ΤΕΤΑΡΤΗ 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Ο Λούης και οι Εξωγήινοι , 2018 (Luis & the Aliens)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Κρίστοφ & Βόλφγκανγκ Λάουενσταϊν, Σον ΜακΚόρμακ (στην μεταγλώττιση, Κώστας Αποστολίδης)
Σενάριο
Κρίστοφ & Βόλφγκανγκ Λάουενσταϊν, Γιούργκεν Βολφ
Πρωταγωνιστούν
Ακούγονται: Χαρά Κάτσικα, Ροζαλία Παπαϊωάννου, Θεολόγος Λινάκης, Άγγελος Λιάγκος, Κώστας Αποστολίδης, Κωνσταντίνος Στελλούδης, Ηλίας Ζερβός, Τζίνη Παπαδοπούλου
Διάρκεια
86
Χώρα
Γερμανία, Δανία, Λουξεμβούργο
Είδος
Κινούμενα σχέδια (μεταγλωττισμένο)
Πρεμιέρα
13 Σεπτεμβρίου 2018

Κλέβοντας ανέμπνευστα από πανσπερμία σχετικών ταινιών, το μεταγλωττισμένο γερμανικό ανιμέισον αφορά ένα μονήρες αγόρι που πιάνει φιλίες με τρία ζουμπουρλούδικα εξωγήινα πλάσματα, τα οποία έλκονται από το γήινο… τηλεμάρκετινγκ.

Μπορεί και να μην είναι συμπτωματικό ότι οι δυο δίδυμοι Γερμανοί, που υπογράφουν την ταινία, κάνουν καριέρα στο χώρο των διαφημιστικών σποτ. Διότι ο λόγος, λέει, που τρία εξωγήινα πλασματάκια (σχεδιαστικώς βγαλμένα ντουγρού από το «Μπαμπούλας Α.Ε.») επισκέπτονται την Γη είναι για να αγοράσουν ένα μασαζοκρεβάτι, που μοσχοπουλιέται σε κανάλι τηλεμάρκετινγκ! Ο τζόρας Μογκ, ο τιρκουάζ λουκανικοειδής Ναγκ, και ο κορτάκιας Ουάμπο με τα τρία μάτια προσγειώνονται μια ωραία πρωία στην αυλή του Λούη (ή Λουίς, στο πρωτότυπο), ενός 12χρονου, που δεν το λες και το πιο χαρουμενοτυχερό αγόρι του κόσμου. Ορφανός από μάνα, μ’ έναν πατέρα τελειωμένο συνομωσιολόγο-ουφολόγο που αδιαφορεί για το βλαστάρι του (ακόμη και την τούρτα γενεθλίων του, μόνο του την φτιάχνει το καψερό), ο Λούης υφίσταται μπούλινγκ στο σχολείο, και είναι γενικώς στην απέξω. Κι απάνω που οι κοινωνικές υπηρεσίες ετοιμάζονται να στείλουν τον παραμελημένο μικρό σε ίδρυμα, η έλευση των άλιεν θα αλλάξει (φυσικά) τη μοίρα του. Δηλαδή, ακόμη και η Τζένιφερ, η συμμαθήτρια-εκκολαπτόμενη ρεπόρτερ που έχει ερωτευτεί ο Λούης, θα αρχίσει να του δίνει σημασία λόγω εξωγήινων (ξέρω, δεν το περιμένατε).

Το σκίτσο, όπως όλα τα σκίτσα που γεννάνε πλέον οι υπολογιστές, είναι μια χαρά –μες στην σπίντα, το χρώμα, τις εντυπωσιακές γωνίες, και την λεπτομέρεια. Αλλά το στόρι –που δανείζεται ασάλιωτα από ένα κάρο συναφείς (και καλύτερες) ταινίες– είναι φτενόˑ και το χιούμορ αναιμικό. Άσε που οι χαρακτήρες είναι στερεότυποι, με αποκορύφωμα μια κουτή λατίνα υπηρέτρια που ζει μες στην γκάφα. Βέβαια, τα μικρά παιδιά μπορεί και να την χαρούν την (αποκλειστικά μεταγλωττισμένη) ταινία. Αλλά οι μεγάλοι –που με τις περισσότερες σημερινές ταινίες κινουμένων σχεδίων έχουν ομολογουμένως καλομάθει σε χιουμοριστικά κλεισίματα του ματιού δια ενήλικες– θα σκυλοβαρεθούν, φοβάμαι…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες