ΠΕΜΠΤΗ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Σκοτεινός διάδρομος , 2018 (Down a Dark Hall)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ροντρίγο Κορτές
Σενάριο
Μάικλ Γκόλντμπατς, Κρις Σπάρλινγκ
Πρωταγωνιστούν
ΑναΣοφία Ρομπ, Ούμα Θέρμαν, Ιζαμπέλ Φούρμαν, Βικτόρια Μορόλες, Νόα Σίλβερ, Τέιλορ Ράσελ, Ρόουζι Ντέι, Ρεμπέκα Φροντ, Κέρσι Μίτσελ, Τζιμ Στέρτζον
Διάρκεια
96
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Ισπανία
Είδος
Τρόμου
Πρεμιέρα
11 Οκτωβρίου 2018

Πέντε προβληματικές τσούπρες κλείνονται σε οικοτροφείο, όπου μετατρέπονται σε άβουλα «οχήματα» για την νεκρανάσταση σπουδαίων καλλιτεχνών/ επιστημόνων, σε μια ταινία κακή σε όλα –ακόμη και στα ψηφιακά εφέ της.

Παραλλάσσοντας λίγο το ομότιτλο νεανικό μυθιστόρημα του 1974 της Λόις Ντάνκαν, ο Ισπανός Κορτές και οι σεναριογράφοι του μας αφηγούνται τα εξής: Η Κιτ (Ρομπ, ωραία φάτσα), προβληματική έφηβη που αποβάλλεται από το σχολείο και έχει μπλεξίματα, στέλνεται από την μάνα (Μίτσελ) και τον πατριό της (Στέρτζον) στο οικοτροφείο Μπλάκγουντ. Γοτθικό μέσα-έξω, μαντρωμένο και απόμερο, το ίδρυμα ανήκει στην μαντάμ Ντουρέλ (Θέρμαν, καθόλου πειστική, με αδιευκρίνιστη ανατολικοευρωπαϊκή προφορά), που μαζί με την αυστηρή διδα Ορλόνσκι (Φροντ) και μια χούφτα καθηγητές υποδέχονται άλλα τέσσερα, επίσης προβληματικά, κορίτσια. Σύντομα, προς έκπληξη των καθόλου επιμελών μαθητριών, η Κιτ αρχίζει να παίζει πιάνο σαν Ραχμάνινοφ, η Άσλι (Ράσελ) να γράφει ωσάν Τζέιν Όστιν, η Σιέρα (Ντέι) να φιλοτεχνεί εξαιρετικές ελαιογραφίες παλαιάς τεχνοτροπίας, και η Ίζι (Φούρμαν) να λύνει αιώνιους μαθηματικούς γρίφους… Μόνο η γλωσσού Βερόνικα δεν διακρίνεται (δια γυμνού οφθαλμού) σε κάτι υψιπετές. Το κακό, όμως, είναι ότι οι νεοαποκτηθείσες δεξιότητές τους τρομοκρατούν πατόκορφα τα κορίτσια. Διότι, στην πραγματικότητα, έχουν καταληφθεί από το πνεύμα αντίστοιχων γκράντε νεκρών, που χρησιμοποιούν τις μαθήτριες ως μεταφυσικά οχήματα για να ολοκληρώσουν συνθέσεις, πίνακες, μαθηματικές ακολουθίες… Εννοείται πως η μαντάμ Ντουρέλ και οι συν αυτή δεν είναι καθόλου αθώοι ως προς το πνευματιστικό εγχείρημα. Εννοείται, επίσης, πως το τέλος, λαμπαδιασμένο και φωνακλάδικο, δεν είναι καλό για όλους…

Το εύρημα για κάτι μαθήτριες που βρίσκουν κακό μπελά με πεθαμένους σπουδαίους δημιουργούς, τους οποίους θεωρούσαν αφόρητα βαρετούς στο σχολείο, λειτουργεί, υποθέτω, στο λογοτέχνημα. Εδώ, απλώς ξεχνιέται τάχιστα και ουδείς ασχολείται μαζί του. Αντ’ αυτού, βλέπουμε διάφορες κλισαρισμένες, κακοφωτογραφημένες και κακοφωτισμένες δήθεν υποβλητικές σκηνές, καθώς τα κορίτσια δαιμονοκαταλαμβάνονται και δημιουργούν εν μέσω τρανς, ή απλώς υπόκεινται μεταφυσικά… σκουντήγματα από τον άλλον κόσμο. Εκτός από το ανερμάτιστο στόρι, την τσαπατσούλικη σκηνοθεσία, και την αναπάντεχα κακή Θέρμαν, η ταινία πάσχει και σε επίπεδο ψηφιακών εφέ. Δηλαδή, εκείνα τα έρμα τα πουλιά που σπάνε το τζάμι μεγάλου αψιδωτού παραθύρου κι επιτίθενται στην Κιτ, είναι τόσο άθλια κακοφτιαγμένα…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες