όμορφη νεαρή γειτόνισσα Μαρζένα (Νιεραντκίεβιτς), που είναι αδελφή της Ίζα, πρώην εστεμμένη καλλονή, νυν δασκάλα αερόμπικ, και παντρεμένη με σύζυγο που δουλεύει στην Δ. Γερμανία…

 

Με την υποβλητική φωτογραφία του Ρουμάνου Ολέγκ Μούτου να τονίζει σχεδόν απωθητικά –ειδικά στις ψυχροφωτισμένες σκηνές με γυμνό–την (ηθελημένη;) σκηνοθετική αποστασιοποίηση (θυμίζοντας, ειδικά στην εναρκτήρια σεκάνς του φιλικού δείπνου, τον τρόπο με τον οποίο είχε φιλμάρει το «4 μήνες, 3 βδομάδες και 2 μέρες» του Μουντζίου), η ταινία ξεχειλίζει από τα αδιέξοδα και την απογοήτευση αυτών των καθόλου ευτυχισμένων γυναικών. Και αν και κάτω από τις στενόχωρες ατομικές ιστορίες τους κρύβεται το σχόλιο για μια κοινωνία καταπιεστική προς το θήλυ, η αλήθεια είναι πως αδυνατείς να ταυτιστείς. Και γι’ αυτό δεν φταίει, βεβαίως, η πετυχημένη ανασύσταση εποχής… Συγχρόνως, ο σκηνοθέτης-σεναριογράφος αφήνει κάποια κενά –είναι σκέτο ερωτικό πάθος αυτό που αισθάνεται η ηλικιωμένη Ρενάτα για την Μαρζένα; Το δράμα μεταξύ Ίζα και Κάρολ κορυφώνεται έτσι όπως… κατάλαβα; Τότε γιατί αποφεύγει να το πει ξεκάθαρα ο Βασίλεφσκι; Συνολικά, μια ταινία μόνο για σινεφίλ θεατές. 

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες