ΠΕΜΠΤΗ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Ο Διπλός Εραστής , 2017 (L’ amant double)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Φρανσουά Οζόν
Σενάριο
Φρανσουά Οζόν
Πρωταγωνιστούν
Μαρίν Βακτ, Ζερεμί Ρενιέ, Τζάκλιν Μπίσετ, Μιριάμ Μπουαγιέ, Ντομινίκ Ρεϊμόν, Φανί Σαζ
Διάρκεια
107
Χώρα
Γαλλία, Βέλγιο
Είδος
Ερωτικό θρίλερ
Πρεμιέρα
11 Ιανουαρίου 2018

Μια ψυχομπερδεμένη καλλονή με κοιλιακές ενοχλήσεις μπλέκεται με δυο ψυχοθεραπευτές, που τυγχάνουν δίδυμα αδέλφια, σε αυτή την καλαίσθητη, κομψά ερεθιστική, μα απερίγραπτα τζούφια νέα ταινία του Γάλλου στυλίστα.

Εκκινώντας, λέει, από το διήγημα της Τζόις Κάρολ Όουτς, «Lives of Twins», ο Οζόν μας αφηγείται τα εξής: η καλλονή Κλοέ (Βακτ), πρώην μοντέλα και νυν υπάλληλος σε εκθεσιακό χώρο μοντέρνας τέχνης, πάσχει από πόνους στην κοιλιά. Είναι πιθανότατα ψυχοσωματικό, εξού και πάει στον ψυχίατρο Πολ Μεγιέρ (Ρενιέ). Λίγο μετά, ψυχίατρος και Κλοέ είναι ζευγάρι και συγκατοικούν. Οι κοιλόπονοι, όμως, συνεχίζονται… Ξαφνικά, η ασθενής κουκλάρα ανακαλύπτει πως ο σύντροφός της έχει έναν «κρυφό» δίδυμο αδελφό, τον Λουί Ντελόρ (Ρενιέ, πάλι), που είναι επίσης ψυχίατρος. Τον επισκέπτεται. Κι αντιλαμβάνεται τσακ-μπαμ ότι, σε αντίθεση με τον γλυκότροπο και αβρό Πολ, αυτουνού του γιατρού η μέθοδος είναι άλλο πράμα. Σεξ με την ασθενή στο ιατρείο –ξανά και ξανά, μέχρι και διείσδυση με πλαστικό πέος-ζώνη στον πισινό του Λουί περιλαμβάνει το μενού. Το πώς εκτυλίσσεται από δω και πέρα η πλοκή δεν θα το μαρτυρήσω. Αρκεί να σας πω ότι ο Οζόν πρόσθεσε στο διήγημα της Όουτς μια (αχρείαστη) ιατρική εξήγηση, που έρχεται λίγο πριν το φινάλε.

Κοιτάξτε, μη σας πάρω στο λαιμό μου, η ταινία είναι καλαίσθητη κι ατμοσφαιρική, ενώ ο Οζόν κινηματογραφεί την απίθανα όμορφη Βακτ με την ίδια ηδονοβλεπτική ζέση που διακατείχε και το «Νέα και όμορφη» που είχαν κάνει μαζί το 2013. Και υπάρχει κι ένα σα-να-πούμε θριλερικό μυστήριο με τους διδύμους (όχι το ζώδιο, καλέ!), και άφθονες λιμπιντικές κορυφώσεις, συν ένα διαρκές παιχνίδι του φακού με πολλαπλές αντανακλάσεις σε καθρέφτες (το πιάσαμε το υπονοούμενο, Φρανσουά). Λυπάμαι, αλλά όλα αυτά συνιστούν απλώς άσκηση ναρκισσιστικής δεξιοτεχνίας (δείτε, ξερωγώ, την εναρκτήρια σκηνή, με τον ανοιχτό τράχηλο μιας μήτρας να μεταλλάσσεται σε μάτι που κλαίει), που κάτι πάνε να πουν περί καταπιεσμένων σεξοφανασιώσεων και τα σχετικά, αλλά στην πραγματικότητα δεν προσφέρουν τίποτα πέρα από ένα εκλεπτυσμένο μπανιστήρι σε συσκευασία πολυτελούς διαφημιστικού σποτ.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες