Κινηματογράφος | Ταινίες

Το ένστικτο της επιβίωσης , 2017 (Journeyman)

Id

Σκηνοθεσία
Πάντι Κόνσινταϊν
Σενάριο
Πάντι Κόνσινταϊν
Πρωταγωνιστούν
Πάντι Κόνσινταϊν, Τζόντι Ουίτακερ, Άντονι Ουέλς, Πολ Πόπλουελ, Τόνι Πιτς, Λέξι Ντάφι, Μπράνταν Ίνγκλ
Διάρκεια
92
Χώρα
Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος
Δράμα
Πρεμιέρα
18 Οκτωβρίου 2018

Δράμα

Η δεύτερη ταινία που γράφει και σκηνοθετεί ο γνωστός βρετανός ηθοποιός (μετά το παινεμένο «Τυρανόσαυρος» του 2011) είναι, εκ πρώτης όψεως, ένα πυγμαχικό φιλμ. Πρόκειται, ωστόσο, για την ιστορία ενός ανθρώπου –που θα μπορούσε να έχει οποιαδήποτε ιδιότητα–, ο οποίος καλείται να ξαναβρεί τον εαυτό του, να επαναπροσδιορίσει σχέσεις και προτεραιότητές μετά από σοβαρό πρόβλημα υγείας. Εξάλλου, κατά δήλωση του ίδιου του Κόνσινταϊν, η ταινία είναι κάπως αυτοβιογραφική, μια και αντλεί από μια «μαύρη περίοδο» της ζωής του, όταν γύρω στα 30 του διαγνώστηκε σύνδρομο Άσπεργκερ. Ο μποξέρ Μάρτι Μπέρτον (Κόνσινταϊν), εστεμμένος παγκόσμιος πρωταθλητής μεσαίων βαρών, ετοιμάζεται να υπερασπιστεί τον τίτλο του απέναντι στον εριστικό νεαρό, Αντρέ Μπράιτ (Ουέλς). Θα είναι ο τελευταίος επίσημος αγώνας του –και ο Μάρτι το ξέρει. Σε αντίθεση με το στερεότυπο του οργισμένου, αλαζονικού πυγμάχου, είναι ένας ήσυχος, «σοβαρός» άνθρωπος, που γεύεται τα καλά που του απέφερε το μποξ (ωραίο σπίτι, οικονομική άνεση, κλπ) στο πλευρό της γυναίκας του, Έμα (Ουίτακερ), και του μωρού τους. Το ματς ξεκινά –σκληρό, αμφίρροπο, αλλά ο Μάρτι κερδίζει τον τίτλο στα σημεία.

Και λίγο μετά, στο όμορφο σπίτι του, αρχίζει το αληθινό ματς. Ο Μάρτι ζαλίζεται και πέφτει σε κώμα –τα ντιρέκτ στο κεφάλι, γαρ. Ο Κόνσινταϊν ξαναπιάνει το νήμα της αφήγησης, όταν πια ο Μάρτι έχει συνέλθει (ίσως, μετά από εγχείρηση στον εγκέφαλο). Συνέλθει, τρόπος του λέγειν. Διότι ο παγκόσμιος πρωταθλητής δεν θυμάται τίποτα από την ζωή του… Με ακάματο συμπαραστάτη την Έμα, ο Μάρτι καλείται να ξαναμάθει να μιλάει, να κινείται, να αγαπάει. Καλείται να ανασυνθέσει το παζλ της διαλυμένης του ζωής. Αξίζει να σημειωθεί, πως τα γυρίσματα της ταινίας, όχι μόνο συνδιαμόρφωσαν την εξέλιξη του σεναρίου, αλλά έγιναν και με χρονολογική σειρά, δημιουργώντας ένα «θεατρικό» κλίμα, που βοήθησε τους ηθοποιούς να βιώσουν στο πετσί τους την κλιμάκωση των συναισθημάτων των χαρακτήρων που υποδύονταν.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες